Boer zoekt vrouw. De speeddates in en om de trein.

Speeddaten bij de treinen

Heel duurzaam, deze aflevering. Lekker met het openbaar vervoer naar je speeddate. Alle boeren en dates kwamen namelijk naar de Veluwsche Stoomtrein Maatschappij in Beekbergen.

20180923_231938

Een beetje eng was het ook wel, deze enscenering. Met die foto’s van de boeren in de ontvangsthal leek het even op een massale dodenherdenking. Maar dat kan ook aan mij liggen deze associatie, ik ben namelijk ietwat ziekig. Dus ik mis mijn roze bril een beetje. Het wordt dus meer een Boer zieke vrouw blog deze week. Hopelijk ben ik niet besmettelijk.

Afijn. De boeren verzamelden al hun dates tussen de stoomtreinen en kwamen als een soort sporthelden aangelopen terwijl alle dates hard juichten en klapten. Voor het feit dat ze boer waren en aanwezig waren denk ik. Want verder viel er nog niets te vieren en was er nog niets gepresteerd. Alle lange mannen bleken voor Steffie. De kleintjes waren dus voor Michelle. Alle paardenmeisjes waren voor Marnix wist ik nog van vorige week. Alle oudere dames kwamen vast voor Jaap. En alle jonge knappe meiden zouden dan wel voor Wim zijn dacht ik zo. Ik was er klaar voor.

De boeren en brievenschrijvers waren er ook klaar voor. Yvon verwelkomde iedereen enthousiast en vroeg daarna aan de boeren of ze zich even om wilde draaien. Vervolgens mochten ze weer terugdraaien en moesten de brievenschrijvers hun bipsen laten zien. Blijkbaar hoort dat bij daten tegenwoordig, dat je voor een date ook even je achterkant laat zien? Ik leer zoveel van Boer zoekt Vrouw!

Maar goed. Speeddaten, daar ging het om. Dat deden de boeren in een stoomtrein. Behalve Steffie. Die had blijkbaar geen ov-chipkaart en moest midden in een weiland gaan zitten. Hieronder een korte, edoch best lange, samenvatting van de dates.

20180923_231838

Masterdater Jaap

Jaap vertelt Sandra You never get a second opinion for a first impression. En dat vertelt ie Marian (met een i) ook. En aan Tineke. Blijkbaar is het zijn favoriete openingszin. Even verhaspelt hij de boel tot You never get a second impression of the first opinion, maar later maakt hij er wel weer You never get a second chance for a first impression van.

Marjan (met een j)  komt zo zeker over, vindt Jaap, wat doet ze bij hem? Ze zoekt iemand waar ze zich veilig bij voelt. En ze dacht iets van dapper en moedig te zien bij Jaap die volgens haar geen lulletje rozenwater is.  Hun vijf minuten zijn om voor ze het weten. Ze moet naar Yvon die vooraan de trein op een balkon staat weg te waaien. Marjan en haar boeketje bloemen (van Jaap gekregen natuurlijk) waaien lekker mee terwijl Marjan wegdroomt over een gezellige toekomst met Jaap

Jaap blijkt nog een favoriete zin te hebben. Of eigenlijk, een combinatie van twee zinnen: “Ben je zenuwachtig? Hoef je niet te zijn, want ik ben tien keer zenuwachtiger. ” We horen het hem steeds te herhalen. Na tien vrouwen is ie dus honderd keer zenuwachtiger dan zij samen, denk ik halverwege de uitzending. Of alsnog maar tien keer? Mijn vwo examen wiskunde is lang geleden.

Marilyn wil zijn toekomstplannen weten. Jaap wil vooral rust.

Stefanie denkt dat Jaap een sollicitatiegesprek van de date wil maken, door zijn nieuwe openingszin: “Een paar dingen in je brief vielen me op…”

Gaby hoeft niet zenuwachtig te zijn hoor, vertrouwt Jaap haar toe, want hij is tien keer zo… oh wacht… dat wisten we al!

Corrie blijkt helemaal niet zenuwachtig. verdorie, daar gaat mijn wiskundige berekening. Want tien keer zo veel als niets, is niets.

Petra denkt dat hij een knuffelbeer is. Daar zegt Jaap geen nee tegen, zo lijkt het.

Yvon denkt dat Jaap een talent voor daten heeft.

20180923_204517


Giebelende Steffie

Steffie heeft nog niet zoveel ervaring met daten en is er best zenuwachtig over. Al die mannen die voor haar gekomen zijn. Pffffff. Maar goed, daar gaat ze. Hans komt al het weiland inlopen.

Hans had eerst gecheckt of zijn ballen er nog zaten voordat ie een brief schreef, zo leren we. Stukje humor naar de mensen toe denk ik?

Steffie vertelt Pieter dat ze het stoer vindt dat mensen brieven schreven en nog komen speeddaten ook. Daar moet je wel ballen voor hebben, zo geeft ze aan. Ah. Ha. Wacht. Steffi de paardenfokker vindt ballen gewoon een gewoon woord natuurlijk.

Peter heeft wat lekkers meegenomen. Hij mag ook op het kussentje in het gras komen zitten. Hij stuurde een brief met een teddybeer. Dat viel op. Vandaag heeft ie een shirt aan met dezelfde kleur als het shirt van Steffie. Dus was ie haar al weer opgevallen. Ze vertelt hem giebelend dat zijn brief meteen op de ja-stapel terecht was gekomen. Dat lijkt een goed begin. Maar het gesprek valt daarna op zijn boer zoekt vrouws nogal stil. Daar zitten we dan, horen we voor de eerste keer verzuchten. Vijf minuten kan heel lang zijn.
Continue reading “Boer zoekt vrouw. De speeddates in en om de trein.”

Boer zoekt vrouw. Yvon speelt postbodetje.

Zo. De zomer van 2018 is nu echt voorbij. Als Yvon met brieven op pad gaat is het gewoon nog zomer. Maar als dan de uitzending met het postbodetje spelen  op t.v. is, dan is het herfst. En terwijl wij kampeerden op de camping, of in de Middellandse zee dobberden of anderszins vakantie vierden, werd er bij vijf boeren gespeeddate en gelogeerd en gecitytript. Misschien was je deze zomer wel tegelijk met een kersvers boerzoektvrouwkoppel in Berlijn, of Stockholm of Barcelona of waar die citytrips dit jaar ook maar naar toe gingen. We weten het nu nog niet. De boeren weten het echter al lang. Alles is al gebeurd. En eindelijk, eindelijk, eindelijk, mogen wij meekijken naar wat de vrouwzoekende (of manzoekende) boeren (of boerinnen) allemaal mee hebben gemaakt.

5 boeren en Yvon
(foto: Boer zoekt Vrouw – KRO NCRV)

Natuurlijk maak ik voor u ook dit jaar weer samenvatting. Zodat u niet hoeft te kijken.

Eerst de heel korte samenvatting:

Saskia wil geen snor maar wel een tas en is niet door.

Boer Wim is wel door, met 333 brieven (waarvan sommige brieven zelfs met een pen werden geschreven, hoe knap! Aldus de boer die blijkbaar niet kan schrijven of zelf geen pen heeft ofzo).

Marnix heeft wel wat: een snaartje en oude thee en mag met 75 brieven ook door.

Wilfried was teleurgesteld en blijft teleurgesteld; hij had maar zes brieven. Niet door dus. En die vrouwen in zijn stal vindt hij ook maar niets.

Boer-blijf-maar-gewoon-jezelf-er-zijn-al-zoveel-anderen-Jan is ook niet door, maar leek niet teleurgesteld met zijn tasje vol 33 vrouwen.

Michelle blijkt twee hoekbanken te hebben! En geen man. Maar ze kreeg 326 brieven. Daar zit vast wel een knuffelbeer bij. Oh, wacht, die zaten er al bij ja. Ingepakt en wel. Door dus. Op naar de speeddates.

Rudie heeft zes roze koeken, kreeg negen brieven en heeft al een date geregeld voor zaterdag. Hoppetee!

Jaap is door en droomt van een zomer vol vrouwen en wijntjes in zijn tuin.

Steffi is ook door. De hengstenfokker bloost ervan.

Boer Remco is gediskwalificeerd. Say what? Jep. Gediskwalificeerd. Dan moet je de uitgebreide samenvatting maar gaan lezen!!!

Hieronder vind je de heeeeeeeeeeeeeele lange samenvatting! 😉

In deze uitzending zagen we nog even alle tien boeren. Die hun gewone postbode opeens vervangen zagen worden door Yvon met een nieuwe tas.  Die tas was ze overigens bijna meteen bij boer 1 al kwijt, want Boerin Saskia vond die tas zo te zien leuker dan de brieven die er in zaten. Dat waren er trouwens maar negen. Een boerin van 53 spreekt blijkbaar niet veel mannen aan. Of, en dat denk ik zelf, er kijken gewoon weinig single mannen van rond de vijftig naar Boer zoekt vrouw. Snorremans Bartho keek wel, en stuurde, als oprechte geitenboer die hij is, meteen maar een kaasje mee. Saskia was niet zo gecharmeerd van de snor (maar die kan er af, aldus Yvon), de kaas vond ze echter wel te pruimen. Anne, die ook een brief had geschreven, vond ze ook wel lekker. Saskia was zichtbaar onder de indruk van alle complimenten die in de brieven staan. Ik ben benieuwd of ze met alle negen mannen gaat daten. Op haar zeventiende had ze voor het laatst een date. Ik gun haar nu negen leuke dates en jaren vol liefde.

Kijk, ik weet best wie wèl naar Boer zoekt Vrouw kijken. Vrouwen. Die schrijven veel sneller ‘op een boer’. En zeker op jonge boeren zoals Boer Wim, die dol is op zijn mooie hoopje klei in Flevoland (zijn woorden, niet de mijne). De 28-jarige akkerbouwer hapert soms een beetje (Yvons woorden, niet de mijne), maar haalt wel het record aantal brieven van dit nieuwe seizoen binnen: 333 vrouwen willen wel naar de polder komen. Dat zijn er best veel, dus moet er goed en streng geschift worden. Geen oude vrouwen, besluit Wim die duidelijk geen cougar aan de haak wil slaan. Dus iedereen vanaf 35 jaar valt af. Ik voel me zelf meteen bejaard en zie dat Yvon ook even wat weg moet slikken. Jep Yvon, wij zijn gewoon geen jonge blommen meer,  meer een bossie verlepte roosjes. Maar ach, zolang we nog geen droogbloemen zijn, komt met ons nog wel goed. Met Wim komt het vast ook wel goed. Dat hij echt jong is en jong denkt, blijkt ook als hij een handgeschreven brief aan het lezen is en onder de indruk is van die brief. Niet om wat er in staat, maar alleen al om het feit dat die brief handgeschreven is. Knap hoor, vindt Wim, dat iemand dat kan. Wim is duidelijk van de whatsappgeneratie; typen typen en een smiley… Hij kiest uiteindelijk tien vrouwen uit voor de speeddate. Tien vrolijke ambitieuze vrouwen. Eentje is arts en wil een eigen praktijk (zou er een artsentekort in de polder zijn?) en een ander doet iets met aaltjes (ja, ik wist ook niet wat dat inhield, maar volgens Wim zijn dat beestjes in de grond die niet goed voor zijn aardappels zijn, dus hartstikke handig als hij daar mee gaat daten, kan hij haar kennis mooi inzetten in zijn bedrijf). Volgens mij is die Wim stiekem gewoon zelf ook hartstikke ambitieus.

Boer Marnix, die ene boer die beter met beesten om kan gaan dan met mensen en die graag wil dat alles gaat zoals hij het wil, kreeg 75 brieven. Ook hij mag dus door naar de speeddates. Hij wil geen paardenmeisjes vertrouwt hij Yvon toe. Want bij paardenmeisjes staat het paard altijd op 1, en daar kan hij dan nooit tegenop. Bij een paardenmeisje moet je eerst weten; leeft ze met een paard of voor een paard? Marnix vindt paarden best leuk. Je kunt er leuke dingen meedoen en ook best een emotionele band mee hebben en er mee meeleven. Maar aan het eind moet je zo’n beest ook gewoon lekker op kunnen eten. En dat willen paardenmeisjes meestal niet. Dus doe hem maar geen paardenmeisje. Dat er uiteindelijk bij de tien brieven die hij heeft uitgekozen toch zeven paardenmeisjes zitten, dat verbaast Yvon en ons dus nogal.  Maar ja, wat moet je dan, verzucht boer Wim. Zijn snaartje werd gewoon niet geraakt door de andere brieven. Geen idee waar zijn snaartje precies zit. In ieder geval niet in de theepot. Want dat drinkt hij waarschijnlijk nooit. Yvon ontdekt namelijk vol verbazing en afschuw dat het doosje thee dat Marnix haar heeft gegeven houdbaar is tot 2014. Kan iemand Yvon vertellen dat zo’n vacuüm verpakt doosje met theezakjes echt wel een paar jaar langer meekan. Maar goed, hopelijk zit er bij die tien speeddatesbabes van Marnix iemand die zijn voorraadkast kan updaten. En zijn snaartje kan vinden. Ehm raken. Zoiets.

Boer Wilfried (43 jaar) was een beetje teleurgesteld in de liefde. Waarschijnlijk was ie nu ook nog eens teleurgesteld in het aantal brieven, want hij kreeg er maar zes. Tot grote vreugde van de BZVkijkers had Yvon al een van de schrijfsters uitgenodigd en tussen de koeien gezet. Wat? Worden we nu meteen al getrakteerd op boervrouwontmoetingen, gênante gesprekken en nog gênantere stiltes? Arme boeren, BZV is echt begonnen, natuurlijk willen we dat iedereen gelukkig wordt aan het eind, maar eerst willen we ook een beetje emo-t.v. en blijdatikdaarnietbenzeg-scènes.  Dus Go Wilfried go, op Sabine af. Sabine denkt dat een boerderij best hard werken is, maar ze wil heus wel meehelpen en mag ze dan nu eindelijk die koeien eens aaien?  Dat mag.  Wilfried vond het heus gezellig dat ze er was, maar voelde geen klik en wilde graag de rest van de brieven bekijken of daar misschien wat bij zat. Maar dat mocht nog niet. Want Yvon had ook Laurette in een schuur gezet. Dus daar moest Wilfried nu naar toe. Wel complimentjes maken, gilt Yvon hem nog als tip na. Laurette kwam net gisteren terug van Kos en had een fles Ouzo voor de vrouwzoekende boer meegenomen. Dat kende Wilfried niet, dus waarschijnlijk gaat ie het ook niet drinken (want wat de boer niet kent… afijn, u heeft hem vast al door). Wilfried wandelt met de ouzo weer terug naar Yvon en laat Laurette op de aardappelberg achter [edit: het was een berg houtsnippers bij nader inzien]. Hij voelde nog niet iets van ping, bij Laurette. Gelukkig zijn er nog vier vrouwen over. Die zitten tot zijn teleurstelling niet ergens op het erf. Yvon vertelt hem dat ie het verder allemaal maar zelf moet gaan doen. De kijkers vermoeden dat hij vervolgens teleurgesteld in alles met een lege fles ouzo naast zich op de bank is beland.

Weduwnaar Jan (ja, zo werd ie genoemd, maar hij is ook boer) is 60. Hij is zijn stem kwijt, want heeft 3 dagen kermis gevierd.
Leef nu het is later dan je denkt, aldus Jan. Blijkbaar heeft ie op de kermisfeesten geen vrouw opgeduikeld. Maar Yvon vertelt dat ze 33 vrouwen voor hem in een tasje heeft, dus dat komt vast wel goed. Tot mijn vreugde hebben meer vrouwen doorgehad dat Jan dol is op spreuken (Wees jezelf, er zijn al ander genoeg), want ik zie heel wat postkaarten met spreuken erop. Samen met zijn kinderen zoekt hij vast een paar leuke dates uit. En met een beetje mazzel kan hij volgend jaar met 1 vrouw met een tasje naar de kermis.

Champignonkweker Michelle (29 jaar) is goed in dingen weglachen en zoekt iemand om mee te kunnen knuffelen op haar hoekbank. Yvon komt aanzetten met het beroemde tasje met brieven, maar dan mag Michelle op de knop van de lopende band drukken en blijken er nog kratjes vol brieven voor Michelle te zijn.  In totaal schreven er 326 mannen een brief. Ha, kijk, blijkbaar kijken jonge mannen wel naar Boer zoekt vrouw hoor ik u zeggen. Nee hoor, antwoord ik dan, maar hun platonische vriendinnen van rond de dertig wel. Die hebben hun single vrienden vast een linkje met de oproep van Michelle gestuurd. Michelle is er beduusd van.  Twee zussen en twee vriendinnen nemen de kratten mee naar de bank in de tuin. Verhip, nog een hoekbank! We zien de vijf vrouwen de brieven lezen en de pakjes met knutsels en knuffelbeesten uitpakken. Hoe er verder precies geschift wordt is me enigszins onduidelijk. Maar als we later links in beeld rook zien opstijgen, vrees ik dat ze gewoon de helft van de brieven in de vuurkorf hebben gegooid.

Rudie heeft een melkveebedrijf, maar geen meubels in huis en ook geen vrouw. Het een hoeft niet per se het gevolg van het ander te zijn, maar het kan wel.  Rudie zoekt een spontane ad remme vrouw, gewoon hoppetee en
kom maar op en koekje erbij  (ja, ik snapte het ook niet allemaal, maar kijk het maar terug, hier ging het echt allemaal over).  Gelukkig heeft Rudie  liever kwaliteit dan kwantiteit, want hij krijgt maar 9 brieven. Samen met Yvon leest hij de brieven. De ene vrouw wil komen hout hakken voor de haard. Handig. De andere heeft een gebruiksaanwijzing, dat vindt Rudie prima, zolang ze hem die gebruiksaanwijzing er dan maar bij geeft.  Koekje erbij (zijn koekjes erbij bleken echter roze koeken)?
Over koekjes erbij; een van de brieven is van Rianne, zij kookt en bakt graag.
Gelijk maar even bellen vindt Yvon die blijkbaar wel zin heeft in wat anders dan een roze koek. “Hallooo dat is een verrassing” zegt Rianne. En dan maakt Rudie gewoon hoppetee meteen een date voor komende zaterdag.
“Je hebt een date!!!” kirt Yvon enthousiast. “Ja,” zegt Rudie “had ik misschien eerder moeten doen”. Nee joh, dan hadden wij geen Boer zoekt Vrouw meer om naar te kijken!

Bloemenkweker Jaap van 49 had niet veel brieven verwacht. Maar krijgt er 48 en is dus door. Dat vindt ie echt fantastisch. Hij ziet het helemaal zitten. Mooi weer, lekker buiten zitten, wijntje erbij. Hij lijkt echt uit te kijken naar de logeerpartij. Blij glunderend leest hij zijn brieven door. Samen met zijn blije zus. En zijn ouders zijn ook al zo blij. Ik werd er gewoon plaatsvervangend ook blij van. Go Jaap!

Steffi. Ik wil niets vervelends horen over Steffi. Kom je aan Steffi, kom je aan mij. Steffi kan zich niet voorstellen dat er mannen naar/voor haar zouden schrijven. Ze gelooft dan ook dat de stapel van drie enveloppen die Yvon op tafel legt alles is. Drie. Dat zijn er al drie meer dan ze zich kan voorstellen. Dan  pakt Yvon haar tas erbij en kwakt nog eens 46 brieven erbij.
Holy shit, schrikt Steffie.  Het zijn er 49
Ze snapt het niet, het kan niet waar zijn. Vriendin Bettina wordt gebeld dat ze moet komen helpen, want Steffi is van slag. Maar Bettina is aan het werk (meld je maar ziek, oppert Steffi half serieus).  Gelukkig kan zus Madelon  helpen met het doornemen van de brieven zodat Bettina geen ontslag krijgt na deze uitzending. Steffi heeft zin in het speeddaten, maar vindt het ook doodeng.  Ik vraag me af of de mannen die ze heeft uitgekozen het ook eng vinden om te gaan speeddaten met een hengstenfokker. Gelukkig is speeddaten met een broek aan. En Steffie bloost er van. Je zou het niet verwachten, van iemand met zo’n stoer beroep. Wij vinden Steffi lief en zijn blij dat ze door is! Steffi kan het nog steeds niet geloven. Dat er tien mannen voor haar gaan komen. Oh jee, de foute grapjes zijn hier wel heel makkelijk te maken. Maar ik doe het niet hoor. Ik doe het niet. Sorry voor de broek aan opmerking. Die slipte er tussendoor. Wederom no pun intended.

Remco  van 28 is een  biologische melkveehouder  met een zieke vader. Door deze situatie heeft Remco op de boerderie  de gezinshoofdfunctie overgenomen. Hij is een knuffelbeer voor de hele familie geworden, aldus hemzelf. Yvon neemt hem mee een eindje rijden. Ze vertelt hem dat hij 47 brieven heeft gekregen. Dat bleek net eentje te weinig om door te gaan met de speeddates. Het scheelde dus maar een brief. Omdat ze dat een beetje sneu vonden hebben ze een feestje voor hem georganiseerd. Want Remco houdt wel van een feestje toch? Ze regelden een tentje. En een bandje. En veertig brievenschrijfsters om mee te feestvieren. “Donders” riep Remco verrast uit. En de band had allemaal dezelfde roodzwartgeblokte blouse als Remco aan. Dat leek allemaal erg leuk. Maar opeens is het feest op t.v. voorbij. We horen dat Remco voordat de NCRV met hem ging feest vieren al met allerlei brievenschrijfsters intens contact had gehad. En/of geknuffeld. En ze had gezegd dat ze brieven moesten gaan schrijven.  Dat vond de NCRV niet eerlijk ten opzichte van de andere vrouwen die naar het feestje waren gekomen en van niets wisten. En dus werd Remco gediskwalificeerd. Afgelopen, klaar, die zien we dus nooit meer terug, ook niet op de website. Ik volg het hele verhaal niet helemaal, maar Boer zoekt vrouw gaat Remco in ieder geval niet meer volgen. Einde verhaal dus nu hier!

Boer zoekt vrouw is weer begonnen; de boeren zijn voorgesteld

Tien boeren binnen een uur. Eigenlijk is het te veel, te snel. Want geef nou toe, zes minuten per boer, dat is toch eigenlijk onaardig? De boeren die zijn uitgekozen uit alle aanmeldingen hebben lef genoeg om zich kwetsbaar op te stellen voor heel BZV-kijkend Nederland, dan zou er eigenlijk meer tijd moeten zijn voor hun verhaal. Maar we moeten het doen met iets van een minuut of vijf, zes, per boer. Want de andere tien minuten van het ruime uur dat het programma duurt worden gevuld door Yvon die tanden staat te poetsen, Yvon die oproept om toch vooral te schrijven op/naar/voor de boeren, Yvon die niet een spanband over een stapel kratten kan gooien, Yvon die probeert een koe te melken, Yvon die een champignon vermoordt, Yvon die een soort geitenbezorgdienst (bestel een geit, we pakken hem gelijk in een verhuisdoos voor u in) begint en Yvon die na een bijna-boer-mishandeling een open-haard-ontmaagding realiseert (ehm, van die open haard dus, de boer woont al een paar jaar in het huis, maar heeft de haard nog nooit gebruikt. Of de boer ook ontmaagd moet worden weet ik niet).

Maar goed, dat mag, al die Yvontijd, want Boer zoekt Vrouw is ook een beetje haar show natuurlijk (inclusief haar eigen kledinglijn van kek jasje (ha, kijk, daar was ie voor de BZVbing0!) en overall met stierenkop opdruk). En we leven nu eenmaal in een maatschappij waar alles snel snel en sneller gaat, dan is vijf minuten eigenlijk nog best veel. Ruim vier en een halve minuut meer dan de tijd die het je kost om op Tinder een foto te bekijken en een profieltekst te lezen. Swipe to the left.

Tien boeren dus. Zeven mannen, drie vrouwen, allen hetero (jammer voor de homoseksuele boer(in)zoeker. Jong, oud, beestenboer, plantenboer of bloemenboer. Het is weer een diversiteit aan agrarische bedrijven en persoonlijkheden.

Eerlijk is eerlijk, er vielen best veel grappen te maken. Want je ziet niet elke dag een hengst sperma doneren dat daarna door een boerin wordt ingebracht bij een merrie (behalve als je dus paardenfokker bent). Ook is een lege woonkamer, iemand die steeds “koekje erbij” zegt of een boer die alles goed vindt als hij het maar zelf doet en die een vrouw zoekt die dus minstens 99 van de 100 keer zijn zin doet, voer voor lange boer zoekt vrouw blogs. Maar ik doe het niet. Vanavond ben ik een kleffe Margje. Die reuzeblij is met haar eigen hoekbank waar straks mijn eigen man samen met mij op komt hangen, die met een hart vol liefde denkt aan haar kinderen die boven in bed liggen (nog maar net, het is even wennen aan het feit dat vanaf morgen de meivakantie echt voorbij is), die vol empathie naar al die boeren keek en die niet alleen blij is dat ze niet op zoek hoeft naar een vrouw of man, maar het ook waardeert dat ze de wekker voor morgen niet op 5.45 uur moet zetten en dat ze niet zeven dagen per week hoeft te werken tussen de beesten of op de kleigrond en al helemaal blij is dat er geen filmploeg mijn leven en mijn dates komt filmen.

Groot respect dus voor al die boeren. Want die doen al dat soort zaken wel. Hard werken. Die durven het toch maar. Zichzelf figuurlijk bloot geven op nationale televisie. Omdat ze op zoek zijn naar de liefde (zijn we dat niet allemaal?). En het levert fijne meeloertelevisie op. Pas in september gaat Boer zoekt Vrouw verder. Dan kunnen we meegenieten van de speed-dates en logeerweekenden. Maar dat gaat alleen gebeuren als er geschreven/gemaild wordt. Dus beste vrijgezelle bloglezers, ga naar de website van Boer zoekt Vrouw en reageer op die boeren. Namens mij hartelijk bedankt. En dat bloggen, dat doen we dan in september wel weer. Want ik durf te wedden dat ik het niet kan laten!

Boer zoekt vrouw is niet altijd met een En-ze-leefden-nog-lang-en-gelukkig aan het eind

Alle Boer zoekt Vrouw fans hier bij Margje.nu zagen natuurlijk ook de twee decemberspecials, waarin heel veel boeren samen in een fantastisch vakantiehuis een soort van feestelijke reünie hielden. Heerlijk om even te kijken hoe het met iedereen gaat, te horen dat veel relaties stand hielden en zelfs huwelijken en hordes kinderen opleverden. Lang leve de liefde!

Soms leeft die liefde echter niet zo lang, en komt er verdriet voor in de plaats. Vandaag werd bekend dat de vriendin van Olke (een van de boeren van het seizoen met buitenlandse boeren van vorig jaar) is overleden. In de reünie-uitzending vertelden zij en Olke al dat ze kanker had, maar waren ze nog hoopvol en positief over een behandeling. Nu blijkt dus dat hun geluk dat ze bij elkaar hadden gevonden maar een paar maanden mocht duren. Zo sneu, ik ben er echt even van onder de indruk.

Dat hele Boer zoekt Vrouw gedoe mag volgens sommigen maar een vaag soort zoetsappig gedoe zijn, ik vind verhalen over huwelijken en bzv-baby’s toch miljoenenmalen fijner om te horen en te zien dan berichten als deze.

De zon schijnt vandaag, ik stel voor dat je even naar buiten gaat, of voor het raam gaat staan en met gesloten ogen geniet van de warmte op je gezicht en van het feit dat je er bent. Ook vandaag weer. En ik hoop oprecht dat al het verdriet in jouw leven toch wel zal veranderen in een En ze leefde nog lang en gelukkig. Want een beetje geloof houden in sprookjes, dat hebben we soms nodig, als de kou je leven binnenkomt.

Continue reading “Boer zoekt vrouw is niet altijd met een En-ze-leefden-nog-lang-en-gelukkig aan het eind”

Boer zoekt Vrouw internationaal werd Boer vond Vrouw (vooral lokaal)

Morgenochtend staat hier de uitgebreide samenvatting. Daar is nu geen tijd voor. Ik ga namelijk even zoeken waar wij in huis ook alweer de romantische elementen hebben liggen.

UPDATE; het echte offline leven kwam voorbij, en dus moeten jullie het blijven doen met de korte samenvatting hieronder. Aflevering niet gezien? Zoek dan in ieder geval het fragment online waarin je Olke ziet linedancen. Of een poging daar toe doet. En bedenk dan dat je eigen leven eigenlijk best wel okay is!

 

Maar voor iedereen die het alvast wil weten: alle mannen, pardon, boeren, zijn aan de vrouw. Drie van de vijf mannen vonden die in hun eigen omgeving, als ik Marc ook mee mag tellen in deze groep. Maar, eerlijk is eerlijk, twee van die drie wel door een brief via het programma. Olke besloot namelijk na de mislukking met Sandra en haar doosje vol loze beloftes alsnog te bellen met een vrouw van om de hoek die ook een brief had geschreven, maar die hij terzijde had gelegd omdat ze niet Nederlands was en hij eerst toch op de Hollandse toer wilde. Maar kijk, heel Holland vloog terug naar huis en Olke duikt nu de hottub in met deze vrouw uit Texas. Jiehaaa!

Marc dus nog steeds met Anne-Kim, beide woonachtig in Zambia. En Riks is verliefd op een vrouw die bij hem werkte, maar die nu romantische elementen aan hun relatie heeft toegevoegd  (haar woorden hè, niet de mijne!).

David reist elke week vanuit Roemenië naar Nederland om daar met de vriendinnen van Mare een wc-pottenrace te houden (ook dit verzin ik wederom niet zelf), en laat zo nu en dan zelfs zijn bodywarmer dan in Roemenië achter.

Herman en Fleur nemen elkaar gewoon zoals ze zijn. En lijken dat zowel figuurlijk en letterlijk te bedoelen. Prille jonge liefde. Hoe mooi kan het zijn.

Continue reading “Boer zoekt Vrouw internationaal werd Boer vond Vrouw (vooral lokaal)”

Boer zoekt Vrouw, een citytrip is niet altijd leuk en romantisch

Je kunt de liefde niet dwingen. Natuurlijk niet. Een verliefd gevoel is niet te koop of op bestelling leverbaar. Het is er wel, of het is er niet. Oftewel: in Texas wil een boer meer dan een vrouw, en in Canada wil een vrouw meer dan een boer.

Maar dat Olke meer had verwacht van ‘zijn’ Sandra, dat snap ik wel. Want Sandra, dat was toch de vrouw die hem een doosje vol lieve teksten gaf op de eerste logeerdag èn een kaartje waar ze hem haar eigen doosje vol verrassingen aanbood als hij haar mee zou nemen op de citytrip. Sandra was toch de vrouw die hem tijdens de tweede logeerdag zoende daar ergens in de Texaanse bushbush? En die hem op dag drie liet weten dat Alberdien dan misschien wel veel tijd nodig had om Nederland vaarwel te zeggen,  maar dat zij heus snel en rapide naar Texas kon komen? Jep. Dat was allemaal Sandra. Dus dat Olke teleurgesteld keek toen Sandra aan de balie van het hotel duidelijk liet merken dat zij echt en nooit en te nimmer niet samen met Olke een kamer zou delen en haar eigen hotelkamer reserveerde, dat snapte heel Boer zoekt Vrouw kijkend Nederland wel een beetje. Blijkbaar was voor Sandra de jacht mooier dan de vangst? Of zal ze gewoon een soort koudwatervrees hebben? Dat ze later die avond aan de bar heel gezellig zat te kletsen met iemand anders dan onze Texaanse vrouwzoekende boer doet in ieder geval weinig goeds vermoeden voor de rest van de citytrip. Goede vriendschap, dat is wat ze voor Olke zegt te voelen. Maar Olke zoekt geen vriend, geeft hij aan, hij is op zoek naar de liefde. Voorlopig lijkt hij die bij Sandra niet te zullen vinden. Zou hij nou ‘s nachts in zijn tweepersoonsbedje in de suite met privé hottub stiekem nog even gedacht hebben aan de vegetariër die hij bij het eerste keuzemoment naar huis had gestuurd? Want samen steak eten is ook niet alles…

Screenshot_20170416-223728

Ook in Canada loopt niet alles op rolletjes. Riks blijkt een natuurtalent op skies (hij heeft nog nooit eerder geskied, maar kan het vanaf minuut één als een pro), op het bed liggen de handdoeken in de vorm van een hartje tussen de rozenblaadjes, er worden vuurtjes gestookt, er is heel veel sneeuw waar ze hand in hand doorheen lopen en Marit verwarmt heel Canada met haar stralende lach, maar zijn hart blijft koud. Hij wil wel, maar hij voelt het niet. En dat vertelt hij uiteindelijk ook aan Marit die aldoor maar blijft hopen dat Riks nog wel zal ontdooien en verliefde gevoelens voor haar zal krijgen. Maar Riks ziet het niet gebeuren. En dan verliest Marit uiteindelijk haar glimlach en komen de tranen. Deze vrouw had haar boer al gevonden vanaf dag 1, maar de boer vond niet zijn vrouw. Ik zei het al; de liefde laat zich niet dwingen of voorspellen en is al helemaal niet op bestelling leverbaar. Hoe graag je ook wilt.

Ik stel voor dat we voor Olke en voor Marit een nieuwe actie beginnen. Want de grote Texaan en de vrouw met de glimlach verdienen beiden een leuke partner. Wie wil? Ik gun ze van harte een Boer/vrouw blijft zoeken vervolgprogramma!

20170416_223824

 

Dat het programma soms gelukkig ook wel kan werken, bewijzen de drie andere citytrips. In Frankrijk doen Herman en Fleur allerlei dingen die ze nog nooit eerder gedaan hebben. En nee, jij dirty denker, dan heb ik het niet over 18+ gerelateerde zaken hoor. Ik bedoel dat ze op een segway hebben gestaan en in een helikopter hebben gezeten. Maar het allerliefst wandelt Herman met zijn Fleur door de straatjes van een charmant Frans dorpje, of langs de kade van een mooi Frans riviertje. Want dan kan hij tenminste haar hand vasthouden. En nog fijner; tegelijkertijd wakker worden en dan merken dat er iemand naast je ligt. Hij kan zijn geluk niet op. Fleur voelt gelukkig helemaal hetzelfde. Ze glimmen er allebei van. Hoe heerlijk is het dat het deze vrouwzoekende boer gewoon gelukt is! Enthousiast vertelt hij dat hij er alles aan zal doen om dit geluk vast te houden; hij laat het niet mislukken belooft hij.

Ook in Zambia loopt een gelukkige (vis)boer rond. Want hij heeft een goede koop gedaan, ehm, keuze gemaakt.

Screenshot_20170416-225441


Screenshot_20170416-225513

 

Marc heeft een vrouw gevonden met wie hij ongecompliceerd kan kamperen. Die lekker makkelijk is en zonder veel gedoe een tent op kan zetten. Het is zo relaxed dat hij grinnikend toegeeft dat als er iemand een drama queen zal zijn in deze relatie, hij dat zelf waarschijnlijk is. Anne-Kim vindt het ook heerlijk allemaal, ze voelt zich zo op haar gemak dat ze het geen enkel probleem vindt dat ze op haar ‘city-trip’ (waar dus geen enkele city aan te pas komt) moet plassen en poepen in de bosjes, en dat ze niet kan douchen enzo. Ze kruipt vrolijk en al de tent in en uit, maakt een vuurtje als het Marc niet lukt en draagt zonder te zeuren een paar dagen dezelfde kleren. Dat hoeft gelukkig niet, want na een nachtje kamperen mogen ze logeren in een luxe lodge. Met bar, zwembad en uitzicht over de rivier. Zo’n weekendje weg in ‘eigen’ land van de boer heeft als voordeel dat het voor Anne-Kim niet erg wennen is. Sterker nog, zij blijkt wekelijks in deze lodge te komen. Om lekker een dagje te luieren, lezen en zwemmen. En te kijken de olifanten die ze niet hoeft te redden of opereren. De olifanten lopen aan de overkant van de brede rivier. Marc wil weten of ze wel eens oversteken naar de lodge. Dat heeft Anne-Kim nog nooit meegemaakt. De rivier is te diep en te breed, vertelt ze. Dat lijkt Marc geen belemmering. Want volgens hem kunnen olifanten heel goed zwemmen namelijk. Volgens Anne-Kim kunnen olifanten juist niet zo goed zwemmen. Jawel hoor, reageert Marc. “Olifanten zijn de dolfijnen van Afrika” aldus onze visboer. Dat wordt nog een dingetje, mompelt Anne-Kim, dat ie zo eigenwijs is. Maar daarna zoenen ze lief. Dus ach, misschien heeft ie toch goed gekozen, “onze boer” daar in dat verre Zambia…

En dan was er natuurlijk David nog. Onze boer zonder bedrijf in Roemenië. Die moest nog steeds kiezen tussen Mara en Susanne.

Continue reading “Boer zoekt Vrouw, een citytrip is niet altijd leuk en romantisch”

Citytrip, Boer zoekt Vrouw gaat op reis

Alleen boer David moet nog een laatste keuze maken. Met wie wil hij een weekendje weg. Welke vrouw heeft zijn hart gestolen? Wordt het Mara of Susan?

Herman zagen we vorige week al met zijn Fleur vakantie vieren. De andere boeren mogen nu ook een weekendje weg met de vrouw die ze A. zelf hebben gekozen (Marc en Anne-Kim) of B. die is overgebleven na een natuurlijke selectie op godsdienstigheid  (Riks en Marit) of nadat er zelf een vrouw het vliegtuig terug naar Nederland heeft gekozen en er nog maar eentje is overgebleven  (Olke en Sandra).

Boer Herman bleef voor zijn ‘citytrip’ in eigen land. Zouden de andere boeren ook in hun eigen land op pad moeten, of zouden ze elders de romantiek mogen zoeken?

20170415_134109Hoe dan ook. We weten het bijna.  En na de uitzending zal ik natuurlijk zorgen voor een fijne samenvatting.  Tot dan!!!

Zouden de weekendjes weg duidelijk maken of er kans is op een (h)echte relatie?

20170415_133930

Eindigt er eigenlijk iemand van de boeren met een paardenmeisje ook al had ie daar niets mee?

20170415_133943

Boer zoekt Vrouw – Hoe kies je nou de ware?

Gisteravond wist heel Nederland al welke keuzes de boeren gemaakt hadden, voordat ik op de bank zat en ook naar Boer zoekt Vrouw kon kijken. Ik was er om twintig over acht namelijk nog niet klaar voor. Op dat moment zwaaiden we net de laatste verjaardagsgasten uit. Wat een heerlijk zonnige dag was het zeg. Het komt niet vaak voor dat ik mijn verjaardag tot acht uur in de avond buiten kan vieren, maar gisteren lukte dat dus wel. En de dag was al zo vrolijk begonnen met een berichtje van mijn broertje, dat hij zijn vrouw gevonden had. Bijna jammer, want we hadden ooit bedacht dat ik na Boer zoekt Vrouw een serie blogs zou gaan beginnen over Broer zoekt vrouw, maar verder natuurlijk heel erg leuk. Niets fijner dan gelukkige mensen tenslotte!

Die gelukkige mensen waren in de aflevering van gisteravond soms ver te zoeken. Eline in Canada zag het niet zitten dat zij en Riks ooit gelukkig zouden worden samen, want Riks’ liefde voor De Heer was groter dan haar liefde voor Riks. Dus na een goed gesprek waarin Riks en zij allebei bespraken dat het tussen hen niets kon worden verder, werden de koffers ingepakt en werd Yvon gebeld om Eline uit te komen zwaaien. Marit wist niet of ze nou moest lachen (hoera, weg concurrentie!), of huilen (want Eline was nou wel van het erf af, maar Riks was nog steeds een botte boer zonder kriebels of vlinders van verliefdheid). Eerlijk is eerlijk natuurlijk, hij was in ieder geval eerlijk daarover, dat moeten we inderdaad toegeven. En liefde laat zich nou eenmaal ook niet dwingen. Maar, zo zei hij, het was niet dat hij helemaal niets voelde, want dan had hij Marit ook haar koffertje in laten pakken. Marit lijkt elk sprankje hoop aan te nemen als reden om in het koude Canada te blijven en toverde een hartverwarmende glimlach tevoorschijn. Zij en Riks mogen nu een weekendje samen weg. Zou de liefdesvonk (een echt BoerZoektVrouw-woord) dan misschien alsnog een heus liefdesvuurtje aanwakkeren?

Niet alleen in Canada, ook in Texas werden goede gesprekken gevoerd. Dit keer tussen Alberdien en een stel kalveren. Die beesten in Boer zoekt Vrouw veroorzaken heel wat doorbraken hoor. Een paar afleveringen geleden had Claudia in Canada al een goed gesprek met de hond waarna ze besloot te vertrekken, en nu pakte Alberdien haar biezen na wat gestaard te hebben in kalfjesogen. Ze was teveel een dierenliefhebber om het harde boerenbestaan in Texas, waar de beesten gewoon big business zijn, aan te kunnen, zo vertelde ze Yvon en daarna Olke. Olke begreep het allemaal wel, maar had zichtbaar moeite haar letterlijk los te laten. Hij is ook een dierenliefhebber, maar die beesten zijn inderdaad ook gewoon zijn bedrijf (en steaks, zie je hem denken, lekkere steaks!). Daar stonden ze dan, hand in hand, de grote Texaanse boer en het kleine Friese vrouwtje. Olke was nog steeds “haar vent” zo vertelde Alberdien, maar Olke was ook dat harde bedrijf en bestaan, en daar kon ze niet mee omgaan. “Of Alberdien dan nog wilde weten welke keuze Olke zelf gemaakt zou hebben?” vroeg Yvon. Dat wilde Alberdien wel, “als we nou toch eerlijk zijn”. Olke moest even slikken en vertelde toen dat hij zelf gekozen had voor Sandra. Ik denk dat Alberdien op dat moment besloot nooit meer een Fries te daten èn vegetariër te worden. Olke keek haar na en steggelde daarna zijn boerderij in om het heugelijke nieuws over zijn keuze aan Sandra te gaan vertellen. Die zag dat niet helemaal aankomen en werd nogal overvallen door de mededeling dat zij nog langer moest, ehm, mocht blijven in Texas. Ze viel er helemaal stil van. Maar misschien kwam dat ook wel door de blokkade die ze de dag opeens over zichzelf had voelen komen. Een blokkade vol twijfels, want ging Olke niet te snel? Kon zij haar eigen huis en haard wel opgeven voor de zijne? Terwijl Olke zegt dat hij zijn leven met haar wil delen, komt zij opeens niet verder dan dat zij hem ook beter wil leren kennen. Zelf kijk ik er vol verbazing naar; tijdens de logeerdagen wilden zowel Alberdien als Sandra niets anders dan bij hun Olkebolkedebeer komen wonen en leven en zoenen en kroepen en meer, en nu lijkt het erop dat Olke straks zonder vrouw verder zal moeten? Want hoe gaat Sandra reageren als ze hoort dat de keuze van Olke duidelijk werd nadat Alberdien voor zichzelf had gekozen? Eerder die dag had ze Olke namelijk al verteld dat ze niet wilde dat hij voor haar zou kiezen omdat dat gemakkelijkste weg zou zijn… Net als in Canada gaat de liefde ook in Texas niet over rozen en viel er voor de boer zelf eigenlijk niet zo veel te kiezen deze keer.

Gerelateerde afbeelding

In Zambia gaat de liefde niet over rozen, maar over mango’s, zo zien we een paar minuten later.

Continue reading “Boer zoekt Vrouw – Hoe kies je nou de ware?”

Geen Boer zoekt Vrouw blog?

Klopt. Je komt hier deze week voor niets.

Ik keek wel naar de boeren hoor. Ik zag en/of hoorde hoe Herman vertelde over zijn verliefdheid, hoe Eline moeilijke gezichten trok in de kerk die volgens Riks heel inspirerend was, maar die er net zo sfeervol uitzag als een leeg nieuwbouw winkelcentrum op maandagavond negen uur in de winter (en hoe Marit na een mislukte kennismaking met de kinderen een comeback probeerde te maken door aan te geven dat ze echt en heus elke dag wel een gebed deed ook al kwam ze nooit meer in de kerk), hoe Marc vertelde over polyamori bij vissen en hoe fijn het volgens hem is dat je “iets” om je heen hebt als je een relatie hebt, hoe bij David de vrouwen steeds een momentje voor zichzelf hadden terwijl hij de andere vrouw dan leek te vertellen dat hij voor haar zou kiezen (waarschijnlijk ook fan van polyamori?), hoe in Texas de ovenschaal van de boerenkool kapot knapte en hoe Olke ongemakkelijk moest bukken om te kunnen knuffelen met Alberdien (en het er op leek dat hij zijn Friese kroepie probeerde voor te bereiden op een afwijzing en ze nog kleiner leek te zijn dan ze al was toen ze op een lage stoel aan het Thanksgiving diner zat).

Natuurlijk keek ik.

Maar deze zondagavond dook ik daarna onder een dekentje, in plaats van achter mijn laptop. Noem het lui, noem het voorjaarsvermoeiheid of een lentedipje. Hoe dan ook. Deze week komt er geen Samenvatting van Margje.

Continue reading “Geen Boer zoekt Vrouw blog?”