Overstappen

 

Ik ben nogal van de Lang en gelukkig, en voor altijd. Eenmaal in mijn hart? Kom je er niet zo snel weer uit.

Dat is niet altijd even handig. Vriendschappen die voorbij gaan of verwateren, dat vind ik ingewikkeld. Afscheid nemen van leuke collega’s? Super niet leuk.

Ook zakelijk ben ik vaak loyaal. Al jaren shop ik hoofdzakelijk bij dezelfde supermarkt, koop ik mijn boeken vooral bij die ene boekhandel en als het over Dwarsliggers gaat, dan gaat mijn Dwarsliggerambassadeurshart nog steeds sneller kloppen. Als ik enthousiast over iets ben, heb je een goede vaste klant aan mij. Ik laat mij nooit verleiden door andere energieaanbieders, want ik heb bewust gekozen voor Greenchoice. Mijn bankrekeningen zijn ondertussen allemaal ondergebracht bij Triodos en ik ben al eeuwen (of zo voelt het tenminste) verzekerd bij Menzis. Dat scheelt veel gestress en gedoe hoor, als je niet wilt overstappen.

Want dat is wat ik nu ervaar, nu ik eindelijk wel eens ga overstappen. Niet omdat het moet, maar omdat ik het wil. En ik wil het, omdat mijn zorgverzekeraar en ik het niet eens kunnen worden over mijn “misstap”. Ik ben namelijk vergeten om eind vorige jaar Jongste aan te melden voor een orthodontieverzekering. En Menzis hanteert een wachttijd van een jaar voordat je bij deze aanvullende verzekering declaraties mag indienen. Jongste moet helaas komend voorjaar al aan de beugel.

Continue reading “Overstappen”

Wat ik doe

 

De afwas in de vaatwasser doen, de vieze was in de machine, de schone natte in de droger, rekeningen betalen, oud papier verzamelen, de w.c.’s schoonmaken, deadlines voor mijn werk halen, na 25 jaar niet overgestapt zijn nu toch een andere zorgverzekering zoeken die geen wachttijd heeft voor de orthodontist omdat het stomme Menzis (sorry Menzis) mij niet tegemoet wil komen in mijn voorstel dat ik voor het hele afgelopen jaar alsnog orthopremie betaal voor Jongste zodat hij komend voorjaar naar de ortho kan en daarvoor dan verzekerd is (omdat ik dat dus aan het begin van 2016 vergeten was om aan te vinken), boodschappen halen, eten koken, thee zetten, Jongste overhoren voor Geschiedenis, het huis een beetje opruimen, de vuilnisbakken legen, de fiets naar de fietsenmaker brengen, het bed opmaken en de administratie bijwerken.

Oh ja, en thee zetten, bloggen, mijn theaterteksten leren voor de repetitie van vanavond, douchen, de kat aaien en de krant lezen.

En wat doe jij vandaag?

Continue reading “Wat ik doe”

Mazzeltips bij Margje: Goedkope treinkaartjes tip. Een weekend onbeperkt reizen voor 15 euro!

spoorkaart-nl

Reis je in een van de weekenden van december of januari met de trein naar een familiefeest, een kerstmarkt, een nieuwjaarsborrel of andere afspraak?

Bij de Albert Heijn verkopen ze nu wel heel leuk geprijsde treinkaartjes:

Voor 15 euro kun je een heel weekend lang (van vrijdagavond 18:30 uur t/m zondagnacht laat) onbeperkt treinen.  Een. Heel. Weekend. Onbeperkt.

Op vrijdagavond naar Maastricht en op zaterdag via Rotterdam naar Amsterdam om op zondag vanuit Amsterdam via Groningen naar Arnhem te reizen? Dat kan dus. Logisch is het niet, maar misschien heb jij gewoon overal in al die plaatsen wel vrienden wonen? Je kunt er het hele weekend mee in de trein zitten, of gewoon op een zaterdag op en neer reizen, dat mag natuurlijk ook. Of alleen maar gebruiken voor een enkele reis. Maar als je wilt trein je dus het hele weekend kriskras door Nederland voor maar 15 euro.

Dit is de beste treindeal die ik in tijden zag. Ik dacht, die deel ik even met je. Voordat alle kaarten op zijn. Snel naar de Appie dus.

Voor die 15 euro krijg je er zelfs ook nog een bonnetje voor een gratis kopje koffie bij de AH to go bij.

Continue reading “Mazzeltips bij Margje: Goedkope treinkaartjes tip. Een weekend onbeperkt reizen voor 15 euro!”

Black Friday? Welnee!

 

Opeens was het vrijdag overal Black Friday. Ik kreeg de ene na de andere mail binnen waarin ik werd gewezen op Black Friday deals. Ook offline bleek het Black Friday te zijn. Ik liep in een winterzonnetje van de ene kant van het centrum van Amsterdam naar de andere en telde meer dan twintig Black Friday posters in de etalages van verschillende soorten winkels. Heb ik het vorig jaar allemaal gemist, dat zwarte vrijdag gedoe, of is het dit jaar plots een enorme hype. Sommige online webshops kwamen er blijkbaar pas laat achter dat het Black Friday was en wilden ook meedoen met dit kortingsfestijn, want ik kreeg zelfs om half twaalf ‘s avonds, toen het toch echt al bijna zaterdag was, nog aanbiedingen binnen. Hysterische uitverkoop in een Amerikaans jasje.

Zelf vond ik het vooral een vrijdag met een gouden randje. A Gold Framed Friday dus. Want die ochtend appte mijn moeder dat ze mijn vader mocht ophalen uit het ziekenhuis. Nadat hij een week eerder met spoed was opgenomen in het UMCG omdat het niet goed met hem ging, was hij de dinsdag erna geopereerd. Zijn onderste twee bijschildklieren zijn, inclusief een gezwel van vijf centimeter, verwijderd. “Hard nodig” aldus de opererende arts. Die ook vertelde dat hij zelfs tijdens de operatie de calciumwaarden in het bloed van mijn vader al zag dalen. En om die veel te hoge calciumwaarden in het bloed draaide het allemaal. Die waren levensbedreigend hoog, en dat werd veroorzaakt doordat die onderste schildklieren dus overmatig werkten/groot waren gegroeid. Pappa is nog steeds niet fit, maar het gaat al wel stukken beter. De komende weken blijft hij onder controle, maar we hebben goede hoop op een volledig herstel. Oftewel, dat hij weer zijn fitte en vrolijke actieve zelf zal gaan zijn. Wat een opluchting zeg. Ik merkte dat ik bijna door Amsterdam zweefde, zo licht voelden mijn lijf en hoofd zonder zorgen. Zorgen zijn zwaar, zo bedacht ik terwijl ik met een big smile door Amsterdam stapte. Zwaarder soms dan je door hebt. Pas als je ze dan los kunt laten, merk je hoeveel gewicht ze hadden.

Continue reading “Black Friday? Welnee!”

I love Griekenland, het verhaal (en nog een lading nieuwe foto’s)

 

Ik ben ietwat gescalpeerd (au!) op de website, maar mijn blogpost staat op  iloveGriekenland.nl!

En nu allemaal massaal naar Rhodos. Echt. Want wat is het mooi daar. Ik droom er nog wel eens van en word dan wakker met een beetje heimwee. Zeker weten dat ik dus ooit wel weer eens voet op dit eiland zal zetten!

KLIK HIER voor mijn verhaal

ευχαριστίες!

 

img_20160927_122936

Continue reading “I love Griekenland, het verhaal (en nog een lading nieuwe foto’s)”

SinterMargje

 

Even een blogje, vanwege de mails en berichtjes via Facebook. Het klopt, geen SinterMargje dit jaar. Mijn hoofd en agenda waren daarvoor te vol. In de blogpost Pubers in da house schreef ik dit ook al, maar hierbij dan nog even duidelijk: sorry, we slaan een jaartje over

Misschien ga ik voor een voorjaarsfeestje, doen we gewoon SinterMargje in Maart! En anders zie ik jullie aanmeldingen graag in november 2017 weer in mijn mailbox 😉

Theatertips

 

Wat anderen hebben met een wijntje of een paar koppen koffie, een eind hardlopen of een uurtje yoga, online shoppen of knuffelbeesten breien, heb ik met naar het theater gaan. Ik word er blij van.

Hoe vol mijn hoofd ook is, hoe moe mijn lijf ook, al zijn er zorgen en verdriet. Ik kan dat alles even vergeten als ik in een rode pluchen stoel zit en kijk naar een mooie voorstelling.

Soms kijk ik een voorstelling omdat ik er als theaterblogger zit. Die theaterblogs vind je hier: KLIK  (onderaan die blogtekst vind je linkjes naar alle andere theaterblogs). Maar ik zie (natuurlijk) nog veel meer voorstellingen, omdat ik er zelf kaartjes voor kocht.

Gisteravond zat ik met Lief, vriend H. en vriendin T. bij een try out van Wim Helsen. Vanuit een heel simpel idee (wat ik natuurlijk niet ga verklappen), maakte hij een enorm grappige voorstelling van bijna anderhalf uur. Zelfs de autopech op de terugweg kon onze avond niet verpesten, we lachten gewoon door om alle grappen die we die avond hadden gehoord en nog eens navertelden en geinden wat met elkaar door (okay, vriend H. van wie de auto was, vond het waarschijnlijk wel steeds minder grappig. Hopelijk valt het mee H. en kost de reparatie niet te veel).  Maar goed, Wim Helsen dus. Aanrader. Of niet, als je een heel ander gevoel voor humor blijkt te hebben dan ik. Dat kan. Want mijn gevoel voor humor is breed. Breder dan ik zelf ben 😉

Vorige week zag ik met vriend R. de nieuwste voorstelling van De Verleiders. Deze theatergroep krijgt het elke keer (dit is deel 4 van hun serie over maatschappelijke onderwerpen) weer voor elkaar om een intrigerende en fascinerende en tegelijkertijd vermakelijke voorstelling te maken over relevante onderwerpen. Het enige nadeel van het bekijken van hun voorstellingen is dat je enigszins gedesillusioneerd weer naar huis gaat. En op zoek moet naar een nieuwe bank voor je bankzaken bijvoorbeeld, of moet gaan nadenken of je nu wel of niet genept wordt door de farmaceutische industrie. Gewoon ontspannen achterover leunen is er niet meer bij. Maar hun shows blijven een aanrader wat mij betreft. Ze zetten me vaak meer aan het denken dan een uitgebreid krantenbericht of documentaire over hetzelfde onderwerp.

Over twee en een halve maand sta ik met theatergroep Op Woensdag zelf te spelen op het grote podium. Ik hoop zo dat wij in ons publiek ook een fijne avond gaan bezorgen!

Continue reading “Theatertips”

Pubers in da house

blogfoto-sintermargjeHet is niet altijd makkelijk, de brugklas of gymnasium drie.
Het is hard werken vaak, denk maar niet dat ik dat niet zie.
Die middelbare school voelt heel anders nu, als ouder aan de andere kant.
Je moet het zelf doen, ik neem je minder vaak aan de hand.
Kan niet veel meer doen dan soms iets overhoren en een welgemeend advies hier en daar,
maar verder huiswerk en leer jij jezelf door dit middelbare school jaar.
Ik stop mijn liefde in de boterhammen die ik voor je smeer en in je broodtrommel doe,
en in de aandacht die ik probeer te geven na een lange dag (al ben ik net als jij soms best moe).

Omdat ik zie dat jij je best doet, ben ik trots op jou mijn kind,
ook als ik soms in Magister wel eens een onvoldoende vind.
En ook al geloof jij niet niet meer in Sinterklaas en in de wel of niet Zwarte Piet,
ik weet zeker dat je morgenochtend best graag wat lekkers in je schoentje ziet.
Dus stap ik op mijn fiets nu, en rijd door de regen naar stad,
en wie weet vind jij dan morgen wat
in je schoen
als ik niet net als vroeger
vergeet het er in te doen

Continue reading “Pubers in da house”

K(oud)

 

Al dagen ben ik verkouden en heb ik het zo koud, zo koud en ben ik moe, zo moe.

Ik doe alleen het hoogstnodige en kom alleen mijn bed uit als het moet. Helaas moet dat best vaak. Kinderen, een baan, je kent het wel.

Maar zodra het kan, en soms ook als het eigenlijk niet kan, kruip ik op de bank onder een dekentje. De verwarming staat op 23 graden. Objectief is het hier dus niet koud. Maar mijn hoofd en lijf zeggen anders. Die zijn de winter aan het nadoen. Ik bibber door de dag, tranen zitten hoog.

dekentje

Zo nu en dan (als ik echt op pad moet voor een werkafspraak bijvoorbeeld) pak ik mezelf bij elkaar, pers alle energie die ik heb bijeen (vanuit mijn tenen en haarwortels enzo) en doe alsof er niets aan de hand is. Zodra het veilig is (lees: thuis en alleen), is de energie op en mag ik hoofdschuddend (niet te veel, want soms heb ik ook hoofdpijn namelijk) om mezelf weer mijn dikke vest aan en een oud door het huis kuchend en zuchtend schuifelend dametje zijn.

Zondag dacht ik nog aan virusje. Vandaag, na een telefoongesprek over een bestuursvoorzitterschap waar ik voor gevraagd was, maar waarvoor ik nu netjes bedankt heb met de opmerking dat ik me over vier jaar misschien  wel kandidaat wil stellen, bedacht ik opeens dat ik over vier jaar vijftig zou zijn. Daar schrok ik een beetje van. Dat klonk best serieus. En daarna kwam een nog ergere gedachte op: mijn klachten zouden toch niets te maken zou hebben met de o v e r g a n g ?

Google NOOIT op je eigen klachten.
Voor mij is het te laat. Ik kreeg het er bijna warm van.

Gelukkig bleken op het werk van Lief allerlei mensen zich ziek gemeld te hebben. Met vage griepklachten en meer van dat soort redenen. Jonge mensen zijn dat. Nog lang geen vijftig, niet eens veertig. Dat wat zij hebben, dat heb ik dus vast ook. Ik google de komende vier jaar gewoon NIET op overgangsklachten.

Continue reading “K(oud)”

Goed nieuws

 

Het goede nieuws is: pappa is weer thuis. Na vier weken in een ziekenhuisbed, slaapt ie nu weer in zijn eigen bed. Veel beter, aldus mijn vader.

Het slechte nieuws is: zijn calciumwaarden zijn nog steeds alarmerend hoog (en de bups medicijnen die hij daarvoor (of is het eigenlijk daartegen?) moet slikken maken hem misselijk). Donderdag moet hij voor een PETscan naar Leeuwarden. Vrijdag hebben we dan een gesprek over de uitslag daarvan in Heerenveen. Als uit die scan blijkt dat het tòch de bijschildklieren zijn die al die ellende veroorzaken (tot nu toe ondanks MRI, CT en Halsscan nog niet duidelijk), dan volgt een operatie in Groningen.

Afwachten dus. Voorlopig zijn er nog geen duidelijke uitslagen.

Helaas in Amerika wel. En daar lijkt de uitslag me geen goed nieuws.

Continue reading “Goed nieuws”