Houd vast

Houd ze vast
als ze straks van school komen
met een half opgegeten boterham met kaas in hun broodbakje
of met een scheur in hun broek
of met zonder jas
omdat het opeens zo zomers warm was.

Houd ze vast
als er onvoldoendes bij de vleet zijn
en het kleedgeld al maanden op is, ook al is er nog geen winterjas gekocht
als ze alleen maar whatsappen
en als ze weer eens niet luisteren
of vervelende verwensingen fluisteren.

Houd ze vast
en bewonder en verwonder
dat jouw liefde ze maakte
met hun grappen
hun interesses
hun eigenaardigheden
en interesses
hun vrienden en vriendinnen
hun kleine gebaren
en grootse gedachten

Houd ze vast
want vroeger of later
moet je ze laten gaan.
Liever later
liever laat
liever pas veel later
Als jij er niet meer staat.

Presentatie in Praag

Ik moest  mocht naar Praag. Voor mijn werk. Een presentatie geven op een internationaal tweedaags congres. Dat wilde ik wel. Ik was nog nooit in Praag geweest, maar hoorde dat het een prachtige stad was. En dat was  is het.

20180912_145248

Praag is echt absurd mooi.

20180912_154251Om er iets van te kunnen zien, vloog ik al op dinsdagmiddag naar Praag, het congres begon pas op donderdag. Dus dinsdagavond en de hele woensdag wandelde ik door de stad. Als een supertoerist struinde ik door de straten vol oude gebouwen met mooie gevels. Ik liep over de Karlsbrug, bezocht een basiliek, een kathedraal, drie synagoges, een begraafplaats, een ceremoniële hal, een paleis en een historisch straatje dat je alleen door kon als je er een kaartje voor had.

20180912_154604

Ik bekeek een expositie met tekeningen en schilderijen over Franz Kafka, deed een bustoer met een koptelefoon op zodat ik in het Nederlands hoorde waar ik allemaal langs reed, at goulash, proefde Tsjechische chocolade, bewonderde alle ornamenten op de vrolijk gekleurde huizen en alle beelden en fonteinen die er allemaal instagramwaardig uitzagen.

20180911_175324

Anderhalve dag wandelde ik door de geschiedenis, zette duizenden stappen in en om de Oude stad en beklom honderden traptreden. Steeds zag ik weer wat anders moois, of bewonderde ik een nieuw uitzicht. Tot ik woensdag aan het eind van de middag opeens voelde dat het gewoon te veel was. Ik was verzadigd. Praag was ‘overwhelming’. Ik ging naar mijn tijdelijke appartementje onderaan de trappen van het paleis, nam een douche, trok een mooie jurk aan die bij de stad paste, zocht een restaurantje op aan de waterkant met zicht op de verlichte Oude Stad, bestelde een grote salade en besloot dat ik gewoon ooit terug moest naar Praag. Om de rest te zien. Met een beetje mazzel is er dan ook een snelle en makkelijke treinverbinding naar Praag geregeld!


IMG_20180915_002814_693Voor het congres verhuisde ik op donderdagochtend naar een hotel in een buitenwijk. Twee volle dagen volgden. Op donderdagavond werden we getrakteerd op een dinnercruise. Vanaf de boot zag ik het tafeltje waar ik de avond ervoor had gekeken naar de boten die op de rivier heen en weer vaarden. Want dat deden al die boten met dinerende mensen er op. Heen en weer varen. Blijkbaar konden de boten maar over een paar honderd meter varen voordat ze weer moesten keren. Al grinnikend benoemden een mede-congresganger en ik het een déjà vu cruise. I feel like we’ve been here before… Vrijdagavond werden de twee congresdagen afgesloten met een klassiek concert in een kerkje. Het was, natuurlijk hoe kan het ook anders in Praag, prachtig.

20180914_202046

Voordat op zaterdagmiddag mijn vliegtuig vertrok, wandelde ik nog een laatste keer door het centrum. Ik kocht cadeautjes voor de kinderen en Lief en schreef een paar ansichtkaarten die ik op het vliegveld postte. Pas toen ik naar huis vloog bedacht ik wat ik op al die ansichtkaarten had moeten zetten: Vandaag uit Praag een kattebel, want er is zoveel te doen!

Pruttelen

19 juli 2018

Lief is de enige koffiedrinker hier in huis. Ik ben meer van het water en de thee.
Toen hij veertig werd kreeg hij zijn eerste Nespresso koffieapparaat. Jarenlang dronk hij dus van die cupjeskoffie.
Prima, omdat een pot koffie zetten bij ons in huis toch niet echt een optie is. Als je in je eentje drinkt is de koffie in zo’n pot oud voordat je het weet.

Maar goed. Het milieu enzo. En de kosten. En. Nou ja. We deden eens wat berekeningen. Misschien was een apparaat dat verse bonen maalt en daar een kopje koffie van zet wel een betere optie. Ook al zou zo’n ding wel wat meer ruimte op ons aanrechtblad innemen. Na een rondje informeren op Twitter en bij vrienden werd er voor zijn negenenveertigste verjaardag overgegaan tot de aanschaf van een ander apparaat. Eentje die bonen maalt voor een vers bakje leut.

Het huidige Nespressoding werd inclusief wat koffiecupjes via Marktplaats verkocht aan een koper die na ontvangst een enthousiast mailtje stuurde dat ze zojuist een eerste kopje koffie hadden gezet en helemaal blij waren en Lief zette al snel zelf ook zijn eigen eerste kopje koffie van versgemalen bonen. Iedereen blij zou je zeggen.

Ik heb geen problemen met het ding op mijn aanrecht. Maar moest wel even wennen aan één van zijn eigenschappen. Als het apparaat eenmaal aanstaat, en een tijdje niet wordt gebruikt, dan gaat ie opeens een soort van pruttelen en warm water spuwen. Geen idee waarom. Misschien heeft ie aandacht nodig, moeten de leidingen regelmatig gespoeld worden. Of heeft het te maken met de warmhoudfunctie ofzo. Hoe dan ook, de situatie is dan als volgt: vanuit de keuken komt het opwarmpruttelstoomachtiggeluid van het koffiezetapparaat en dan weten we: er gaat zometeen water uit het apparaat komen. En als er dan geen opvangbeker onder staat, dan komt dat allemaal in het (net wat lastiger schoon te maken dan een beker) opvanglekbakjeding terecht. Dus schiet Lief of ik, bij het eerste hijbegintweergeluidje, omhoog, om naar de keuken te sjezen en er een beker onder te zetten. Maar de laatste weken is het te warm om te sjezen. Of om überhaupt uit je stoel omhoog te komen. Dus kijk ik bij het moment supreme Lief doorgaans alleen maar aan met een vragende blik. Meestal knikt ie van ja, dan heeft hij er al proactief een beker onder gezet. Soms schudt hij van nee, en dan laten we het maar zo.
Ik vind het een dom en vaag gedoe, dat zo nu en dan zelfstandig doorspoelen van dat koffiezetapparaat. Onhandig ook.

Maar vandaag is het al de hele ochtend stil in de keuken. Lief werkt vandaag niet thuis. Er drink niemand koffie, het koffiezetapparaat is ook niet aangezet, dus hij gaat ook niet opeens spontaan geluid maken en water spuwen. Opeens is dat pruttelen van dat ding toch best gezellig. Want het betekent dat Lief tegenover mij aan tafel zit te werken. Veel leuker dan in je eentje zitten te typen.

Misschien moet ik het ding gewoon even aanzetten. Gewoon voor het idee. En voor de gezelligheid. Koffie iemand??

Mee met Margje

Na een werkafspraak in Utrecht wandelde ik terug naar de treinen. Kijk mij nu eens urbancitystylecoole foto’s maken. Hashtag urbanjungle. Of gewoon #MeemetMargje

IMG_-libb3j

IMG_z9whuy

IMG_ps1liq

IMG_-o0c32k

Ondertussen ben ik onderweg naar huis. Maar lijk ik vlak bij huis te gaan stranden wegens een kapotte spoorbrug. Beetje jammer dat ik 15 kilometer wandelen net niet ga redden op mijn pumps.

Veertien

Veertien werd hij. En dat vierden we. Natuurlijk vierden we dat. Want wat is er niet te vieren aan die zoon van ons.
Hij is nog steeds de leukste puberjongen die ik kan verzinnen.
Onverstaanbaar soms (dat heeft ie van mij vrees ik, we denken sneller dan we het zeggen kunnen ofzo), met lichtelijk de baard in de keel en ook een lichtelijk snorretje dat afgeschoren diende te worden (toch een mijlpaal hoor, een snorscherende zoon!), vol originele ideeën en gedachten en doorgaans echt lief. Hij haalt vast ook streken uit (sorry leraren, heeft ie van zijn vader denk ik, grijns), en we zullen niet alles weten (ook prima), maar vooralsnog zou ik het aanraden, een zoon als deze.

Jarig was hij. Dat vierden we gewoon twee keer. Op de woensdag zelf en op de zaterdag erna nog maar eens voor de genodigden die er op woensdag niet bij konden zijn. En al vieren we verjaardagen doorgaans klein (alleen de beide stellen grootouders en de twee bevriende gezinnen van op en om de hoek), toch was het ook een soort van groots vieren. Hij blij verrast door de financiële bijdragen aan zijn spaarpot, wij vooral blij omdat het met fijne mensen om je heen altijd leuk borrelen en eten is.

Ondertussen zijn de vlaggetjes weer weg uit de tuin (best jammer eigenlijk, stond wel vrolijk), en wordt er al keihard vakantie gevierd door de pubers hier in huis. Ook al begint die eigenlijk pas vrijdagmiddag (maar ze doen gewoon de laatste twee weken ongeveer niets, echt absurd (maar op vakantie gaan mag dan weer niet, want het is officieel nog niet vakantie, vaag toch), maar ook wel lekker, ze waren er aan toe na al het harde werken). Jongste is ook over, met een mooi rapport (die ene 5 die is ontstaat door een miscommunnicatiegevalltje waardoor ie op eens een 1 op een proefwerk had, die negeren we gewoon, want verder alleen maar zessen (4x), zevens (5x) en achten (4x), dus prima). Door naar de derde klas van het Technasium dus. Maar eerst een paar weken geen school (en niet elke dag 30 kilometer fietsen). Ook fijn!

Geen onvoldoendes

Het wonder van ons stadje, zo noemde ik Oudste gekscherend afgelopen week.
Want een wonder leek het te zijn; steeds meer cijfers kwamen binnen op Magister en langzamerhand verdwenen de onvoldoendes uit de eindlijst en stonden er alleen nog maar zessen en zevens op het laatste rapport.

Vorig jaar schreef ik nog over die zessen en zevens (KLIK hier). En kijk nu eens. De vervelende vakken achter je mogen laten, dat hielp. Gemotiveerd zijn om over te gaan naar de vijfde omdat je dan met je eigen vriendengroep mee mag met de Romereis, dat hielp vast ook (oeps, ik mag wel vast gaan sparen!).

Sommige zesjes zijn krap, maar sommige zevens juist weer ruim. En nergens een onvoldoende. Gewoon over dus. Niet eens een bespreekgeval.
“De leraren zullen je wel missen in hun lijstje met bespreekgevallen” grinnikte ik. Oudste moest ook lachen. Voluit. Niets kon haar nog wat maken.

This is gonna be my year stond er op de agenda die ze kocht voor dit schooljaar. Ze bleek helemaal gelijk te hebben!

Magistermanie

Natuurlijk. Die hele Magisterapp en dat ouders mee kunnen kijken naar toetscijfers en roosters en eventueel spijbelen van hun pubers, het is eigenlijk te erg voor woorden. Privacy schmaaivussie enzo.

Dus ik zit nu heus niet om het kwartier de Magistersite te refreshen om te checken of er al cijfers van de toetsweektoetsen van Oudste binnen zijn. Heus niet.

Ehm…