De Donald Duck dialogen gaan door – de dubbele Paaseditie

Zo, tweede Paasdag. Dat is toch een beetje zo’n Wat doen we vandaag dagje? Prima moment voor een nieuwe Donald Duck dialoog. En we doen er gelijk twee.

Vandaag een Donald Duck uit 1979. Dat klinkt toch bijna middeleeuws, zo lang is dat geleden. Vrienden en vage bekenden die wel eens bij mij thuis zijn geweest, weten dat Lief en ik houden van de jaren zeventig. Op rommelmarkten en kringlopen scannen we altijd snel of er nog iets uit de seventies te koop staat. Maar de Donald Duck uit 1979 mag gratis weg naar een van de brievenschrijvers van toen.

20160328_152100

Zou Jankees Lelieveldt zijn naam nog steeds zo schrijven, of noemt hij zich tegenwoordig Jan? Of Kees? Of Jan-Kees met een streepje? Hoe lang zal Michelle de Winter uiteindelijk abonnee zijn geweest op de Donald Duck? Kwam de hond van Mark Brouder ooit nog terug? Is Hélène Nefs nog steeds dol op moppen en zou Annette Linden nog steeds in Kenya wonen? Allemaal vragen die we misschien nooit beantwoord krijgen. Behalve als ze zichzelf ooit googlen en dan terecht komen bij deze blogpost. Of als jij toevallig hun collega/buurvrouw/zwager/voetbalmaatje bent geworden. Dat zou ook kunnen. Nederland is klein, Kenya is online ook maar een muisklik van ons vandaan. Wie van de brievenschrijvers wordt gevonden of vindt zichzelf en krijgt deze Donald Duck uit 1979 thuisgestuurd?

1995 klinkt stukken minder lang geleden dan 1979, maar de volgende Donald Duck is toch ook gewoon van de vorige eeuw en al 21 jaar oud. Brievenschrijfster Kirsty Philo is dus ondertussen halverwege de twintig. Zou ze nog steeds dwarsfluit spelen en niet van zuurkool houden? Is Marcel van Diest iets met autotechniek gaan doen? Zou Robbert van Zijverden de Donald Duck hebben bewaard waarin zijn brief gepubliceerd werd? Is Eelco Böhtlingk boekhouder geworden en is Eva Schaper nog steeds zo benieuwd naar de relaties van anderen? Valt Florine Pijzel nog steeds zo snel flauw en bleef Stephanie Wolters uit Nijmegen een voorstander van meer vrouwen in de media?

20160328_152038
Zelf verwacht ik dat er eerder iemand zal reageren van die Donald Duck van 1995 dan die uit 1979. Maar dat kan ik mis hebben. Ik ben als veertiger toch ook behoorlijk actief op social media. Zelf schreef ik dan weer nooit een brief aan Donald Duck. Misschien moet ik dat binnenkort maar eens doen. Misschien kan ik dan in de Donald Duck zelf vertellen over mijn Donald Duck dialogen!

Continue reading “De Donald Duck dialogen gaan door – de dubbele Paaseditie”

Dat kan natuurlijk ook nog (De Donald Duck Dialogen deel drie)

Voordat ik een blogje online zet waarin ik op zoek ga naar Donald Duck brievenschrijvers uit de jaren tachtig, google ik eerst zelf even de namen. Uit pure nieuwsgierigheid natuurlijk, en ook om te ontdekken of de kinderen die in de jaren tachtig een brief naar Donald Duck schreven, tegenwoordig online veertigers zijn of niet.

Mijn Donald Duck Dialogen blogjes waren een beetje bedoeld als een grapje. Maar ook als een soort verzameling van verhalen. Zoals die van dat jongetje dat boer in Roemenië werd uit het vorige blogje. Waar ik even niet aan gedacht had (noem het naïef, noem het dom, noem het wat je wilt), was aan de mogelijkheid dat die brievenschrijvers van toen er niet meer zouden zijn. Dat ik opeens op een overlijdensadvertentie zou stuiten met daarin de naam van het meisje dat in de vorige eeuw een vrolijk berichtje naar haar favoriete tijdschrift had geschreven. Ik was er even stil van.
Continue reading “Dat kan natuurlijk ook nog (De Donald Duck Dialogen deel drie)”

De Donald Duck Dialogen – Van briefschrijver tot boer

Van briefschrijver tot boer. Dan verwacht je bijna een Boer zoekt Vrouw blog, toch? Maar nee, het gaat echt over mijn nieuwe project, de Donald Duck dialogen. Ik vond namelijk iemand!

20160310_152329

Gisteren schreef ik voor het eerst over de Donald Duck dialogen. Die blogpost gemist? Klik dan even HIER.
Eigenlijk heb ik gisteren een beetje gelogen. Want de Donald Duck die ik beschrijf in dat blogje, was namelijk niet de eerste, maar de tweede (willekeurige) Donald Duck die ik pakte om te gebruiken voor mijn Duckblogjes. De eerste Donald Duck waarvan ik de ingezonden brieven bekeek kwam namelijk uit 1987. En leverde meteen bij de eerste naam googlen al een hit op. Binnen no time had ik de (huidige) adresgegevens van een brievenschrijver van toen te pakken! Ik schrok er zelf een beetje van. Zo makkelijk zou het toch niet zijn? Dan zou mijn bedachte projectje van Opsporing Gezocht wel heel snel ter ziele gaan, als iedereen maar meteen te googlen viel.

Gelukkig viel het mee (of tegen, het is maar wat je leuk vindt), want bij de Donald Duck uit 1982 was geen van namen van de brievenschrijvers meteen op de eerste resultatenpagina van Google te vinden.

Maar Michel uit Wijthmen dus wel. Die vond Google meteen. Vooral omdat zijn vrouw een blog schrijft (ha, kijk, dat schept meteen een band!) en daarin gewoon hun namen noemt. Michel schreef in 1982 naar Donald Duck over schaatsen bij hen achter het huis en vertelde en passant wat over hoe er in zijn omgeving werd omgegaan met het land. En wat blijkt? Michel heeft nu een eigen stuk land. Maar niet in Nederland, hij is verhuisd naar Roemenië! De Donald Duck lezende jongen is boer geworden in het buitenland. En hij heeft zonder de hulp van Yvon Jaspers een vrouw gevonden. En die vrouw blogt dus. Zullen we haar blogcijfers eens flink laten stijgen? Dat moet toch lukken met alle Boer zoekt Vrouw fans die hier regelmatig lezen? Het blog over hun (boeren)leven in Roemenië staat HIER (KLIK). En ik doe komend weekend de Donald Duck met Michel’s brief erin op de bus naar Roemenië. Nu maar hopen dat ie dat leuk vindt, en niet denkt dat ik een enge stalker ben (de scheidslijn is dun soms, in dit digitale tijdperk). Maar omdat ze zelf wel eerder de publiciteit zochten (bijvoorbeeld HIER – KLIK), durf ik het wel aan. En zo wordt Michel dus de eerste gevonden briefschrijver van de Donald Duck dialogen.

20160310_152345

Continue reading “De Donald Duck Dialogen – Van briefschrijver tot boer”

Opsporing Verzocht – De Donald Duck Dialogen

Mijn vader dook vorig jaar een papierbak in om Jongste blij te maken.

Dat moet ik misschien even uitleggen. Mijn ouders waren op visite bij vrienden. De man van dat stel vertelde op een bepaald moment (geen idee hoe dat het onderwerp van gesprek werd, maar goed) dat hij net meerdere jaargangen Donald Duck in de papiercontainer had gegooid omdat het niet was gelukt ze op Marktplaats te verkopen. Mijn vader dacht aan zijn kleinzoon, twijfelde geen moment en dook ongeveer direct de bewuste papierbak in (nou ja, in werkelijkheid hebben ze waarschijnlijk eerst twee koppen koffie gedronken en een biertje enzo, maar dat maakt dit verhaal wat saai).

Afijn, later die week kwam mijn vader dus aanrijden met een koffer met Donald Ducks uit de vorige eeuw, was Jongste dagen bezig met ze sorteren per jaargang en daarom vind ik nu al een jaar lang overal Donald Ducks (op de badrand bijvoorbeeld, of onder de bank en natuurlijk worden ze ook gelezen op het toilet). Wij gaven mijn vader een fles sterke drank om weer door te geven aan die vriend, in het kader van “wij blij hij blij” en dat was een prima investering. Want met die duizend Donald Ducks verveelde Jongste zich geen enkel moment. Een dagje met de trein weg? Stapel Duckies mee! Twee weken op vakantie? Een kwartaal Donalds past in elke koffer. Beetje ziekjes? Met wat Donald Ducks onder een dekentje op de bank voelde hij zich gelijk wat beter.

Zelf lees ik er ook wel eens eentje. Je moet toch wat als je zit te plassen. En als ik dan de ingezonden brieven uit (ik noem maar een jaartal) 1987 las, dan dacht ik altijd iets van “Die kinderen zijn nu een jaar veertig ondertussen!”. Zouden ze nog steeds grappig en eigenwijs zijn? Of schattig of naïef? En daarna vroeg ik me af of ze nog zouden weten dat ze ooit in de Donald Duck hebben gestaan. En of ze die Donald Duck dan zelf nog in hun bezit zouden hebben?
image

Daarom vandaag een eerste blog in een Herinnert u zich deze nog? (Nog? Nog? Nog? *insert galmende echo hier* ). Een soort Opsporing verzocht over de Donald Duck dialogen.

Want ik wil wel eens weten of Petra Wouters uit Amsterdam chef-kok is geworden. Zou Remi Sannes uit Den Haag door zijn gegaan met het schrijven van korte gedichten? Is Karima Taher Ejjidi in Leiden blijven wonen? Zou de hond van Romano v.d. Rukt oud zijn geworden? En hoe zou het verder zijn gegaan met Ankita en Ellen? In 1982 schreven ze hun verhaal en waren ze misschien een jaar of tien. Zouden ze het leuk vinden die oude Donald Duck nog eens terug te zien?

image

Mocht iemand zichzelf herkennen, of weten wie een van de brieveninzenders is, ik stuur de bewuste Donald Duck graag op naar de eerste brievenschrijver die reageert!

Continue reading “Opsporing Verzocht – De Donald Duck Dialogen”