Man van een blogger

Als man van een blogger heb je het niet altijd makkelijk hoor. Voor je het weet word je ongevraagd onderdeel van een blogpost, sta je dagen achter elkaar te koken omdat je vrouw weer op pad is voor een theaterblog, of heeft ze amper aandacht voor je als ze wel thuis is omdat ze zit te typen. En op vakantie of tijdens een weekendje weg moeten er altijd weer achterkantfoto’s van de kinderen gemaakt worden omdat die niet herkenbaar in beeld mogen staan. Nee, als man van een blogger is het leven niet altijd feest.

IMG-20180921-WA0007

Maar soms even wel. Als er opeens leuke post voor jóu bezorgd wordt bijvoorbeeld. En als jij eens een mazzeltje hebt vanwege je schrijvende vrouw. Omdat je mag testen hoe fijn een overhemd van hemdvoorhem.nl is. De reactie van de man in kwestie: “Heel fijn!”.

IMG-20180921-WA0004

Mooi overhemd hoor. Lekker stofje ook. En gelukkig had ik op de website de juiste pasvorm ingevuld. Je kunt er namelijk naast kledingmaten ook invullen wat voor soort hemd je wilt. Lekker wijd bijvoorbeeld, of gewoon of licht of strak getailleerd.

“Kijk” appte Lief later vanuit de trein “Hier heb je de foto’s van de unboxing”.
Say what? De Unboxing? Hoe komt hij daar nou weer bij? Het lijkt erop dat de man van de blogger stiekem iets te veel vlogs kijkt.

IMG-20180921-WA0003

Met z’n unboxing. 😁

IMG-20180921-WA0002Hemd voor hem dus. Als je een hemd voor hem zoekt. Maar ze verkopen ook ondergoed. Truien. Sokken en stropdassen. Parfum. Accessoires en cadeaus. Dus eigenlijk bijna alles voor hem. Maar zo heet die site dan weer niet.

Presentatie in Praag

Ik moest  mocht naar Praag. Voor mijn werk. Een presentatie geven op een internationaal tweedaags congres. Dat wilde ik wel. Ik was nog nooit in Praag geweest, maar hoorde dat het een prachtige stad was. En dat was  is het.

20180912_145248

Praag is echt absurd mooi.

20180912_154251Om er iets van te kunnen zien, vloog ik al op dinsdagmiddag naar Praag, het congres begon pas op donderdag. Dus dinsdagavond en de hele woensdag wandelde ik door de stad. Als een supertoerist struinde ik door de straten vol oude gebouwen met mooie gevels. Ik liep over de Karlsbrug, bezocht een basiliek, een kathedraal, drie synagoges, een begraafplaats, een ceremoniële hal, een paleis en een historisch straatje dat je alleen door kon als je er een kaartje voor had.

20180912_154604

Ik bekeek een expositie met tekeningen en schilderijen over Franz Kafka, deed een bustoer met een koptelefoon op zodat ik in het Nederlands hoorde waar ik allemaal langs reed, at goulash, proefde Tsjechische chocolade, bewonderde alle ornamenten op de vrolijk gekleurde huizen en alle beelden en fonteinen die er allemaal instagramwaardig uitzagen.

20180911_175324

Anderhalve dag wandelde ik door de geschiedenis, zette duizenden stappen in en om de Oude stad en beklom honderden traptreden. Steeds zag ik weer wat anders moois, of bewonderde ik een nieuw uitzicht. Tot ik woensdag aan het eind van de middag opeens voelde dat het gewoon te veel was. Ik was verzadigd. Praag was ‘overwhelming’. Ik ging naar mijn tijdelijke appartementje onderaan de trappen van het paleis, nam een douche, trok een mooie jurk aan die bij de stad paste, zocht een restaurantje op aan de waterkant met zicht op de verlichte Oude Stad, bestelde een grote salade en besloot dat ik gewoon ooit terug moest naar Praag. Om de rest te zien. Met een beetje mazzel is er dan ook een snelle en makkelijke treinverbinding naar Praag geregeld!


IMG_20180915_002814_693Voor het congres verhuisde ik op donderdagochtend naar een hotel in een buitenwijk. Twee volle dagen volgden. Op donderdagavond werden we getrakteerd op een dinnercruise. Vanaf de boot zag ik het tafeltje waar ik de avond ervoor had gekeken naar de boten die op de rivier heen en weer vaarden. Want dat deden al die boten met dinerende mensen er op. Heen en weer varen. Blijkbaar konden de boten maar over een paar honderd meter varen voordat ze weer moesten keren. Al grinnikend benoemden een mede-congresganger en ik het een déjà vu cruise. I feel like we’ve been here before… Vrijdagavond werden de twee congresdagen afgesloten met een klassiek concert in een kerkje. Het was, natuurlijk hoe kan het ook anders in Praag, prachtig.

20180914_202046

Voordat op zaterdagmiddag mijn vliegtuig vertrok, wandelde ik nog een laatste keer door het centrum. Ik kocht cadeautjes voor de kinderen en Lief en schreef een paar ansichtkaarten die ik op het vliegveld postte. Pas toen ik naar huis vloog bedacht ik wat ik op al die ansichtkaarten had moeten zetten: Vandaag uit Praag een kattebel, want er is zoveel te doen!

Dromen van Rhodos


IMG-20180821-WA0015

Nu we weer terug zijn in Nederland lijkt het soms bijna een droom. Dat het elke dag 30 graden was. Dat de zee zo blauw zo blauw was. En de lucht ook. Dat er kastelen waren. En ruïnes van duizenden jaren geleden.

Dat de ene plek zo vol toeristen kon zijn en de andere plek maar een paar meter verderop leeg, verlaten en stil was. Hoe mooi de zon in zee kon zakken.

Hoe enorm vakantie de vakantie was.

Maar het was geen droom. We waren er echt. Gelukkig hebben we de foto’s nog 😉

IMG-20180817-WA0037IMG_20180821_143519_182

IMG_20180821_224724_907IMG_20180818_112921_258IMG_20180819_225054_800IMG-20180817-WA0033Na een weekendje fietsen op De Veluwe en een weekje kamperen op De Kluut (in het Veluwemeer), vlogen we over De Veluwe naar Griekenland. Vorig jaar november vond ik online zo’n mooie aanbieding dat ik na overleg met Lief besloot met het hele gezin naar Rhodos te gaan. Lang leve vakantiegeld en goede aanbiedingen. Het weerzien met Rhodos was goed en ik vond het fijn om mijn man en kinderen de mooie plekjes te showen. Samen bezochten we ook plekken waar ik nog niet was geweest. En Lief herleefde zijn jeugd door een uurtje op een surfplank te staan. Ik kan nog steeds zeggen: #iloveGriekenland

Nu weer een jaartje vrije dagen en geld sparen voor nieuwe vakanties!

Nog meer vakantie in eigen land. De Veluwe deel 2: deze keer op een eilandje.

IMG_20180803_182212Nadat we maandag weer thuis kwamen na een weekendje fietsen over De Veluwe, moest ik nog een paar dagen werken. Maar vrijdagochtend mocht ik opnieuw mijn vakantiespullen inpakken: deze keer voor een weekje weg. We gingen naar De Kluut. Tot grote vreugde van onze kinderen hadden vriendin Gea en ik in het najaar besproken dat we wel weer eens een keertje met onze gezinnen naar dit eilandje in het Veluwemeer konden gaan. Ons voorstel werd letterlijk met gejuich ontvangen. Best bijzonder eigenlijk. Want op het eiland is eigenlijk niets. Geen WIFI in ieder geval. Wat er wel is? Een stuk of elf tenten (tipi’s, yurts en saharatenten), een sanitair gebouwtje, een Kooktent, een Gezamenlijke Tipi (soort kantine dus), twee gezamenlijke koelkasten en veertien gezamenlijke stopcontacten. Voeg daar tropische temperaturen, het Veluwemeer, dertien opblaasbare drijfbeesten en andere drijfzaken (denk aan opblaaseenhoorns, opblaasmeloenen en opblaaspauwen) en twee oude surfplanken aan toe en je hebt een supervakantie.

Screenshot_20180811-220248

IMG-20180811-WA0043

20180808_203848

De pubers hebben iets van drieduizend potjes Weerwolven van Wakkerdam gespeeld met alle andere kinderen en een handjevol volwassenen van het eiland, vierduizend marshmallows geroosterd en zijn vijfduizend keer het water in geplonst.

20180808_192632

We hebben allemaal genoten. Soms heb je niet meer nodig dan een stel goede vrienden, een paar kratten vol boodschappen, wat boeken, een badpak en een soort van onbewoond eilandje.

IMG-20180808-WA0025

(Strike a pose zeiden ze. Dan krijg je dus dit hierboven 🤣🤣🤣😂😊😁😉).

Vakantie in eigen land: 2x iets met Veluwe. Deel 1: fietsen

20180729_125642
De schoolvakantie was dan eindelijk begonnen, de pubers hadden er reikhalzend naar uitgekeken. Eindelijk geen wekker zetten, geen huiswerk, geen proefwerken, geen saaie lessen of kilometers fietsen naar school meer. Eindelijk een bestaan dat beter paste bij de tropische temperaturen.

Ver voordat die hitte ons land in kwam, bedacht ik een plannetje om onze vakanties in te luiden, met ons vieren een weekend weg om de vakantie te vieren. Ik boekte twee verschillende hotels op de Veluwe, en bekeek een knooppuntenplattegrond; drie dagen fietsen over de Veluwe zou het worden. Achteraf kan ik volmondig zeggen: De Veluwe past prima in het hitteplan. Want als je dan toch ergens in Nederland moet zijn op een megawarme zonnige dag, dan is het zo slecht nog niet in de schaduw van de bossen (of bij een Veluws zwemmeertje). Zelfs de kinderen trapten zonder moeite van knooppunt naar knooppunt (een soort spoorzoeken voor bejaarden, maar manmanman (of vrouwvrouwvrouw), wat brengen die routes je toch langs mooie paadjes!).

Het was een heerlijk weekendje weg in eigen land dus. En een echte aanrader. Niet alleen tijdens een hittegolf met je eigen gezin. Ook leuk bij een graad of twintig, of met een kleiner of groter gezelschap. Hup, die fiets op, een tasje met schone onderbroeken en wat toiletspullen in je fietstas of in een rugzakje en fiets van het ene hotel naar het andere. Lekker boslucht snuiven of de zon op de heide onder zien gaan. Mooi hoor, Nederland!

IMG_20180728_222646_184

We begonnen met een fietstochtje in de bossen rond Garderen. Daar sliepen we in een hotel. Op dag 2 fietsten we naar Epe, daar hadden we ook een hotel geboekt. Vanuit Epe fietsten we via de duinen en het Heerderstrand verder door de bossen. Aan het eind van onze derde fietsdag gingen we vanuit Epe via Hattem met een pontje over de IJssel en fietsten we verder naar het treinstation van Zwolle. Vanaf daar treinden we naar huis. Met de fiets in de trein kom je overal in Nederland. En bij elk station is wel een fietsknooppunt te vinden. Kom je theeleuten als je bij mij in de buurt bent?!

 

20180730_122039

Mee met Margje

Na een werkafspraak in Utrecht wandelde ik terug naar de treinen. Kijk mij nu eens urbancitystylecoole foto’s maken. Hashtag urbanjungle. Of gewoon #MeemetMargje

IMG_-libb3j

IMG_z9whuy

IMG_ps1liq

IMG_-o0c32k

Ondertussen ben ik onderweg naar huis. Maar lijk ik vlak bij huis te gaan stranden wegens een kapotte spoorbrug. Beetje jammer dat ik 15 kilometer wandelen net niet ga redden op mijn pumps.

Het nieuwe theaterseizoen

20180421_195423

Het nieuwe theaterseizoen bevat ook wat voorstellingen die ook dit seizoen al te zien waren. Nieuwsgierig naar welke ik al zag en die nu in reprise gaan? Ik blogte erover en geef je hieronder de linkjes naar de blogs van voorstellingen die je ook komende maand of komend seizoen nog kunt zien. Misschien krijg je er zin van om ook kaartjes te kopen voor deze voorstellingen? Ik heb in ieder geval al zin in het nieuwe seizoen en zal weer lekker vaak in de zaal zitten. Met mijn portie Vitamine T(h) zit het wel goed dus komend theaterseizoen!

De grote drie
Deze voorstelling speelt in juli nog in het Delamar theater in Amsterdam. Een aanrader voor iedereen die houdt van de liedjes van toen (die nog reuze actueel blijken te zijn). Supercast. Fijne avond. Laatste kans dus deze zomer!
Mijn verhaal: KLIK HIER
Grote drie

Moedt van Marco Lopes
Wat een enthousiaste vent. Tot nu toe voor mij totaal onbekend, maar zeker een leuke ontdekking. Deze cabaretier bezorgt je een fijne avond. Speellijst voor het nieuwe seizoen vind je HIER. Voor mijn verhaal over zijn voorstelling in Utrecht KLIK JE HIER DOOR.

Elke Vierveijzer die liedjes van Maarten van Rozendaal zing (Om te janken zo mooi)
Ook Elke kende ik niet voordat ik deze voorstelling van haar zag. Maar net als Marco Lopes ga ik haar in de gaten houden. In haar speellijst (KLIK) zie ik dat ze op 27 november nogmaals de voorstelling Om te janken zo mooi gaat spelen in het Kulturhaus in Epe. Ik zou zeggen; boek een paar dagen Veluwe en ga luisteren naar Elke. Waarschijnlijk zijn al haar andere concerten ook prachtig, ik moet alleen nog even uitvinden wat ze dan zingt. Mijn verhaal over Om te janken zo mooi lees je HIER

Aanrader waar ik niet over blogte, maar die ook weer te zien is:

Horror
Jullie hebben mazzel. De voorstelling Horror van de Jakop Ahlbom Company komt weer naar Nederland. Ik zag deze theaterproductie een paar jaar geleden en zat gekluisterd aan mijn stoel te kijken. Wat een fantastisch gemaakte, fascinerende en beklemmende voorstelling. Ik had eigenlijk alleen maar een kaartje gekocht omdat ik nieuwsgierig was hoe je in hemelsnaam een horrorvoorstelling in het theater kon maken. Kom, dacht ik, daar koop ik kaartjes voor, al was het alleen maar voor de originele poging om horror naar het theaterpubliek te brengen. Little did i know dat Jakop Ahlbom een ongekend theatertalent is, die met steeds een supercast bijzondere voorstellingen brengt. Dit voorjaar zag ik een andere voorstelling van hem: Innenschau. En weer was ik onder de indruk. Ook lef voor eens iets anders dan cabaret of regulier toneel? Boek! De speellijst voor Horror vind je HIER
Zelf ben ik ook blij: want in de eerste maanden van 2019 komt de voorstelling Lebensraum weer naar Nederland. En er staat een nieuw project in de planning: Le Bal. Zo kom ik gewoon elk jaar aan een portie Jakop Ahlbom! Lees HIER meer over alle voorstellingen.

20180405_192826

Wat je niet ziet op instagram

Mijn foto’s van Tenerife krijgen op instagram veel likes. Logisch, want ze zijn ook mooi. Dat bedoel ik niet opschepperig, dat ligt gewoon aan het eiland zelf, want Tenerife levert echt prachtige plaatjes op.

Vorig jaar ging ik voor het eerst in het voorjaar een weekje naar de zon, samen met mijn moeder. “Hier maken we een jaarlijkse traditie van”, besloot ik. Gelukkig stemde mijn moeder daar volledig mee in, anders was de traditie al doodgebloed voordat ie goed en wel was geboren.

In november begon het te kriebelen. Want november vind ik een moeilijke maand. In november kon ik dus wel wat leuke plannen gebruiken. Niets leukers dan een vakantie zoeken en boeken, dus googlede ik me suf. “Vorig jaar gingen we in mei, omdat we het allemaal pas laat bedachten,” appte ik mijn moeder “maar ik ben eigenlijk eerder aan wat leuks en wat zonlicht toe. Zullen we in maart gaan?”.  Mijn moeder is de moeilijkste niet, dus maart was prima.

Maar maart is niet meteen een maand waarin het in Europa overal goed weer is en ook nog eens gezellig. Mei in Griekenland, is geen maart in Griekenland zeg maar, omdat ‘het seizoen’ daar eigenlijk pas eind april zo’n beetje begint. En kijk, mijn moeder en ik hoeven niet in een volle drukke toeristische enclave te zitten, we vinden het echter wel leuk als de restaurantjes en winkeltjes in onze vakantieomgeving open zijn.

Lang verhaal kort (voor het lange verhaal mag u mailen of bellen) en met dank aan vriendin P: het werd El Médano op Tenerife. Ik googlede zelf een goedkope vlucht en twee fijne verblijven bij elkaar en vertelde mijn moeder dat ik haar reisleider voor die vakantieweek zou zijn (sorry dames en heren van Sunweb en TUI).

Enthousiast vertelde ik op de nieuwjaarsborrel van mijn werk dat mijn moeder en ik een weekje Tenerife hadden geboekt. “Wanneer ga je?” vroeg een collega. “De tweede week van maart.” antwoordde ik vrolijk. “Dan is het daar wel het regenseizoen hè” vervolgde ze voorpretverpestend (nee, zo zal ze het niet bedoeld hebben, zo kwam ie alleen maar aan).

Gelukkig hebben we geen regen gezien en hadden we een heerlijke en zonnige week op het vulkanisch eiland. Alleen tijdens een tour boven in de bergen hadden we onze jassen nodig, verder kwamen al mijn zomerjurken en slippers goed van pas.

20180305_104852

Vlak voor de landing zagen we El Teide al. De vulkaan waar gewoon een laagje sneeuw op de top ligt. Tenerife is een eiland vol vulkanen (gelukkig niet met vulkanen die allemaal op het punt van uitbarsten staan), sterker nog, het eiland is ooit lang geleden ontstaan vanuit drie aparte vulkaaneilandjes. Eerst was er niets. Toen waren er onderzeese uitbarstingen van drie vulkanen, die zorgden voor drie eilanden in zee. De vulkanen bleven uitbarsten en de lavastromen maakten de eilandjes groter en groter, tot ze aaneen smolten tot één groot eiland; het huidige Tenerife. Gelukkig hield El Teide zich rustig tijdens ons verblijf. De vulkaan is in 1909 voor het laatste uitgebarsten.

In de omgeving van deze grote vulkaan waan je je in een maanlandschap. Ik vond het echt prachtig en heel bijzonder. Ook al was het jammer dat de top van El Teide steeds omringd was door wolken.20180309_111337

Absurd landschap toch?

20180309_114026

Ik had niet heel verbaasd gekeken als er een marsmannetje voorbij was gelopen…

20180309_112354

Het landschap ziet er heel sereen uit.

Maar het waaide er enorm:

20180309_112532

🙂

De temperatuur was hier ook stukken lager dan aan de kust. Mijn moeder was heel blij dat ze haar jas mee had genomen (en gewone kleren aan had gedaan ipv een zomerjurkje):

20180309_111744

Er waren ook mensen mee die in shorts, hemdjes en slippers in de bus waren gestapt. Die waren helemaal verbaasd dat het hoog in de bergen niet zo warm was. Joh…

De week vloog voorbij. We genoten van onze twee dagen in de bed&breakfast van de aardige Nigel aan de rand van het stadje en waren daarna vijf dagen onder de indruk van het uitzicht van ons huurappartementje in het centrum van het stadje. Naast de leuke bustour van een dag langs allerlei mooie locaties vermaakten we ons ook de andere dagen prima. We wandelden langs het strand en door het stadje, zaten een dag bij een zwembad, zeilden een middag op de Atlantische oceaan, lazen een boek of drie, dronken drankjes op terrasjes om mensen te kunnen kijken, gingen elke avond uit eten en hoppa, voordat je het weet moet je je koffer al weer inpakken om terug naar huis te gaan.

Maar ehm Margje, de titel van deze blogpost ging over wat je niet op instagram ziet. Maar ondertussen post je allemaal instagramwaardige foto’s. Oh ja, oeps, zo snel gaat dat; je wilt al het mooie laten zien. Niet het niet leuke.

Okay, komt ie dan. Wat ik NIET op instagram vermeldde:

  • Dat ik op dag twee na een middagje bij en in het zwembad mijn schouders, armen en nek roodverbrand had. Au. (gelukkig deed het maar een dagje echt pijn, en is er op het eiland overal verzorgende crème met aloë vera te koop!).
  • Dat mijn moeder na op dag vier opeens heel erg last had van een blaasontsteking, waardoor we een halve dag doorbrachten bij apotheken en een medisch centrum (gelukkig knapte ze snel op van de medicijnen die ze uiteindelijk kreeg!)
  • Dat ik op de laatste avond (dag zeven dus) opeens lag te snikken op de tegels van het stadspleintje omdat ik mijn enkel had verzwikt en zoveel pijn had dat ik niets anders kon doen dan huilen en auauauauau zeggen (die enkel voel ik, nu bijna twee weken later, nog steeds. Gelukkig kon ik op maandagochtend wel weer ietwat er op lopen, zodat ik vanuit de taxi naar de gate kon strompelen!)
  • Dat het trapje buiten bij de voordeur van ons huurappartementje soms gebruikt leek te worden als plasportaal door andere vakantiegangers (gelukkig woonden we 2-hoog, dus verder er geen last van, maar serieus, plas ergens anders zeg!)

Nope, geen dikke enkels, verbrandde schouders of foto’s van medicijnen en een vies trapje op instagram. Want uiteindelijk verdwenen al die zaken naar de achtergrond en hebben we alleen deze fijne foto’s nog en overheersen de goede herinneringen. Wat een heerlijke week was het!

Ons verblijf de eerste 2 nachten:20180306_132654

 

Wandelen boven de wolken!20180309_175005

 

Zeilen op de Atlantische Oceaan: check!20180310_123052

 

Het uitzicht vanaf het terras van ons appartementje:20180307_195204

 

Zoekplaatje; vind mijn moeder (en jep, het was ook een dagje bewolkt ja!):
20180311_143209

 

Mijn zoekplaatje is makkelijker:20180311_172506

Tenerife is groener dan je denkt!20180309_152938

Nog even een kaartje voor het thuisfront en dan ook zelf naar huis…20180311_144648

Op de terugweg kregen we nog even een mooi uitzicht op “ons” stadje. Dag El Médano. Wie weet, tot ooit!20180312_120419

 

Ook een weekje zon op ruim vier uur vliegen? Wij logeerden hier:

Villa Las Dunas

En hier: Appartement Picacho

 

De zeiltocht met Salvador en zijn crew boekten we bij Roulette charters

De dagtocht met de bus was van Atlantico Excursions Reisgids Chantal en chauffeur Julian maakten er een fijne dag van.