Hoe gaat het eigenlijk met dat geen nieuwe kleren kopen Margje?

In december 2018 schreef ik DIT blogje. Over dat ik amper nieuwe kleding had gekocht in 2017 en 2018 (van 2016 wist ik het niet meer). Dit alles in een poging wat duurzamer te leven.

Sommige vriendinnen dachten dat ik met dat blogje een soort belofte had gedaan om in heel 2019 geen kleding te kopen. Ik las mijn tekst nog eens na en vond gelukkig die bewering niet. Want ik kocht dus wèl nieuwe kleding afgelopen kwartaal.

Het leek namelijk wel of het universum me wilde pesten. In de weken na het publiceren van mijn blogpost over mijn pogingen geen nieuwe spullen te kopen, maar tevreden zijn met wat ik al had, ging er van alles kapot. Ik bleef met een jurk achter iets haken en scheurde het kledingstuk onherstelbaar kapot. Vervolgens hield ik aan een gezellige leesclubavond een vernaggelde tuniek over; de mooie tafel waar we de hele avond aan gezeten hadden en waar ik regelmatig tegenaan aan had geleund bleek van ongeschuurd/ongelakt hout te zijn en had een groot stuk van voile voorkant ontoonbaar gemaakt; allemaal lelijke haken en beschadigde stof. Daarna bleken twee broeken gewoon helemaal versleten en ging een jurk kapot in de wasmachine.

En kijk, ik wil veel doen voor een beter klimaat. Maar met kapotte spullen rondlopen gaat ook mij iets te ver.

Dus hangen er ondertussen in mijn kast twee nieuwe tunieken, kocht ik twee leggings ter vervanging van de broeken en maakte ik het geheel af met een zwart vest (wilde ik eigenlijk al twee jaar hebben). En in de schoenenwinkel slaagde ik voor een paar halfhoge laarsjes met een hak (ik had niets met een hakje meer) en een stel stoere boots (want ik had geen normale schoenen meer).

Best een investering opeens. Maar al met al nog steeds maar 2 tunieken, 2 paar schoenen, 1 vest en 2 leggings. Soort van twee setjes dus ;-). En hoewel dit meer is dan ik van plan was voor het eerste half jaar van 2019, doet het me goed dat het vooral ter vervanging van oude/kapotte stukken is. Dat scheelt dan weer een beetje.

Vorig weekend was ik met Lief een dagje in Amersfoort. Samen slenterden we op zaterdagmiddag door de stad. Toch ook even kijken bij de nieuwe zomercollecties van winkels die we in ons eigen stadje niet hebben. Ik paste van alles aan. Maar telkens weer dacht ik: Heb ik dit nou echt nodig? Voegt het iets toe? Is het het geld en de milieubelasting waard? Steeds was het antwoord (soms na lang twijfelen hoor, ik geef het toe): “Nee!”. Dus alles ging terug de rekken. Uiteindelijk kochten we niets. Of wacht, toch wel. Een thermosbeker voor Lief. Kan hij koffie van thuis meenemen de trein in. Veel goedkoper. En als ie dan onderweg toch nog eens koffie wil, hoeft hij geen weggooi bekertje te kopen. Best duurzaam! 😉

Ga ik nu eens vragen hoe het die ene vriendin vergaat die na het lezen van het vorige kledingblogje reageerde met haar plan een heel jaar geen nieuwe kleding te kopen. Zou het haar lukken? In februari had ze alleen nog maar een tweedehands jasje gekocht. Benieuwd of ze het volgehouden heeft!

 

Nu

Ergens deze week overviel het me opeens. Het gevoel van nu. Dat nu alles eigenlijk gewoon een soort van perfect was. Dat nu een tijd zou zijn waarover we (Lief en ik, of de kinderen, of elk apart, iemand van onze We dus) ooit zouden zeggen dat het goed was toen.

Want het was goed. Mijn kiespijn was weg, het gaat goed met iedereen van mijn eigen en ouderlijke gezin, we hebben banen, vrienden, elkaar, mooie reisplannen en bijbehorende spaarplannen, de zomer komt er aan, het huis is fijn, de kasten vol (genoeg eten, boeken en kleding), geen grote zorgen, een slapende kat op de vensterbank, dat soort dingen. Ik zat op de bank in de voorkamer en hoorde en zag Lief en de kinderen ouwehoeren in de keuken. Ze hadden lol, moesten lachen met elkaar. En daar werd ik zo gelukkig van, dat vrolijke gelach, dat ik dus opeens besefte dat dit het was. Deze nu. Geen groots en meeslepend moment ergens op een bijzondere plek, maar gewoon het alledaagse gewone, thuis. Nu. Hier.

4 mei 2019

De muziek ging uit

iedereen viel stil

Alleen de koelkast

van het restaurant

maakte nog geluid

 

We zijn stil voor 2 minuten

boven onze fajitas

Ik staar in de kaars

en lees dan plots daarachter

“tortillas zonder gluten”

 

Beschaamd kijk ik omhoog

stop met lezen

denk aan oorlog

onmacht en verdriet

en houdt het dan niet droog

 

De stilte doet me goed

een gevoel van verbondenheid

zweeft door Popocatepetl

we zwijgen omdat we het willen

niet omdat het moet.

 

 

 

 

 

 

Word senior vlogger en maak een jaar lang gratis reizen

 

IMG_20180821_143519_182

Als ik een blogreis maak of mee mag op een perstrip, hoor ik regelmatig mensen zeggen “Dat wil ik ook wel!”. Dat snap ik best, want hoewel het gewoon (hard) werken is, is het natuurlijk ook heel leuk en vind ik het altijd weer een cadeautje als ik op zo’n tripje mee mag. Rhodos, Salzburgerland, Athene, of fietsen in Twente en het Vechtdal, ik vertelde er graag over. Het liefst zou ik dat veel vaker doen, maar ik heb ook nog een (gelukkig erg leuke) gewone baan, de kinderen en Lief willen mij ook wel eens zien en ik schrijf natuurlijk niet alleen hier, maar ook theaterblogs waarvoor ik regelmatig op pad ben. En dan vind ik het ook nog leuk om af te spreken met vriend(inn)en, uit te slapen, zelf theater te maken en meer van dat soort zaken. Dus elke maand op reis zit er net niet in.

Maar jij maakt nu kans op een jaar lang gratis op reis!

Heb jij net iets meer tijd dan ik en kun je komend jaar wèl twaalf keer op reis? Maak je graag filmpjes onderweg en wil je wel reisvlogger worden? Vind jij ook dat wij, net als al die hippe en happening jongeren wat te vertellen hebben? Wil jij reisontdekker worden? Doe dan mee met de wedstrijd van Kras. Ik ben benieuwd naar je filmpje!

KLIK HIER voor meer informatie en om je aan te melden.

 

Vakantiebaantje

Oudste en Jongste gaan komende zomer, samen met nog drie meiden uit hun vriendenkring,  een weekje de animatie op een kleine camping verzorgen. Daar is elke zomer een week tot Kinderweek gebombardeerd, elke ochtend in die ene week kunnen de ouders dan hun kinderen richting de grote tipi midden op het eiland sturen waar ze dan een paar uur lang vermaakt worden. Dit jaar dus door een leuk stel pubers. Die hun taak trouwens heel serieus nemen, ze zijn al maanden aan het nadenken over wat ze willen gaan doen en organiseerden hiervoor heuse vergaderingen!

Die leuke pubers vertrokken gistermiddag om twee nachten te gaan slapen op het campingeiland. Ter extra voorbereiding op de leuke, maar dus ook serieuze taak die hen in augustus wacht. Toen de trein vertrok scheen de zon nog hardop. Een paar uur later was Nederland, en vooral de regio waar zij kampeerden bedekt onder donkere onweerswolken. Het flitste en donderde en er waren gigantische stortbuien vol regen. Dat ging de halve nacht zo door.

We bekijken het maar positief. Met de zomers in Nederland weet je het ook maar nooit. Met een beetje pech regent het de hele Kinderweek. Dan kunnen ze deze drie dagen leuk gebruiken voor het verzinnen van zoveel mogelijk “binnenactiviteiten”. En hé, pas in een echte Hollandse regenbui komt het survivalgen naar boven wat je nodig hebt op een onbewoond eiland.

Bijna jammer dat ik geen kleine kinderen meer heb, anders had ik ook leuk een weekje kamperen op een onbewoond eiland tijdens de Kinderweek kunnen boeken! 😉

Athene voor beginners – deel 1: De Acropolis en het Acropolismuseum

Athene voor een citytrip, dat hoor je niet vaak, toch is het een prima stad om naar toe te gaan voor een paar dagen. Met een mix van cultuur en stadsleven is het een perfecte plek voor een weekendje weg. Dat de directe omgeving van de stad nog meer te bieden heeft was een fijne verrassing. De regio Attica (waarvan Athene de hoofdstad is) bleek gewoon heel Griekenland in het klein; steden, dorpjes, eilanden, stranden, je vindt alles in en om Athene!

20190423_152156

Zeg je Athene, zeg je Acropolis. Bij het beklimmen van de traptreden besef je dat je gewoon midden in de geschiedenis loopt. Tegenwoordig komen er jaarlijks zo’n 3 miljoen mensen over deze bijzonder plek. En toch blijft het een unieke ervaring om eindelijk onder de grote pilaren te staan en uit te kijken over de stad.

20190412_160058

IMG_20190412_171345_017

Onder je voeten vind je, zoals wel vaker in Athene (en eigenlijk heel Griekenland) heel veel marmer. Onze tourguide Kriton Piperas vertelt ons waarom; 75% van Griekenland bestaat uit bergen. En 70% van die bergen bestaat uit marmer. Marmer in overvloed dus hier, en het was daarom een goedkope manier van bouwen. Ik kijk naar beneden en bedenk dat ik een van de vele vele miljoenen ben die over deze stenen is gestapt.

20190412_154348

Ze zijn vandaag wat glad, die stenen, want het heeft geregend. Als we boven bij de indrukwekkende Acropolis staan, krijgen we ook een regenbui over ons heen. Het maakt niet uit, de Acropolis blijft bijzonder, zelfs in de regen. Als er een onweerflits- en donder voorbij komen twijfel ik even; zou dat nou Zeus zijn die even gedag komt zeggen?

Screenshot_20190423-152956

131

Als we naar het Acropolismuseum wandelen is de lucht alweer stralend blauw. Kriton blijft ons overladen met al zijn verhalen. Ik vind het heerlijk om naar hem te luisteren. Hij weet van alles over de geschiedenis van de oude Acropolis, maar ook over de bouw en inrichting van het nieuwe museum dat als een soort spiegelbeeld van de originele Acropolis is gebouwd. Oud en Nieuw, met in dat nieuwe museum dan ook weer allerlei ouds en nieuws.

20190423_153358

200

In het museumrestaurant (of op het grote terras dat er bij hoort) kun je lunchen met vrij uitzicht op de Acropolis en de heuvel waarop hij gebouwd is. Midden in de stad is het een oase van rust, waar je even bij kunt komen van alle indrukken voordat je verder de stad gaat verkennen (dat komt dan in de volgende delen, want ik kan natuurlijk niet al mijn verhalen van mijn persreisje in een keer hier kwijt, dat zou een veel te lange blogpost worden!).

Mijn tip voor iedereen die voor het eerst een trip naar Athene boekt en naar de Acropolis wil (en echt, dat wil je!); boek een tour met een gids. Je hoeft dan A. niet in de rij voor kaartjes en B. krijgt veel meer mee over de geschiedenis van dit wereldwonder. Dat maakt het nog mooier! Of koop zelf een kaartje en boek zelf een eigen (privé)gids. Er zijn ook gidsen die zowel met je naar de Acropolis èn naar het Acropolis museum gaan. Een aanrader voor een bijzondere ochtend of middag in Athene. Je vindt Kriton en zijn collega’s hier Als je Engels goed genoeg is, dan is hijzelf zeker een aanrader. Ik had wel de hele dag naar hem kunnen luisteren!

181Ook zin gekregen in een reisje naar Athene en/of de regio Attica? Op www.athensattica.com vind je veel informatie!

Gewoon

Er waren eitjes. En lekkere broodjes. Extra veel keuze in het beleg en fruit. Een fijn paasontbijtje samen met de logerende nichtjes. Lekkere koekjes bij de thee en koffie toen mijn ouders hen kwamen halen voor een logeernachtje bij hen thuis. Ons gezin luierde een paar uur door, aten een door Lief gemaakte fruitsalade en daarna stapten we op de fiets. We fietsten in het zonnetje langs groene weilanden vol schapen en door bossen waar citroenvlinders voor een vrolijk geel accentje zorgden. Ik zag paardebloemen, pinksterbloemen (te vroeg, te vroeg), madeliefjes en rook overal de bloesem van verschillende bomen en struiken. Het was heerlijk.

20190422_151530

Net als het italiaanse ijsje dat we onderweg veroberden. We volgden nog een route via wat fietsknooppunten en kwamen zo weer thuis aan. Bij gebrek aan kookzin maakte ik een grote bak salade en liet Oudste friet/patat (doorhalen naar keuze) halen. ‘s Avonds ging Lief een bordspel spelen bij vrienden en keken de kinderen en ik een film (The game, zodat ze wat moderne klassiekers kennen: ze vonden hem leuk!).

Een gewone tweede paasdag dus. Maar in al zijn gewoonheid zo bijzonder.