Waar is die Winactie? Hier is die Winactie

Zoals beloofd winactieën we gewoon lekker de hele zomer door.

Daarom hierbij een nieuwe winactie. Deze keer een soort herhaling van eerdere winacties. En deze keer ook eentje met kinderboeken. Zelf geen (klein)kinderen? Dan is er vast wel een neefje of nichtje of buurkind dat je blij kunt maken met deze twee boeken.

20170727_103224

Oh, de zomervakanties van vroeger. Heerlijk lang lezen zonder dat je naar school moest of dat er huiswerk op je lag te wachten. Ik kijk soms een beetje jaloers naar Oudste en Jongste. Die zeven weken lang vrij hebben, terwijl ik rapporten typ en deadlines heb.

Maar goed, ik dwaal af. De winactie dus. Je maakt kans op de twee boeken door helemaal onder deze blogpost een reactie achter te laten (die reactie komt dan ook online te staan, maar je mailadres niet!) of door onderstaand reactieformulier in te vullen (dan komt je reactie niet online te staan, maar wel in mijn mailbox. Je mailadres heb ik nodig om je te kunnen bereiken als je gewonnen hebt, maar dat komt dus niet online te staan).

Invulformulier

Over een week maak ik de winnaar bekend!

Dubbele winkansen hebben? Volg me dan ook op twitter of instagram: @toettwit

20170727_103238

Continue reading “Waar is die Winactie? Hier is die Winactie”

Hé kleintje

 

Op de lagere school (basisschool), was ik altijd de kleinste van de klas. Dat werd bij elke gymles weer duidelijk. Want dan moesten we op een rijtje gaan staan, van groot naar klein. Aan de ene kant stond dan altijd Alie, de langste van de klas, aan de andere kant stond ik. Onderdeurtje Margje. Iedereen was langer dan ik was. Totdat mijn achternichtje Roelien in mijn klas kwam. Blijkbaar waren we genetisch behept met DNA waarop lengte niet meteen een overtuigend stempel drukte. Roelien redde mij van die laatste plek in de rij.

Uiteindelijk kwam het qua lengte nog wel een beetje goed. Lang ben ik niet geworden, maar met mijn 1 meter 63 ben ik niet altijd en overal de kleinste. Helaas tegenwoordig wel vaak overal de dikste, maar dat is weer een heel ander verhaal.

Goed. Lengte dus. Ik lag er gelukkig niet wakker van. Al vond ik dat aan het eind van de rij staan geen pretje. Na de basisschool hoefde ik nooit meer in een rij te staan waarin werd gemeten wie de langste en wie de kortste was, dus het hele onderwerp verdween wat naar de achtergrond.

Nu komt het weer omhoog. Ik ga namelijk weer de kleinste van een groepje zijn. En deze keer voor altijd. Niemand die me kan komen redden. Ze gaan me binnenkort een keer voorbij. Oudste en Jongste groeien als kool. Hoewel zij in hun klas ook bij de kleintjes horen, groeien ze me toch langzaam letterlijk boven het hoofd.

Oudste gaat al een paar maanden lang zo’n beetje om de week naast me staan om te kijken of ze al langer is. Dat is nog steeds niet zo, maar ze is me wel bijna aan het inhalen. Waar ze echter niet op had gerekend was dat zij ook ingehaald kon worden. Door Jongste. Vorige week zagen we het opeens; hij was langer dan zijn zus! Verbaasd keek die naar hem en daarna naar ons. Potverdorie, ingehaald van onderen, terwijl ze net zelf aan een inhaalrace bezig was. Natuurlijk ging ik toen gelijk ook naast Jongste staan. Hij zou toch niet ook mij…?? Het scheelde niet veel. Voorlopig zijn de kinderen nog korter dan ik ben. Maar het is een kwestie van weken vrees ik. Dan is het gebeurd. En dan ben ik echt de kleinste van dit gezin. Het zat erin natuurlijk, Lief is 1 meter 93. Blijkbaar zijn er toch ook van hem wat lengtegenen in die kinderen terecht gekomen.

Ik ga op Facebook eens even vragen aan achternicht Roelien hoe lang zij uiteindelijk is geworden. Maar ik geloof dat ik daar ook niet meer van kan winnen.

Continue reading “Hé kleintje”

Mogen jongens weer jongens zijn? Ehm. Ja joh. Tuurlijk.

Heel social media gaat al los op de nieuwe campagne van SIRE.

Die campagne en het nieuwsbericht erover vind je trouwens hier (KLIK), mocht je alle commotie gemist hebben.

SIRE

(foto: SIRE)

Ik heb wel eens ergere campagnes van SIRE gezien eigenlijk. Ze proberen in de berichtgeving te nuanceren dat DE jongen natuurlijk niet bestaat.

Okay, je kunt ook zeggen dat ze wel heel erg uitgaan van een eenzijdig beeld van jongens. Zelf vind ik het echter geen gek idee de discussie eens aan te zwengelen. Op sommige basisscholen is de norm wel heel erg Be quiet, sit, listen and learn. Stilzitten en luisteren zou wat meer afgewisseld mogen worden met bewegen en doen. En ik heb ook hartstikke voor meer meesters in het basisonderwijs. Jongste heeft in al die acht jaar alleen maar juffen gehad, een leuke man voor de klas was een fijne afwisseling geweest. Maar hé, DE meester bestaat ook al niet. Een man voor de klas betekent dus niet automatisch dat er dan wel geravot mag worden. Dat kan ook bij een leuke sportieve juf. Dus blijf bewust van die nuance; het gaat niet per se om Jongens en Meisjes (of Mannen en Vrouwen), het gaat erom dat elk mens anders is.

Het moeilijke van dit alles? Dat we proberen iedereen in hokjes te plaatsen. Ook goedbedoelde hokjes zijn nog steeds hokjes.

Want ik ken ravottende meiden, en lezende jongens. Die passen dan gelijk niet meer in het jongens- of meisjehokje van SIRE… En bij ons thuis is Jongste misschien dan wel een jongen die overal inklimt (geen boom of paal is veilig), maar Oudste is toch echt degene die altijd met kapotte broeken thuis komt. Of dat iets zegt over haar of over de kwaliteit van haar broeken, daar ben ik nog niet helemaal uit.

Maar goed, de campagne loopt een beetje scheef dus vrees ik, door alles wat we in het filmpje zien te bestempelen als jongensgedrag. Veel te genderbepalend is dat. Want ook meiden kunnen dit gedrag hebben, zo zijn, zo (willen) doen. Net zo goed als er jongens zijn die helemaal niets hebben met skateboards, ravotten en klimmen en klauteren of vuurtjes stoken. Maar dat kinderen dat mogen, dat we ze daar de ruimte voor geven, daarmee ben ik het met SIRE eens. Alleen dus dan graag voor kinderen die dat willen, die zo zijn. Piemeltje of geen piemeltje.

Continue reading “Mogen jongens weer jongens zijn? Ehm. Ja joh. Tuurlijk.”

Update blogpost

Hoe het nou is afgelopen met Oudste?

Oh ja, niet iedereen leest mijn Twitterberichten of is bevriend met mij op Facebook.

Dus daarom ook hierbij even een update: ze is gewoon over naar de vierde!

Joehoe.

Fijn met haar eigen klasgenootjes door naar de vierde dus. De knapperd. Met een 5 op Duits en een 4 op Grieks. Dat wel. Maar die vakken heeft ze volgend jaar lekker niet meer. En op alle andere vakken staat ze een zes of een zeven. En zoals jullie al weten: In elke klas moet er ook iemand zijn die de zesjes en zevens haalt (KLIK)

Ze had trouwens ook een 8. Op Lichamelijke Oefening. Op Gymnastiek dus. Blijkt ze alsnog gewoon toch nog een echte gymnasiast! 😉

En Jongste? Die is ook blij; hij mag volgend jaar door naar de zo door hem gewenste Technasium klas. Met een schitterend rapport sluit hij zijn brugklasperiode af. Ook op hem zijn we retetrots. Bijna elke schooldag fietste hij 30 kilometer zonder te mopperen (15 heen en 15 terug). Afgelopen donderdag kwamen alle jongens uit zijn klas taart eten omdat hij jarig was geweest de week ervoor, en daarna gingen ze naar de bioscoop. Wat een knullen zijn dat toch, die dertienjarigen die brugpieper af zijn, maar stiekem nog net zo speels als een jaar geleden.

Wij gaan hier in ieder geval vrolijk en dankbaar de zomervakantie in: twee kinderen door naar het volgende leerjaar en een fijne campervakantie in het vooruitzicht. Je zou van minder dingen blij worden.

Continue reading “Update blogpost”

Mijn moeder zei altijd…

 

Op Twitter vertelde iemand dat haar moeder haar altijd waarschuwde wel netjes ondergoed aan te trekken, voor het geval je een ongeluk zou krijgen en in het ziekenhuis zou eindigen.

Ik moest grinniken. Want ik leerde dat ook. Van Je weet maar nooit, en stel je voor…

Soms, als ik onverhoopt toch eens een bijna kapotte onderbroek aantrek (omdat ie is ontsnapt aan mijn kritische oog en niet in de prullenbak is beland, of omdat ie zo lekker zit…), dan denk ik iets als “Zul je zien, beland ik juist vandaag in het ziekenhuis”.

Want als je in het ziekenhuis terecht komt, dan is natuurlijk niets erger dan dat je lingerie niet matchend is of een los naadje heeft. Stel. Je. Voor.

“Dokter, haar been hangt er half af, ze heeft een hersenschudding van hier tot aan Beijing en OH MY GOD, het elastiek van haar onderbroek is zichtbaar/ik zie een scheurtje in haar BH (die trouwens totaal niet past bij haar broekje)/er zit een steekje los van haar slipje.”

Maar toch, toch zit het erin gebakken. Dat van Wel netjes, want je zou maar in het ziekenhuis belanden. Dat krijg je er niet meer uit bij mij.

Wat bakte jouw moeder in jouw hoofd?

Continue reading “Mijn moeder zei altijd…”

Mijn zomer zonder zooi

 

Het moest er echt maar eens van komen, zo vond ik zelf. En ergens uit mijn linkerteen perste ik wat energie naar boven dit weekend. “Zullen we anders even een uurtje puinruimen in de studeerkamer?” opperde ik zaterdagavond richting Lief.

Die stond toen ongeveer al boven aan de trap, want hij weet dat ik NIET goed ben in loslaten van spullen. Dus als ik er dan plots even wel aan toe ben, zo weet hij, dan moet hij enorm gebruik maken en het momentum bij de ballen grijpen. Of zoiets.

Afijn. Een uur later waren we vier big shoppers vol spullen voor de Kringloop rijker, was er een doos oud papier en een vuilniszak vol zooi. Dat doet vermoeden dat we een riante studeerkamer hebben. In werkelijkheid is het echter een hok van een paar vierkante meter.

Mijnzomerzonderzooi

(Het oranje kinderbankje dat op de overloop stond mocht ook weg. Het ruimt lekker op zo!)

Op zondagavond kreeg ik nog een zelfde soort opruimaanval, en stelde ik voor ook maar samen een uurtje onze zolder en slaapkamer op zolder aan te pakken. Hoppa, weer vier tassen voor de kringloop, een doos oud papier en een zak vol zooi. En ook onze slaapkamer en walkinzolder is echt niet groot.

Eerlijk is eerlijk, ik vrees dat er nog wel twee dozen papier en drie tassen voor de kringloop uit beide ruimtes te halen valt. Maar daarvoor moet er eerst weer een nieuw momentum voorbij komen. Ik hoop op volgend weekend. In mijn enthousiasme startte ik alvast de hashtag #mijnzomerzonderzooi als een reminder en stok achter de deur.

Ik denk dat ik maar niet met Lief mee ga de tassen naar de kringloopwinkel brengen. Daarmee loop ik iets te veel risico dat ik mijn eigen hashtag ondermijn. Niet meegaan is ook niets kunnen kopen tenslotte. Ik kan mijn tijd ook wel beter gebruiken. De schuur staat namelijk ook vol zooi…. Continue reading “Mijn zomer zonder zooi”

Weer een Winactie bij Margje, we gaan gewoon de hele zomer door (met winnen en lezen!)

Omdat ik het zo leuk vind om jullie blij te maken, heb ik weer een fijne winactie.
Deze week verloot ik een boek van een Nederlandse schrijver.

Wil jij Bidden en vallen van Henk van Straten winnen? Doe dan mee!

Bidden en vallen

Medoen is makkelijk. Laat een reactie achter helemaal onderaan dit blog (die komt dan ook online te staan) of vul onderstaand formulier in (en geef bij de reactie dan in ieder geval je mailadres door, want als ik geen mailadres van je heb, kun je niet winnen!). Als je het formulier invult komt je naam en reactie niet online te staan (maar direct in mijn mailbox).

UPDATE: ANNEKE heeft het boek gewonnen. Ik heb haar net een mail gestuurd… Binnenkort een nieuwe winactie met een boek. We blijven gewoon door winactieën deze zomer!!!

Ik kijk enorm uit naar mijn campervakantie (KLIKkerdeklik hier voor die plannen). Ook omdat ik dan eindelijk de tijd heb mijn eigen stapel boeken in te duiken. Tot die tijd heb ik het namelijk zo druk met werkopdrachten dat echt in een boek verdwijnen er even niet in zit. Maar jij hebt misschien al wel vakantie? Doe dan mee en win dit boek. Heb je het volgende week al in huis!

Continue reading “Weer een Winactie bij Margje, we gaan gewoon de hele zomer door (met winnen en lezen!)”

Zessen en zevens

Zes zessen.
Vijf zevens.
Een acht.
En dan nog die ene vier en die ene vijf.

Agenda school

In elke klas moet er ook iemand zijn
die de zesjes en de zevens haalt.
Zo herhaalde ik dit jaar een paar keer richting Oudste
als er weer eens een slecht cijfer op Magister stond
en het gemiddelde van een vak naar beneden zakte.
In elke klas moet er ook iemand zijn
die de zesjes en de zevens haalt.
Niet iedereen haalt achten en negens lieverd
zolang je maar je best doet
en dat doe je
en ik zie dat je er voor werkt
en dat zie ik.
Dan ben ik blij met elke zeven, maar ook met elke zes
en kan ik niet boos zijn op alles daaronder.

Nu, bijna aan het einde van het jaar is dit het resultaat.
Zes zessen, vijf zevens, een acht.
En dan nog die vier en die vijf. Waardoor gewoon overgaan er niet meer inzit.

Mocht er een wonder gebeuren bij het proefwekcijfer van Duits, dan gaat ze heel misschien nog wel over. Maar die kans lijkt nihil. Ze wordt dus zeer waarschijnlijk een ‘bespreekgeval’. En ik weet niet precies wat ze dan bespreken. Of wat ze denken te weten over haar.

Continue reading “Zessen en zevens”

Weer een winactie bij Margje: Het Familievakantiedagboek

Regelmatig heb je Mazzel bij Margje. Deze week heb ik ook weer een leuke winactie voor jullie. Vanaf komende vrijdag begint officieel in een deel van Nederland de zomervakantie al. Ik hoor van vriendinnen elders in het land dat hun kinderen al meer dan een week niets meer doen, alle officiële schooldagen zijn al lang voorbij en de pubers hangen rond alsof het al middenzomer is. Op de basisscholen daar worden eindmusicals gespeels en afscheidspeeches gehouden. Heel gek, want hier zitten we gewoon nog midden in de proefwerkweken. Oudste en Jongste moeten tot volgende week woensdag nog keihard aan de bak. Niets lanterfanten en luieren, leren en stampen is hier de modus van de dag.

Maar toch is het ook in huize Margje al een heel klein beetje vakantie. Want het aftellen is gewoon begonnen. In de hoek bij de boekenkast staat een doos waarin alvast spullen voor onze campervakantie kunnen worden gelegd. Er ligt (natuurlijk!) een stapeltje Dwarsliggerboeken in. En twee alcoholblaastesten voor het geval we al camperend in Frankrijk belanden. Vandaag doen we er een leuk ander vakantiedingetje bij: Het Familievakantiedagboek.

Familievakantiedagboek-sfeerbeeld-open
Familievakantiedagboek-cover-en-wikkel

Continue reading “Weer een winactie bij Margje: Het Familievakantiedagboek”

Een vulkaan in huis

 

Nou denken jullie natuurlijk allemaal dat ik die vulkaan uit de titel van deze blogppost figuurlijk bedoel. Dat een van de pubers nu eindelijk eens echt die puberteittijd ingeschoten is en vuurspuwend door huis loopt te mopperen. Of misschien vermoed je dat we hier in huis regelmatig De vloer is lava! roepen en dan allemaal op de bank springen of op de tafel gaan staan.

Niets is echter minder waar.

We hadden gewoon echt een vulkaan in huis. En bij mooi weer stond ie buiten.

Een aardrijkskundeprojectje van Jongste.

Ik dacht dat dit soort dingen alleen gemaakt werden in Amerika, op high schools. Daar ken ik het namelijk van, omdat het in elke Amerikaanse tv-serie waar kinderen in voorkomen wel eens voorbij komt, die vulkaanknutsel.

Maar nu stond dat ding dus opeens hier in huis. Of de Aardrijkskundeleraar is van mijn generatie en kijkt ook te veel naar Amerikaanse tv-series. Of hij wilde gewoon eens echt De vloer is lava! kunnen spelen met de klas van Jongste.

Vulkaan

Van heftige uitbarstingen (vulkanisch of puberaal) is hier in huis gelukkig nog geen sprake.

En dan roep ik nu even heel hard: De vloer is lava!!! Kunt u nu met uw voeten omhoog gaan zitten. Of op de tafel springen. Gewoon zeggen dat het van Margje moest! 😉

 

Continue reading “Een vulkaan in huis”