Afkickverschijnselen

Een paar maanden lang moest ik zonder doen. Okay, op Vlieland kreeg ik een snufje mee, maar verder moest ik het sinds eind mei zonder stellen.

En voor een hardcore gebruiker is dat best lang. Ik probeerde op een ander manier mijn behoeften te bevredigen. Op een minifestivalletje in de regio bijvoorbeeld, of door het zelf te maken. Toch voelde dat niet het hezelfde. Ik miste het echt werk. The real stuff.

Gelukkig was het gisteren eindelijk zo ver. Voordat ik echt last begon te krijgen van afkickverschijnselen begon het nieuwe theaterseizoen. Kon ik eindelijk weer een versie portie Vitamine T binnenhalen. Want vaste lezers van Margje.nu weten het al: zonder mijn Vitamine Theater kan ik echt niet!

img_20160922_193137

Continue reading “Afkickverschijnselen”

De verwarde cavia en de verwarde man

 

Nadat hij een paar bladzijden van het eerste hoofdstuk heeft gelezen, vraag ik Lief wat hij vindt van het boek over de cavia. Hij kijkt me wat vertwijfeld aan.
“Het gaat toch niet echt over een cavia?” vraagt hij.
“Jawel” zeg ik “Over een cavia die op een kantoor werkt”.

Hij is even stil.
“Weet je het zeker? Ik dacht gewoon dat ze Cavia heette. Als een soort bijnaam ofzo. Beetje zoals bij Jiskefet of Debiteuren, Crediteuren. Dat zij dan Caaf heet. Of Cavia”.

Ik grinnik.
“Nope. Het gaat echt over een cavia. Gewoon, een cavia. Maar dan eentje die praat en naar kantoor gaat”.

Lief kijkt nog eens naar de voorkant van het boek dat hij aan het lezen is.
Op de voorkant van De Verwarde cavia staat inderdaad wel een tekening van, je verwacht het niet, een cavia.

“Hmmm” , mompelt hij en leest verder.
“Ik vind het een beetje gek” klinkt het dan, “en raar ook, een echte cavia die op een kantoor werkt.”

Als ik hard moet lachen kijkt hij mij vragend aan.

“Nee”, grinnik ik, “Want al die personages van Harry Potter en Star Trek enzo (om maar een paar van zijn favorieten te noemen), die zijn zo lekker echt en geloofwaardig”.
Hij lacht mee.
Ik heb gelijk (duh, natuurlijk!).
Hij leest verder.
Die avond hoor ik hem meerdere keren hardop lachen om het boek van Paulien Cornelisse.
Heel apart inderdaad, een pratende en werkende Cavia. Maar de kantoorverhalen zijn wel ontzettend grappig.

De verwarde cavia

Continue reading “De verwarde cavia en de verwarde man”

Eat that you f***ing K

Yes.
Goed nieuws.
Schoon!

Ik heb mijn moeder nog nooit zo opgelucht gezien.
Op de heenweg leek ze een angstig lammetje op weg naar de slachtbank.
Maar we dartelden al snel met z’n allen terug de wei in. Die wei leek groener dan ooit. Wie maalt erom dat het regent in juli en dat het nog minstens twee weken blijft regenen bij temperaturen die niet boven de twintig graden uitkomen. Onze zomer kon niet beter beginnen. De onderzoeken gaven aan dat er geen borstkanker meer is. Volgens weeronline.nl krijgt vandaag een 5. Wij geven deze dag uiteindelijk een 10.

Continue reading “Eat that you f***ing K”

Het grote duimen mag nu beginnen (K. , een jaar later)

Morgenmiddag gaan we naar het ziekenhuis. Een jaar nadat die eerste diagnose “U heeft kanker” kwam. Morgen moet mijn mamma op controle. Ze kijkt er al weken tegenop, hikt er tegen aan.
“Je voelt je toch goed?” zeggen mensen, “Je voelt toch niets?”.

Dan knikt mamma, maar ze denkt “Vorig jaar voelde ik ook niets, voelde ik me ook goed”. En toen bleek ze toch maar mooi, nou ja helemaal niet mooi, wel kanker te hebben. Het vertrouwen in/op haar lijf is weg. Maar morgenmiddag weten we meer.

Het grote duimen mag alvast nu wel beginnen. Want veel slapen doet ze vast niet….

Een bikinilijf in twee stappen!

Het is weer tijd voor een mededeling die ik elk jaar herhaal:

Hoe krijg je in twee stappen een bikinilijf? Jawel, bikiniklaar (brrrrr, eng woord!) kan, net zoals vorig jaar, gewoon in twee simpele stappen!

1. Koop een bikini

2. Trek bikini aan.

Tadaaaaaaa. U had al een lijf (ga ik vanuit tenminste). En nu heeft u een bikinilijf!

Kom op dames, laat u niet gek maken. Iedereen met een beetje body heeft een bikinibody (mits ze een bikini hebben…).

Continue reading “Een bikinilijf in twee stappen!”

Rokjesdag. Een #winactie met de groeten van mijn moeder.

 

Bericht van mijn moeder: ze heeft vier kaarten voor de film Rokjesdag gewonnen. Of ik die niet even kan verloten op mijn blog? Want zij gaan zelf niet. En Lief en ik wilden ook al niet heen.

Dus bij deze: Wie wil er vier kaarten voor deze film? In te leveren bij alle bioscopen die Rokjesdag op hun programma hebben staan.

Ik loot vrijdag om 12 uur, kunnen de kaarten nog voor het weekend naar de winnaar op de bus!

Reageer door het invullen van het reactieformulier in dit blog. Je reactie komt dan niet online, maar direct in mijn mailbox. Je kunt ook reageren zoals altijd, onder deze blogpost. Dan komt je reactie wel online. Zie je die mogelijkheid niet? Klik dan eens op de titel van deze blogpost, je pagina ververst dan en als het goed is zie je dan onderaan een reactieveld. Het werkt altijd ook als je op de de tekst “Meer” drukt, dan krijg je ook het volledige blog te zien, met daaronder een reactieveld.

UPDATE: de kaartjes zijn verloot en er is een blije winnares:

Heee onwijs bedankt ik heb de prijs ontvangen hoor heeel erg bedankt voor de kaartjes… Ben er super blij mee. Fijne avond!

Continue reading “Rokjesdag. Een #winactie met de groeten van mijn moeder.”

Sauna – 2

Dank jullie wel dames voor alle reacties op het sauna blogje. Ik begrijp best dat de sauna niet ieders ding is.

Ik ben pas op mijn 25e voor het eerst naar een sauna geweest. De eerste twee keer kon ik de hitte ook niet goed aan. En snapte mijn lijf er ook niets van. Ik zweette niet eens! Maar nu vind ik het heerlijk. Vooral de afwisseling van heet en koud! Ik word er helemaal zen en ontspannen van.

Het grappigste gisteren was nog wel dat er iemand op Le af kwam die me vroeg of ze me iets mocht vragen. Natuurlijk mocht dat. Hoewel ik wel dacht, Joh, ik ben hier voor het eerst, ik weet de weg ook niet šŸ™‚ En toen vroeg ze me: Ben jij Margje?

Continue reading “Sauna – 2”

Wereldlichtjesdag

 

Elke tweede zondag in december is het Wereldlichtjesdag.

Dan steken er overal ter wereld mensen kaarsjes aan ter nagedachtenis aan overleden kinderen. Steken mensen kaarsjes aan om de wereld en hun harten te verlichten.

Of je nu een kind kwijt raakte voordat het ooit de wereld zag, of als je het los moest laten terwijl je het nog zo graag had vastgehouden, je staat niet alleen. Overal zijn mensen die net als jij afscheid moesten nemen.

Misschien weet je niet dat wereldlichtjesdag bestaat. De organisatoren van alle bijeenkomsten in Nederland hopen dat steeds meer mensen weten dat Wereldlichtjes bestaat. Ik schrijf daarom graag dit blogje. Op www.wereldlichtjesdag.nl lees je er meer dit initiatief.

En HIER (klik door)Ā lees je waar in Nederland (vaak korte, maar altijd weer bijzondere) bijeenkomsten worden gehouden om samen met anderen kaarsjes aan te steken, namen te noemen (hardop of in stilte) en te herdenken.

Continue reading “Wereldlichtjesdag”

Best wel een beetje spannend

Ik vond het best wel een beetje spannend.
Om te bellen (Lees daarover HIER: klik).
En om er over te schrijven vervolgens. Want tja, heel anoniem ben ik niet meer, vrees ik .(Ondanks die zonnebril šŸ˜‰ )20150930_091450

Gisteren schreef ik het vervolg. Wat gebeurde er na dat eerste telefoontje. Dat lees je HIER: klik. Weet je meteen waarom je morgenochtend even aan me mag denken. Want ook die afspraak van morgen vind ik best een beetje spannend…

 

 

Continue reading “Best wel een beetje spannend”