Libelle babe

Ook op Libelle blog ik gratis ende voor helemaal niets voor u allen door natuurlijk.
Voor iedereen die niet elke maandagavond zelf de weg naar Libelle weet te vinden, plak ik hier even wat doorklikkertjes:

Blogpost van gisteren, over iets met vijf keer; KLIK

Blogpost van vorige week. Die leverde op Facebook van Libelle nogal wat discussie op. Geloof dat zelfs iemand zijn abonnement wilde opzeggen, want een tekst als deze was toch echt niet Libellewaardig of iets dergelijks. Beetje jammer alleen dat deze tekst niet eens IN de papieren Libelle komt 😉 KLIK

En had u mijn 100 kilo glorie blogje al gelezen? Dat staat hier; KLIK

Zo, bent u Libellewijsgezien weer een beetje bij. Nog meer lezen? Even googlen op Margje Libelle 😉

Hé lelijkerd

Hij zei het echt.
De jongen die samen met zijn vrienden rondhangt in de passage bij het station.
“Hé lelijkerd!”

Ik reageer niet.
Het moet voor mij bedoeld zijn.
Vanuit mijn ooghoeken zie ik dat hij naar mij kijkt.
Ik voel zijn blik branden.

Het galmt na in de lege hal.
Er is niemand anders.
In een keer is mijn fijne gevoel van het feestje waar ik vandaan kom en het leuke boek dat ik in de trein las helemaal weg.

Continue reading “Hé lelijkerd”

Margje op Libelle (vanaf nu onder de rubriek ‘Mensen’)

 

Ik ben een mens. Het is nu officieel. Want op de vernieuwde website van Libelle vind je mij vanaf nu onder de rubriek ‘Mensen’. Het is maar dat u het weet 😉

Om de paar weken geef ik u wat linkjes naar mijn teksten die ik voor Libelle schrijf. Zo blijven jullie een beetje up to date.

Dit is mijn nieuwste blogje daar: KLIK met eerlijke bekentenis enzo.

Dit die van vorige week: KLIK die niet voor iedereen herkenbaar zal zijn 😉

En die van daarvoor vind je weer via deze page KLIK

Zo kom je nog eens ergens. Bij echte mensen bijvoorbeeld! 😉

 

Vijftig jaar

 

Sinds woensdag heb ik een nieuwe voorbeeldvijftiger.

Een voorbeeldvijftiger is iemand die 50 jaar is en je laat zien dat het niet erg, noch eng is, om 50 jaar te worden.

Ik ben nu 45. En ik heb ze nodig, die voorbeeldvijftigers. Omdat ik het namelijk best eng en serieus vind klinken, vijftig zijn. En over vijf jaar ben ik dus al vijftig. Hemeltje, alle clichés zijn waar, de tijd vliegt!

Vroeger was vijftig zijn ongeveer al hetzelfde als bejaard zijn. Tegenwoordig mag je als vijftiger wel officieel naar de seniorenbios, of een abonnement nemen op ZIN magazine, maar bejaard ben je geloof ik pas na je vijfenzeventigste ofzo.

Kijk, ik wil best ouder worden. Want niet ouder worden zou betekenen er niet meer zijn. En dat beschouw ik niet als een betere oplossing dan ouder worden. Maar wennen is het wel. Dat langzamerhand het aantal jaren dat je nog zult leven waarschijnlijk minder zullen zijn dan je al geleefd hebt. En ook dat de kans dat je bepaalde dingen nog zult doen of meemaken, kleiner wordt per jaar dat je ouder wordt.

Continue reading “Vijftig jaar”

Bekentenis

Op Libelle schreef ik gisteren een nieuw blogje met iets van een bekentenis.

En alleen het schrijven werkte al bevrijdend.

Mijn eigen soort van bevrijdingsdag dus vandaag! 🙂

Klik HIER voor de blogpost op Libelle.

(en die van vorige week over vrolijke dikkerds vind je HIER ).

Ook leuk: Op de Facebookpagina van Libelle plaatsten ze een linkje naar dat blogje. Op de site van Libelle is het niet mogelijk om op de blogs te reageren. Maar op Facebook kan dat wel. Dus kon ik opeens in gesprek met de Libelle-lezers! #vindikleuk Klik hier voor de FBpagina.

Als je al mijn blogs op Libelle nog eens wilt lezen, dan klik je HIER

Les belles de Libelle

Lezen jullie weer even mee op Libelle.nl?

Elke maandagavond komt daar een nieuwe blogpost van mij online en elke dinsdag blogt Esther daar over haar leven als thuiswerker.

Mijn blog van deze week vind je hier: KLIK.
Die van vorige week (waarin ik vertel hoe ik dik ben geworden) lees je HIER. .
Een van mijn lezers tipte me dat je door mijn naam in het zoekveld in te typen bij al mijn blogs terecht kwam. Dan kom je dus bij DIT overzicht uit. Leuk!

Kijk, en dat kan dus ook met Esther. Haar blogs op Libelle vind je dus HIER. Veel leesplezier!

image

*** blog Libelle ***

PSST: Lang zal ik leven en Marie Kondo

Lang zal ik leven in de gloria!

Gister werd ik 45. Lief en de kinderen brachten mij al zingend een ontbijtje op bed. En binnenkort bezorgt de post een nieuwe waterkoker (de oude is kapot) en een nieuwe salontafel (er bestaat geen oude, ik heb nog nooit eerder een echte salontafel gehad). Het eerste is een praktisch cadeau. Dat was heus ook wel gekocht als ik niet jarig was. En, eerlijk is eerlijk, naar een salontafel waren we ook al een tijdje op zoek, verjaardag of geen verjaardag. Maar ach, wat zou ik anders moeten vragen. Eigenlijk heb ik alles al tenslotte. Dus wat zou ik dan aan spullen moeten wensen voor mijn verjaardag? Ik probeer juist voorzichtig mijn huis wat op te ruimen door spullen weg te gooien.

Daarbij volg ik niet de Marie Kondo hype. Deze Japanse opruimgoeroe verovert de wereld met haar boek “The Life-Changing Magic of Tidying Up” waarin ze vooral uitlegt dat je heel veel spullen weg moet gooien volgens haar Does it spark joy methode. Je houdt elk item in huis even vast en probeert dan te voelen of het joy sparked bij je. Nou word ik nogal blij van alles en van heel veel, dus deze methode werkt niet zo goed bij mij. Ik blijk gewoon een Everything sparks joy kind of girl te zijn. Zo krijg ik mijn huis dus nooit leger.

Ik ben daarom maar begonnen met een meer numerieke methode. Sinds 1 april (geen grap), gooi ik elke dag iets weg (of in de prullenbak of in een doos voor de kringloopwinkel). Op 1 april was dat één ding, op 2 april twee dingen, op 3 april drie en, enfin, u snapt het vervolg waarschijnlijk wel? Op 30 april (geen Koninginnedag met kleedjesverkoop helaas) gooi ik dus dertig dingen weg en dan heb ik in totaal ehm, weet ik veel, heeeeeel veel dingen weggegooid.Toch heeft Marie Kondo en alle mensen die aan Mariekondoën zijn geslagen (het is inderdaad ondertussen gewoon een werkwoord geworden op sociale media!) me wel aan het denken gezet. Niet over de spullen die ik om me heen heb verzameld, maar over de kilo’s die ik aan mijzelf heb verzameld. Het zijn er zo’n dertig te veel. En hoewel ik op zich geen last van ze heb (ik kan eigenlijk over het algemeen wel alles doen wat ik wil met dat lijf van mij en word doorgaans in het dagelijks leven niet belemmerd door mijn overgewicht), sparken ze nou ook niet echt joy. De Marie Kondo test zouden al die kilo’s overgewicht niet doorstaan. Weggooien en opruimen dus.

Continue reading “PSST: Lang zal ik leven en Marie Kondo”

Goede vrijdag

Jongste moet gewoon naar school vandaag. Er wordt dan wel niet veel gewerkt (er is een paasontbijt en een spellencircuit), maar hij moest om 7 uur opstaan en om 8 uur naar school. Geen vrije vrijdag dus.

Oudste ligt nog steeds in bed. Lekker te dommelen. Zij is vrij vandaag en vindt het echt een Goede vrijdag.

En ik? Ik ga nu wat appels en peren in de slowjuicer gooien in een poging de chocolaatjes die we kregen te negeren en wens jou een heel goede vrijdag!

p.s. mijn mazzeltips van gisteren al gezien?