Athene voor beginners – deel 1: De Acropolis en het Acropolismuseum

Athene voor een citytrip, dat hoor je niet vaak, toch is het een prima stad om naar toe te gaan voor een paar dagen. Met een mix van cultuur en stadsleven is het een perfecte plek voor een weekendje weg. Dat de directe omgeving van de stad nog meer te bieden heeft was een fijne verrassing. De regio Attica (waarvan Athene de hoofdstad is) bleek gewoon heel Griekenland in het klein; steden, dorpjes, eilanden, stranden, je vindt alles in en om Athene!

20190423_152156

Zeg je Athene, zeg je Acropolis. Bij het beklimmen van de traptreden besef je dat je gewoon midden in de geschiedenis loopt. Tegenwoordig komen er jaarlijks zo’n 3 miljoen mensen over deze bijzonder plek. En toch blijft het een unieke ervaring om eindelijk onder de grote pilaren te staan en uit te kijken over de stad.

20190412_160058

IMG_20190412_171345_017

Onder je voeten vind je, zoals wel vaker in Athene (en eigenlijk heel Griekenland) heel veel marmer. Onze tourguide Kriton Piperas vertelt ons waarom; 75% van Griekenland bestaat uit bergen. En 70% van die bergen bestaat uit marmer. Marmer in overvloed dus hier, en het was daarom een goedkope manier van bouwen. Ik kijk naar beneden en bedenk dat ik een van de vele vele miljoenen ben die over deze stenen is gestapt.

20190412_154348

Ze zijn vandaag wat glad, die stenen, want het heeft geregend. Als we boven bij de indrukwekkende Acropolis staan, krijgen we ook een regenbui over ons heen. Het maakt niet uit, de Acropolis blijft bijzonder, zelfs in de regen. Als er een onweerflits- en donder voorbij komen twijfel ik even; zou dat nou Zeus zijn die even gedag komt zeggen?

Screenshot_20190423-152956

131

Als we naar het Acropolismuseum wandelen is de lucht alweer stralend blauw. Kriton blijft ons overladen met al zijn verhalen. Ik vind het heerlijk om naar hem te luisteren. Hij weet van alles over de geschiedenis van de oude Acropolis, maar ook over de bouw en inrichting van het nieuwe museum dat als een soort spiegelbeeld van de originele Acropolis is gebouwd. Oud en Nieuw, met in dat nieuwe museum dan ook weer allerlei ouds en nieuws.

20190423_153358

200

In het museumrestaurant (of op het grote terras dat er bij hoort) kun je lunchen met vrij uitzicht op de Acropolis en de heuvel waarop hij gebouwd is. Midden in de stad is het een oase van rust, waar je even bij kunt komen van alle indrukken voordat je verder de stad gaat verkennen (dat komt dan in de volgende delen, want ik kan natuurlijk niet al mijn verhalen van mijn persreisje in een keer hier kwijt, dat zou een veel te lange blogpost worden!).

Mijn tip voor iedereen die voor het eerst een trip naar Athene boekt en naar de Acropolis wil (en echt, dat wil je!); boek een tour met een gids. Je hoeft dan A. niet in de rij voor kaartjes en B. krijgt veel meer mee over de geschiedenis van dit wereldwonder. Dat maakt het nog mooier! Of koop zelf een kaartje en boek zelf een eigen (privé)gids. Er zijn ook gidsen die zowel met je naar de Acropolis èn naar het Acropolis museum gaan. Een aanrader voor een bijzondere ochtend of middag in Athene. Je vindt Kriton en zijn collega’s hier Als je Engels goed genoeg is, dan is hijzelf zeker een aanrader. Ik had wel de hele dag naar hem kunnen luisteren!

181Ook zin gekregen in een reisje naar Athene en/of de regio Attica? Op www.athensattica.com vind je veel informatie!

Gewoon

Er waren eitjes. En lekkere broodjes. Extra veel keuze in het beleg en fruit. Een fijn paasontbijtje samen met de logerende nichtjes. Lekkere koekjes bij de thee en koffie toen mijn ouders hen kwamen halen voor een logeernachtje bij hen thuis. Ons gezin luierde een paar uur door, aten een door Lief gemaakte fruitsalade en daarna stapten we op de fiets. We fietsten in het zonnetje langs groene weilanden vol schapen en door bossen waar citroenvlinders voor een vrolijk geel accentje zorgden. Ik zag paardebloemen, pinksterbloemen (te vroeg, te vroeg), madeliefjes en rook overal de bloesem van verschillende bomen en struiken. Het was heerlijk.

20190422_151530

Net als het italiaanse ijsje dat we onderweg veroberden. We volgden nog een route via wat fietsknooppunten en kwamen zo weer thuis aan. Bij gebrek aan kookzin maakte ik een grote bak salade en liet Oudste friet/patat (doorhalen naar keuze) halen. ‘s Avonds ging Lief een bordspel spelen bij vrienden en keken de kinderen en ik een film (The game, zodat ze wat moderne klassiekers kennen: ze vonden hem leuk!).

Een gewone tweede paasdag dus. Maar in al zijn gewoonheid zo bijzonder.

Paasgedachte


 

Ik weet niet of Jezus er ooit is geweest, maar ik denk graag van wel.

Ik hoop ook oprecht dat er iets als een hemel is, ook al denk ik van niet.

Ik heb geen idee of de bijbelse verhalen echt zijn en of er leven na de dood is. Als er niets is, dan zullen we het nooit weten, maar er ook geen last van hebben. Want als alles stopt met doodgaan, dan heb je na je overlijden ook geen rotgevoel dat er niets is, want dan is er niets en voel en weet je niets meer.

Het zou fijn zijn als er aan het eind van de tunnel met licht die mijn oma ooit zag wel iets is. En dan graag iets moois en fijns. Ik geloof en weet van niets, dat is alles wat ik weet. Voor het geval er niets is en dit leven hier gewoon alles wat er is, maar ook voor het geval er wel wat is, probeer ik hier en nu zo goed mogelijk te leven (lukt niet altijd, ook ik ben wel eens chagrijnig en onaardig) en brand ik kaarsjes voor mijn oma die nergens of juist overal is.

20190413_191530

In Griekenland hoorde ik veel verhalen over de oude Goden. En over het Grieks Orthodoxe geloof. Ik vind het allemaal reuze interessant.

Wat er allemaal van waar is? Geen idee. Maar een steeds terugkomend achterliggend idee is dat je A. goed moet zijn voor je medemensen (ook het achterliggende idee dat gisteren bij The Passion steeds naar voren kwam) en B. de goden gunstig moet stemmen.

Om de paashaas gunstig te stemmen eet ik daarom ook maar lekker veel chocoladepaaseitjes.

Inene naar Athene

Vrijdag reis ik naar Athene.
Om de regio Attica te leren kennen.
En daar mag ik jullie dan weer over vertellen.
Online neem ik jullie gewoon allemaal mee. Offline wil ik eigenlijk alleen maar handbage meenemen. Die mag maximaal 8 kilo wegen lees ik net op de website van de vliegtuigmaatschapppij. Dat is niet veel. Gelukkig ben ik geen fashionblogger en ben ik niet van plan om zelf op al mijn Atticafoto’s te staan. Dus met drie outfits, twee Dwarsliggers, wat toiletspullen en een paar wandelschoenen moet het hopelijk net lukken.
(Ik vind het altijd best gek, die maximale kilorichtlijnen, omdat ik zelf al zoveel kilo weeg. Dan zou een slanke den best wat zwaardere spullen in d’r koffer mee mogen nemen, denk ik dan. Maar ja, dat is een hellend vlak natuurlijk, want voordat je het weet moet ik als dikkerd dan veel meer voor mijn ticket betalen dan mijn lichtgewicht buurvrouw. Of mag ik nog maar 4 kilo bagage mee straks, omdat ik zelf al overgewicht heb. Hmmm, laten we dit onderwerp maar even laten rusten…).

Griekenland dus. Zomaar even er tussenuit en in plaats van gewoon werken een paar dagen aan de slag als reisblogger. Samen met jullie, dat past prima, want online wegen jullie echt helemaal niets!

7 april

De lente liet zich zien vandaag.
Dat bracht een dilemma met zich mee.
Want nadat we om 10 uur gezamenlijk uitgebreid hadden ontbeten met ons drietjes (Oudste is nog steeds in Rome), en ik het Volkskrant Magazine had gelezen, stonden de tuindeuren plots open en lagen de kussens in de tuinbank.

Zondag.
Lekker weertje.
Dan moet je eigenlijk wel naar buiten.
Ik liep een rondje door de tuin, keek hoe onze plantjes groeiden en ging toen weer naar binnen.
Er lagen vier wasmachines was die opgevouwen moesten worden.
En ik wilde de menu’s voor mijn verjaardagsdiners op dinsdag en woensdag bedenken en de bijbehorende boodschappenlijst maken. Dus dat ging ik toch maar allemaal doen. Binnen.

Zondagmiddag, een paar uur later.
Nog steeds een lekker weertje. Het gevoel dat je met dit mooie weer niet binnen mag blijven komt weer bovendrijven.
Lief kleedt zich om in zijn hardloopkleren.
Jongste zit achter de laptop een presentatie voor school voor te bereiden.
Ik loop naar boven om iets anders dan mijn badjas aan te trekken.
Als ik naakt in de slaapkamer sta, lonkt het bed. Even later lig ik onder het hemels aanvoelende witte beddengoed te bedenken dat er heus nog wel meer mooie lentedagen komen dit jaar. En warme zomerdagen. En zomerse herfstdagen. Maar nu ben ik moe. En doe ik een dutje. Wel met het raam open. Hoor en ruik ik die mooie lentedag alsnog en neem ik hem mee mijn dromen in. Heerlijk!