Boer zoekt Vrouw internationaal werd Boer vond Vrouw (vooral lokaal)

Morgenochtend staat hier de uitgebreide samenvatting. Daar is nu geen tijd voor. Ik ga namelijk even zoeken waar wij in huis ook alweer de romantische elementen hebben liggen.

UPDATE; het echte offline leven kwam voorbij, en dus moeten jullie het blijven doen met de korte samenvatting hieronder. Aflevering niet gezien? Zoek dan in ieder geval het fragment online waarin je Olke ziet linedancen. Of een poging daar toe doet. En bedenk dan dat je eigen leven eigenlijk best wel okay is!

 

Maar voor iedereen die het alvast wil weten: alle mannen, pardon, boeren, zijn aan de vrouw. Drie van de vijf mannen vonden die in hun eigen omgeving, als ik Marc ook mee mag tellen in deze groep. Maar, eerlijk is eerlijk, twee van die drie wel door een brief via het programma. Olke besloot namelijk na de mislukking met Sandra en haar doosje vol loze beloftes alsnog te bellen met een vrouw van om de hoek die ook een brief had geschreven, maar die hij terzijde had gelegd omdat ze niet Nederlands was en hij eerst toch op de Hollandse toer wilde. Maar kijk, heel Holland vloog terug naar huis en Olke duikt nu de hottub in met deze vrouw uit Texas. Jiehaaa!

Marc dus nog steeds met Anne-Kim, beide woonachtig in Zambia. En Riks is verliefd op een vrouw die bij hem werkte, maar die nu romantische elementen aan hun relatie heeft toegevoegd  (haar woorden hè, niet de mijne!).

David reist elke week vanuit Roemenië naar Nederland om daar met de vriendinnen van Mare een wc-pottenrace te houden (ook dit verzin ik wederom niet zelf), en laat zo nu en dan zelfs zijn bodywarmer dan in Roemenië achter.

Herman en Fleur nemen elkaar gewoon zoals ze zijn. En lijken dat zowel figuurlijk en letterlijk te bedoelen. Prille jonge liefde. Hoe mooi kan het zijn.

Continue reading “Boer zoekt Vrouw internationaal werd Boer vond Vrouw (vooral lokaal)”

Van alles

Ja hoor, ik vind en denk van alles. Over die pandaberen, over Linda lijnt en de cover van de nieuwe LINDA., over dat het vannacht heeft gevroren, over het referendum in Turkije, over de situatie in Noord-Korea, over de man die zichzelf president van de Verenigde Staten mag noemen, over de nieuwste smaak Tony Chocolonely, over de Cito-toetsen, over druiven die ik op de markt koop (of aardbeien) die een dag na aankoop al beginnen te verschimmelen, over de prijs van een regulier treinkaartje (of die van een drankje op het terras, een bioscoop- of theaterkaartje of een knipbeurt bij de kapper), over medicijnen die niet meer gemaakt of geleverd worden zodat mensen verplicht moeten overstappen op een ander merk met meer bijwerkingen, over hoe snel onkruid wel groeit en mijn gezaaide bloemetjes niet, over global warming en over de spaarrente die voor mijn spaarrekening op nul procent is gezet bijvoorbeeld.

Ja hoor. Ik denk en vind van alles. Maar erover bloggen, dat doe ik even niet. Of deed ik dat nou stiekem net toch wel?

 

Boer zoekt Vrouw, een citytrip is niet altijd leuk en romantisch

Je kunt de liefde niet dwingen. Natuurlijk niet. Een verliefd gevoel is niet te koop of op bestelling leverbaar. Het is er wel, of het is er niet. Oftewel: in Texas wil een boer meer dan een vrouw, en in Canada wil een vrouw meer dan een boer.

Maar dat Olke meer had verwacht van ‘zijn’ Sandra, dat snap ik wel. Want Sandra, dat was toch de vrouw die hem een doosje vol lieve teksten gaf op de eerste logeerdag èn een kaartje waar ze hem haar eigen doosje vol verrassingen aanbood als hij haar mee zou nemen op de citytrip. Sandra was toch de vrouw die hem tijdens de tweede logeerdag zoende daar ergens in de Texaanse bushbush? En die hem op dag drie liet weten dat Alberdien dan misschien wel veel tijd nodig had om Nederland vaarwel te zeggen,  maar dat zij heus snel en rapide naar Texas kon komen? Jep. Dat was allemaal Sandra. Dus dat Olke teleurgesteld keek toen Sandra aan de balie van het hotel duidelijk liet merken dat zij echt en nooit en te nimmer niet samen met Olke een kamer zou delen en haar eigen hotelkamer reserveerde, dat snapte heel Boer zoekt Vrouw kijkend Nederland wel een beetje. Blijkbaar was voor Sandra de jacht mooier dan de vangst? Of zal ze gewoon een soort koudwatervrees hebben? Dat ze later die avond aan de bar heel gezellig zat te kletsen met iemand anders dan onze Texaanse vrouwzoekende boer doet in ieder geval weinig goeds vermoeden voor de rest van de citytrip. Goede vriendschap, dat is wat ze voor Olke zegt te voelen. Maar Olke zoekt geen vriend, geeft hij aan, hij is op zoek naar de liefde. Voorlopig lijkt hij die bij Sandra niet te zullen vinden. Zou hij nou ‘s nachts in zijn tweepersoonsbedje in de suite met privé hottub stiekem nog even gedacht hebben aan de vegetariër die hij bij het eerste keuzemoment naar huis had gestuurd? Want samen steak eten is ook niet alles…

Screenshot_20170416-223728

Ook in Canada loopt niet alles op rolletjes. Riks blijkt een natuurtalent op skies (hij heeft nog nooit eerder geskied, maar kan het vanaf minuut één als een pro), op het bed liggen de handdoeken in de vorm van een hartje tussen de rozenblaadjes, er worden vuurtjes gestookt, er is heel veel sneeuw waar ze hand in hand doorheen lopen en Marit verwarmt heel Canada met haar stralende lach, maar zijn hart blijft koud. Hij wil wel, maar hij voelt het niet. En dat vertelt hij uiteindelijk ook aan Marit die aldoor maar blijft hopen dat Riks nog wel zal ontdooien en verliefde gevoelens voor haar zal krijgen. Maar Riks ziet het niet gebeuren. En dan verliest Marit uiteindelijk haar glimlach en komen de tranen. Deze vrouw had haar boer al gevonden vanaf dag 1, maar de boer vond niet zijn vrouw. Ik zei het al; de liefde laat zich niet dwingen of voorspellen en is al helemaal niet op bestelling leverbaar. Hoe graag je ook wilt.

Ik stel voor dat we voor Olke en voor Marit een nieuwe actie beginnen. Want de grote Texaan en de vrouw met de glimlach verdienen beiden een leuke partner. Wie wil? Ik gun ze van harte een Boer/vrouw blijft zoeken vervolgprogramma!

20170416_223824

 

Dat het programma soms gelukkig ook wel kan werken, bewijzen de drie andere citytrips. In Frankrijk doen Herman en Fleur allerlei dingen die ze nog nooit eerder gedaan hebben. En nee, jij dirty denker, dan heb ik het niet over 18+ gerelateerde zaken hoor. Ik bedoel dat ze op een segway hebben gestaan en in een helikopter hebben gezeten. Maar het allerliefst wandelt Herman met zijn Fleur door de straatjes van een charmant Frans dorpje, of langs de kade van een mooi Frans riviertje. Want dan kan hij tenminste haar hand vasthouden. En nog fijner; tegelijkertijd wakker worden en dan merken dat er iemand naast je ligt. Hij kan zijn geluk niet op. Fleur voelt gelukkig helemaal hetzelfde. Ze glimmen er allebei van. Hoe heerlijk is het dat het deze vrouwzoekende boer gewoon gelukt is! Enthousiast vertelt hij dat hij er alles aan zal doen om dit geluk vast te houden; hij laat het niet mislukken belooft hij.

Ook in Zambia loopt een gelukkige (vis)boer rond. Want hij heeft een goede koop gedaan, ehm, keuze gemaakt.

Screenshot_20170416-225441


Screenshot_20170416-225513

 

Marc heeft een vrouw gevonden met wie hij ongecompliceerd kan kamperen. Die lekker makkelijk is en zonder veel gedoe een tent op kan zetten. Het is zo relaxed dat hij grinnikend toegeeft dat als er iemand een drama queen zal zijn in deze relatie, hij dat zelf waarschijnlijk is. Anne-Kim vindt het ook heerlijk allemaal, ze voelt zich zo op haar gemak dat ze het geen enkel probleem vindt dat ze op haar ‘city-trip’ (waar dus geen enkele city aan te pas komt) moet plassen en poepen in de bosjes, en dat ze niet kan douchen enzo. Ze kruipt vrolijk en al de tent in en uit, maakt een vuurtje als het Marc niet lukt en draagt zonder te zeuren een paar dagen dezelfde kleren. Dat hoeft gelukkig niet, want na een nachtje kamperen mogen ze logeren in een luxe lodge. Met bar, zwembad en uitzicht over de rivier. Zo’n weekendje weg in ‘eigen’ land van de boer heeft als voordeel dat het voor Anne-Kim niet erg wennen is. Sterker nog, zij blijkt wekelijks in deze lodge te komen. Om lekker een dagje te luieren, lezen en zwemmen. En te kijken de olifanten die ze niet hoeft te redden of opereren. De olifanten lopen aan de overkant van de brede rivier. Marc wil weten of ze wel eens oversteken naar de lodge. Dat heeft Anne-Kim nog nooit meegemaakt. De rivier is te diep en te breed, vertelt ze. Dat lijkt Marc geen belemmering. Want volgens hem kunnen olifanten heel goed zwemmen namelijk. Volgens Anne-Kim kunnen olifanten juist niet zo goed zwemmen. Jawel hoor, reageert Marc. “Olifanten zijn de dolfijnen van Afrika” aldus onze visboer. Dat wordt nog een dingetje, mompelt Anne-Kim, dat ie zo eigenwijs is. Maar daarna zoenen ze lief. Dus ach, misschien heeft ie toch goed gekozen, “onze boer” daar in dat verre Zambia…

En dan was er natuurlijk David nog. Onze boer zonder bedrijf in Roemenië. Die moest nog steeds kiezen tussen Mara en Susanne.

Continue reading “Boer zoekt Vrouw, een citytrip is niet altijd leuk en romantisch”

Citytrip, Boer zoekt Vrouw gaat op reis

Alleen boer David moet nog een laatste keuze maken. Met wie wil hij een weekendje weg. Welke vrouw heeft zijn hart gestolen? Wordt het Mara of Susan?

Herman zagen we vorige week al met zijn Fleur vakantie vieren. De andere boeren mogen nu ook een weekendje weg met de vrouw die ze A. zelf hebben gekozen (Marc en Anne-Kim) of B. die is overgebleven na een natuurlijke selectie op godsdienstigheid  (Riks en Marit) of nadat er zelf een vrouw het vliegtuig terug naar Nederland heeft gekozen en er nog maar eentje is overgebleven  (Olke en Sandra).

Boer Herman bleef voor zijn ‘citytrip’ in eigen land. Zouden de andere boeren ook in hun eigen land op pad moeten, of zouden ze elders de romantiek mogen zoeken?

20170415_134109Hoe dan ook. We weten het bijna.  En na de uitzending zal ik natuurlijk zorgen voor een fijne samenvatting.  Tot dan!!!

Zouden de weekendjes weg duidelijk maken of er kans is op een (h)echte relatie?

20170415_133930

Eindigt er eigenlijk iemand van de boeren met een paardenmeisje ook al had ie daar niets mee?

20170415_133943

Het is weer Zwerfboekendag

Ha, dat kennen jullie nu ondertussen toch allemaal wel?

Zeg ja!

Nee? Dat kan. Want Zwerfboekendag is nog geen Pasen of Moederdag zeg maar. Het kan wel iets meer bekendheid gebruiken 😉

Zwerfboekendag Margje

Op Zwerfboekendag laat je ergens een boek achter, zodat iemand anders het kan vinden en lezen. Een soort uitgesteld cadeau geven aan een vreemde dus. Is dat leuk? Ja, heel leuk. Zeker als er er steeds meer mensen mee gaan doen.

Dus duik je boekenkast in, en laat vandaag een boek zwerven in de trein of bus, in een winkelwagentje, op een vensterbank of terrastafeltje of waar je ook maar denkt dat iemand een boek kan vinden. Op een bankje in het park? Bij de bushalte? In de lift? Plak er een post-it op, of doe er een briefje in. Zodat de vinder ook weet dat het niet zomaar een verloren boek is.

Zwerfboekendag

Elke kwartaal, op  de 13e van de eerste maand van dat kwartaal is het Zwerfboekendag. Want waarom zou je het net als moederdag maar één keer per jaar doen?! 😉

Continue reading “Het is weer Zwerfboekendag”

Boer zoekt Vrouw – Hoe kies je nou de ware?

Gisteravond wist heel Nederland al welke keuzes de boeren gemaakt hadden, voordat ik op de bank zat en ook naar Boer zoekt Vrouw kon kijken. Ik was er om twintig over acht namelijk nog niet klaar voor. Op dat moment zwaaiden we net de laatste verjaardagsgasten uit. Wat een heerlijk zonnige dag was het zeg. Het komt niet vaak voor dat ik mijn verjaardag tot acht uur in de avond buiten kan vieren, maar gisteren lukte dat dus wel. En de dag was al zo vrolijk begonnen met een berichtje van mijn broertje, dat hij zijn vrouw gevonden had. Bijna jammer, want we hadden ooit bedacht dat ik na Boer zoekt Vrouw een serie blogs zou gaan beginnen over Broer zoekt vrouw, maar verder natuurlijk heel erg leuk. Niets fijner dan gelukkige mensen tenslotte!

Die gelukkige mensen waren in de aflevering van gisteravond soms ver te zoeken. Eline in Canada zag het niet zitten dat zij en Riks ooit gelukkig zouden worden samen, want Riks’ liefde voor De Heer was groter dan haar liefde voor Riks. Dus na een goed gesprek waarin Riks en zij allebei bespraken dat het tussen hen niets kon worden verder, werden de koffers ingepakt en werd Yvon gebeld om Eline uit te komen zwaaien. Marit wist niet of ze nou moest lachen (hoera, weg concurrentie!), of huilen (want Eline was nou wel van het erf af, maar Riks was nog steeds een botte boer zonder kriebels of vlinders van verliefdheid). Eerlijk is eerlijk natuurlijk, hij was in ieder geval eerlijk daarover, dat moeten we inderdaad toegeven. En liefde laat zich nou eenmaal ook niet dwingen. Maar, zo zei hij, het was niet dat hij helemaal niets voelde, want dan had hij Marit ook haar koffertje in laten pakken. Marit lijkt elk sprankje hoop aan te nemen als reden om in het koude Canada te blijven en toverde een hartverwarmende glimlach tevoorschijn. Zij en Riks mogen nu een weekendje samen weg. Zou de liefdesvonk (een echt BoerZoektVrouw-woord) dan misschien alsnog een heus liefdesvuurtje aanwakkeren?

Niet alleen in Canada, ook in Texas werden goede gesprekken gevoerd. Dit keer tussen Alberdien en een stel kalveren. Die beesten in Boer zoekt Vrouw veroorzaken heel wat doorbraken hoor. Een paar afleveringen geleden had Claudia in Canada al een goed gesprek met de hond waarna ze besloot te vertrekken, en nu pakte Alberdien haar biezen na wat gestaard te hebben in kalfjesogen. Ze was teveel een dierenliefhebber om het harde boerenbestaan in Texas, waar de beesten gewoon big business zijn, aan te kunnen, zo vertelde ze Yvon en daarna Olke. Olke begreep het allemaal wel, maar had zichtbaar moeite haar letterlijk los te laten. Hij is ook een dierenliefhebber, maar die beesten zijn inderdaad ook gewoon zijn bedrijf (en steaks, zie je hem denken, lekkere steaks!). Daar stonden ze dan, hand in hand, de grote Texaanse boer en het kleine Friese vrouwtje. Olke was nog steeds “haar vent” zo vertelde Alberdien, maar Olke was ook dat harde bedrijf en bestaan, en daar kon ze niet mee omgaan. “Of Alberdien dan nog wilde weten welke keuze Olke zelf gemaakt zou hebben?” vroeg Yvon. Dat wilde Alberdien wel, “als we nou toch eerlijk zijn”. Olke moest even slikken en vertelde toen dat hij zelf gekozen had voor Sandra. Ik denk dat Alberdien op dat moment besloot nooit meer een Fries te daten èn vegetariër te worden. Olke keek haar na en steggelde daarna zijn boerderij in om het heugelijke nieuws over zijn keuze aan Sandra te gaan vertellen. Die zag dat niet helemaal aankomen en werd nogal overvallen door de mededeling dat zij nog langer moest, ehm, mocht blijven in Texas. Ze viel er helemaal stil van. Maar misschien kwam dat ook wel door de blokkade die ze de dag opeens over zichzelf had voelen komen. Een blokkade vol twijfels, want ging Olke niet te snel? Kon zij haar eigen huis en haard wel opgeven voor de zijne? Terwijl Olke zegt dat hij zijn leven met haar wil delen, komt zij opeens niet verder dan dat zij hem ook beter wil leren kennen. Zelf kijk ik er vol verbazing naar; tijdens de logeerdagen wilden zowel Alberdien als Sandra niets anders dan bij hun Olkebolkedebeer komen wonen en leven en zoenen en kroepen en meer, en nu lijkt het erop dat Olke straks zonder vrouw verder zal moeten? Want hoe gaat Sandra reageren als ze hoort dat de keuze van Olke duidelijk werd nadat Alberdien voor zichzelf had gekozen? Eerder die dag had ze Olke namelijk al verteld dat ze niet wilde dat hij voor haar zou kiezen omdat dat gemakkelijkste weg zou zijn… Net als in Canada gaat de liefde ook in Texas niet over rozen en viel er voor de boer zelf eigenlijk niet zo veel te kiezen deze keer.

Gerelateerde afbeelding

In Zambia gaat de liefde niet over rozen, maar over mango’s, zo zien we een paar minuten later.

Continue reading “Boer zoekt Vrouw – Hoe kies je nou de ware?”

Soms

 

Ik fiets door de stad. Gele narcissen, roze bloesem, blauwe lucht. Mijn ogen tranen. Door de wind denk ik. Dat heb ik altijd als ik op de fiets zit, dat de eerste tien minuten mijn ogen tranen, behalve wanneer ik een zonnebril draag. Maar vandaag vergat ik mijn zonnebril. En ik mag geen nieuwe kopen, want ik heb er al zes. Of misschien zelfs wel zeven.

Ik zit in de tuin. Dat klinkt opeens alsof ik midden in de struiken of op het kleine stukje gras zit, maar ik zit gewoon op de loungebank die we vorig jaar aan het eind van de zomer kochten en waarvan we dit jaar al vanaf de eerste zonnige lentedag genieten. Groen gras, grijze muren, paarse kussens.

In mij stormt het, raast het, is de rust ver te zoeken. Dus probeer ik de rust buiten mij te vinden. Witte wolken, rode rozen, oranje dekentje.

Soms heb ik het gevoel dat ik meerdere levens leid, meerdere Margjes ben. Want ik geniet van al het mooie en kleurrijke om mij heen. Voel de warmte van de zon en van de mensen in mijn leven waarmee ik het goed heb. Doe leuke dingen, maak mooie herinneringen. Maar ergens door al dat vrolijke heen, loopt in een parallel leven iemand die verdomd veel op mij lijkt, te zoeken naar een handleiding, zonder precies te weten wat voor handleiding ze eigenlijk zoekt. En pas als ik haar duidelijk kan maken dat ze al lang heeft gevonden wat ze zoekt, omdat er niets in die handleiding staat wat ze niet al lang weet, zal ze rust hebben gevonden. Zolang zij zoekt, zoek ik haar. Ooit komen we elkaar tegen. Ergens in het licht. Zonder zonnebrillen.

20141108_151616

Continue reading “Soms”

Geen Boer zoekt Vrouw blog?

Klopt. Je komt hier deze week voor niets.

Ik keek wel naar de boeren hoor. Ik zag en/of hoorde hoe Herman vertelde over zijn verliefdheid, hoe Eline moeilijke gezichten trok in de kerk die volgens Riks heel inspirerend was, maar die er net zo sfeervol uitzag als een leeg nieuwbouw winkelcentrum op maandagavond negen uur in de winter (en hoe Marit na een mislukte kennismaking met de kinderen een comeback probeerde te maken door aan te geven dat ze echt en heus elke dag wel een gebed deed ook al kwam ze nooit meer in de kerk), hoe Marc vertelde over polyamori bij vissen en hoe fijn het volgens hem is dat je “iets” om je heen hebt als je een relatie hebt, hoe bij David de vrouwen steeds een momentje voor zichzelf hadden terwijl hij de andere vrouw dan leek te vertellen dat hij voor haar zou kiezen (waarschijnlijk ook fan van polyamori?), hoe in Texas de ovenschaal van de boerenkool kapot knapte en hoe Olke ongemakkelijk moest bukken om te kunnen knuffelen met Alberdien (en het er op leek dat hij zijn Friese kroepie probeerde voor te bereiden op een afwijzing en ze nog kleiner leek te zijn dan ze al was toen ze op een lage stoel aan het Thanksgiving diner zat).

Natuurlijk keek ik.

Maar deze zondagavond dook ik daarna onder een dekentje, in plaats van achter mijn laptop. Noem het lui, noem het voorjaarsvermoeiheid of een lentedipje. Hoe dan ook. Deze week komt er geen Samenvatting van Margje.

Continue reading “Geen Boer zoekt Vrouw blog?”

Internationale Theaterdag – World Theatre day

Als het dan vandaag tot World Theatre Day is, dan lijkt me dat een geschikt moment om mijn theaterblogs nog even onder de aandacht te brengen. Je vindt al mijn verhalen HIER (klikkerdeklik).

Het zijn niet echt recensies als je dat verwacht. Meer ervaringenblogs. 🙂 Of gewoon 13 Margje-blogs. Maar dan op de website van een theater. Het is maar hoe je het bekijkt 😉

Theaterstoelen

Zelf ben ik sinds een paar weken weer aan de slag met Theatergroep Op Woensdag. Volgend jaar, op 20 januari 2018 staan we weer op de planken. Zet je het vast in je agenda? 😉

Boer zoekt vrouw, the never ending logeerweek (en of je nog worst lust?!)

Zo. Die logeerweek lijken al bijna een maand te duren, door alle uitzendingen die we er al over gezien hebben, maar het is bij de meeste boeren nog maar de derde of vierde dag. Zo ben je een uur kwijt door die vage zomertijd (gaap), zo ben je weken bezig met maar enkele dagen.

Eerst de korte samenvatting, voor iedereen die weinig tijd heeft & snel wil gaan slapen op zondagavond, of die het tijdens de korte koffiepauze op maandagochtend leest:

  • Er is gezoend. Say what?? Jawel, Olke heeft gezoend! En NIET met Alberdien die ons al had laten weten dat ze niet kon wachten tot ze hem eens kon zoenen. Nope. Alberdien is nog niet verder gekomen dan hand in hand langs het meertje lopen. Het was Sandra die onze Texaanse boer een dikke smakkerd gaf. En toen later nog een keer. Olke stond erbij alsof ie de lotto had gewonnen.

 

20170311_122925

De liefde lijdt geen honger bij Boer zoekt Vrouw:

  • Er is veel worst gegeten. Zowel bij Riks (uit de oven), Herman (bij de plat du jour) en Marc (op de barbecue). Bij Olke aten ze natuurlijk steak nu Harriët er niet meer is. Wel zo makkelijk!
  • En als er geen worst werd gegeten, werd er gepicknickt. Ik denk omdat de cameraploegen van BZV dat als tip aan de boeren hadden gegeven dat dat leuk is om te doen; want echt, serieus, denk je dat Olke ooit eerder in zijn hele boerenleven gepicknickt heeft? En ook langs de rivier de Zambezi in Zambia zag ik nooit mensen picknicken (terwijl ik daar toch een driedaagse kanotocht heb gedaan; ik zag slechts krokodillen en olifanten aan de oevers, nooit picknickende boeren).

Maar goed, verder gaat het echt goed met de liefde. Nu alle twijfelkonten zijn opgestapt en/of de boeren hun minst favoriete boerzoekster naar huis hebben gestuurd, houden alle boeren twee vrouwen over die allebei dol zijn op “hun” boer.

Hierbij de lange samenvatting van Boer zoekt Vrouw the never ending logeerweek:

Olke voelt zich, zoals al eerder gezegd, een lottowinnaar; het geluk straalt van hem af. Met een big smile loopt hij door zijn Texaanse hometown met aan elke hand een blonde dame. Hij komt normaal nooit in town, maar de vrouwen wilden laarzen shoppen, dus dan moet je toch van de farm af. En Olke heeft alles over voor zijn “Famke” (=Alberdien) en zijn “Sunshine” (=Sandra). Zo ontdekt hij dat er gewoon verkeerslichten en voetgangerslichten in town zijn. En daarna gaan ze picknicken dus. Midden tussen een kudde koeien die nog nooit eerder picknickende mensen zag. De dames gillen en kirren wat af dat Olke hen moet beschermen. Olke wil voor de zekerheid weten welke vrouw de hoogste levensverzekering heeft. Daarna gaat hij eerst met Alberdien langs het meer wandelen (en die vindt dat zooooo fijn, dat ze hand in hand met Olke loopt, want hand in hand lopen op latere leeftijd is echt helemaal haar ding) en daarna wandelt hij met Sandra het bos in.

Met Alberdien staat Olke even stil bij een groep koeien. Daar geeft Alberdien aan dat een koe de ander helemaal staat af te likken. Olke pakt deze hint niet op, en loopt gewoon met Alberdien terug naar Sanda. En wat Alberdien wel wilde maar niet deed, doet Sandra tijdens haar wandeling met Olke wel; zoenuh!!!! Olke vindt het maar wat leuk. Zo spontaan en heel lief vindt hij het. Achgos. Sandra ziet haar kansen positief in; 60% voor zichzelf en 40% voor Alberdien denkt ze. Alberdien weet nog niet van deze kansberekening, noch van het zoenen en voelt dat Olke een goed aura heeft.

Hoe stroef het in de vorige afleveringen ook ging bij Olke, het wordt allemaal steeds losser daar in Texas. Olkes natte droom komt namelijk ook nog eens uit; met twee vrouwen in zijn hottub! (hij slaat spontaan door en probeert indruk te maken door pushups in de hottub te doen)

20170304_144556

Ook leuk: tijdens het diner met steaks en biefstuk in Canada komt een restaurantmedewerkster checken of het vlees goed gegaard is en de juiste temperatuur heeft. Die van Olke is goed. Alberdien wil behulpzaam zijn, zegt in een mengelmoes van Engels en Nederlands "Mine too hoor" en scheldt zo en passant de medewerkster uit voor hoer (whore).

Na de hottub vertelt Alberdien dat ze wel vaker in de "hottop" met Olke wil. Maar dan alleen met Olke. En met zonder kleren. Zou haar droom ook uitkomen??

Bij Herman wordt nog niet gezoend, maar wordt wel gesproken over zoenen. Anne vertelt hoe het ooit niets werd met iemand waar ze smoorverliefd op was en waarvan ze haar eerste zoen kreeg. Herman biecht op dat hij nog nooit tot zoenen is gekomen, maar daarvoor al is afgewezen. Tijdens individuele gesprekjes met de meiden probeert Herman duidelijk te krijgen of de meiden verliefd op hem zijn. Want Herman is namelijk wel verliefd, maar hij lijkt zeker te willen weten deze keer dat die ander dat ook op hem is. Een blauwtje lopen wil hij niet nog een keer! Wat hij wel wil is gezellig naar een brocantewinkel gaan. Want dat vindt hij leuk. Herman is namelijk geen type voor een complete pannenset. Hij houdt meer van een bijelkaar geraapt zooitje. Weten we dat ook weer. Terwijl Herman door de brocantewinkel struint en bekent dat hij sommige kasten daar best mooi vindt, oppert half Twitter dat de boer misschien toch eens voor zijn ware geaardheid uit moet komen in plaats van in de kast te blijven zitten. Fleur en Anne denken hier heel anders over, zij blijven oogcontact zoeken met hun boer en worden steeds meer jaloers op de ander. Want wie van hen reist er straks zonder ticket voor een weekendje weg met Herman terug naar Nederland? Anne gooit haar kaarten duidelijk op tafel; ze laat boven de plat du jour weten dat ze verliefd is op Herman. Ze weet wel wat ze wil:

20170311_123231

Fleur heeft meer woorden nodig om aan te geven dat ze Herman echt leuk vindt. Want ze weet eigenlijk niet zo goed wat verliefdheid is. Maar ze geeft de strijd niet op. Ook zij wil in Frankrijk blijven!

Bij Riks in Canada is de strijd ook losgebarsten.

Continue reading “Boer zoekt vrouw, the never ending logeerweek (en of je nog worst lust?!)”