Athene voor beginners – deel 1: De Acropolis en het Acropolismuseum

Athene voor een citytrip, dat hoor je niet vaak, toch is het een prima stad om naar toe te gaan voor een paar dagen. Met een mix van cultuur en stadsleven is het een perfecte plek voor een weekendje weg. Dat de directe omgeving van de stad nog meer te bieden heeft was een fijne verrassing. De regio Attica bleek gewoon heel Griekenland in het klein; steden, dorpjes, eilanden, stranden, je vindt alles in en om Athene!

20190423_152156

Zeg je Athene, zeg je Acropolis. Bij het beklimmen van de traptreden besef je dat je gewoon midden in de geschiedenis loopt. Tegenwoordig komen er jaarlijks zo’n 3 miljoen mensen over deze bijzonder plek. En toch blijft het een unieke ervaring om eindelijk onder de grote pilaren te staan en uit te kijken over de stad.

20190412_160058

IMG_20190412_171345_017

Onder je voeten vind je, zoals wel vaker in Athene (en eigenlijk heel Griekenland) heel veel marmer. Onze tourguide Kriton Piperas vertelt ons waarom; 75% van Griekenland bestaat uit bergen. En 70% van die bergen bestaat uit marmer. Marmer in overvloed dus hier, en het was daarom een goedkope manier van bouwen). Ik kijk naar beneden en bedenk dat ik een van de vele vele miljoenen ben die over deze stenen is gestapt.

20190412_154348

Ze zijn vandaag wat glad, die stenen, want het heeft geregend. Als we boven bij de indrukwekkende Acropolis staan, krijgen we ook een regenbui over ons heen. Het maakt niet uit, de Acropolis blijft bijzonder, zelfs in de regen. Als er een onweerflits- en donder voorbij komen twijfel ik even; zou dat nou Zeus zijn die even gedag komt zeggen?

Screenshot_20190423-152956

Als we naar het Acropolismuseum wandelen is de lucht alweer stralend blauw. Kriton blijft ons overladen met al zijn verhalen. Ik vind het heerlijk om naar hem te luisteren. Hij weet van alles over de geschiedenis van de oude Acropolis, maar ook over de bouw en inrichting van het nieuwe museum dat als een soort spiegelbeeld van de originele Acropolis is gebouwd. Oud en Nieuw, met in dat nieuwe museum dan ook weer allerlei ouds en nieuws.

20190423_153358

In het museumrestaurant (of op het grote terras dat er bij hoort) kun je lunchen met vrij uitzicht op de Acropolis en de heuvel waarop hij gebouwd is. Midden in de stad is het een oase van rust, waar je even bij kunt komen van alle indrukken voordat je verder de stad gaat verkennen (dat komt dan in de volgende delen, want ik kan natuurlijk niet al mijn verhalen van mijn persreisje in een keer hier kwijt, dat zou een veel te lange blogpost worden!).

Mijn tip voor iedereen die voor het eerst een trip naar Athene boekt en naar de Acropolis wil (en echt, dat wil je!); boek een tour met een gids. Je hoeft dan A. niet in de rij voor kaartjes en B. krijgt veel meer mee over de geschiedenis van dit wereldwonder. Dat maakt het nog mooier! Of koop zelf een kaartje en boek zelf een eigen (privé)gids. Er zijn ook gidsen die zowel met je naar de Acropolis èn naar het Acropolis museum gaan. Een aanrader voor een bijzondere ochtend of middag in Athene. Je vindt Kriton en zijn collega’s hier Als je Engels goed genoeg is, dan is hijzelf zeker een aanrader. Ik had wel de hele dag naar hem kunnen luisteren!

Inene naar Athene

Vrijdag reis ik naar Athene.
Om de regio Attica te leren kennen.
En daar mag ik jullie dan weer over vertellen.
Online neem ik jullie gewoon allemaal mee. Offline wil ik eigenlijk alleen maar handbage meenemen. Die mag maximaal 8 kilo wegen lees ik net op de website van de vliegtuigmaatschapppij. Dat is niet veel. Gelukkig ben ik geen fashionblogger en ben ik niet van plan om zelf op al mijn Atticafoto’s te staan. Dus met drie outfits, twee Dwarsliggers, wat toiletspullen en een paar wandelschoenen moet het hopelijk net lukken.
(Ik vind het altijd best gek, die maximale kilorichtlijnen, omdat ik zelf al zoveel kilo weeg. Dan zou een slanke den best wat zwaardere spullen in d’r koffer mee mogen nemen, denk ik dan. Maar ja, dat is een hellend vlak natuurlijk, want voordat je het weet moet ik als dikkerd dan veel meer voor mijn ticket betalen dan mijn lichtgewicht buurvrouw. Of mag ik nog maar 4 kilo bagage mee straks, omdat ik zelf al overgewicht heb. Hmmm, laten we dit onderwerp maar even laten rusten…).

Griekenland dus. Zomaar even er tussenuit en in plaats van gewoon werken een paar dagen aan de slag als reisblogger. Samen met jullie, dat past prima, want online wegen jullie echt helemaal niets!

Wereldse kaart

De muur was jarenlang oranje. Totdat Jongste wel eens wat anders wilde. Iets gewoners graag.
Blauw dus.
Vorig jaar al maakten Lief en Jongste de muur wat saaier. En de muur bleef saai. Er moest eigenlijk iets opgehangen worden, het liefst een wereldkaart, maar dat kwam er maar niet van.

Soms is het wel handig dat je moeder blogger is. En dat het wel eens wat langer duurt voordat ze gaat shoppen voor een wereldkaart. Want vorige maand kreeg ik een mailtje van Wereldkaarten.nl met de vraag of ik zin had in een leuke samenwerking. In ruil voor een blogpost mochten we een wereldkaart op canvas uitzoeken. Nou ja zeg, hebben ze soms helderziende gaven daar bij wereldkaarten.nl? Hoe wisten ze nou dat ik A. alleen meedoe aan reclame-acties als ik een product of dienst zelf echt zie zitten en er enthousiast over ben en B. wij een lege wand hadden die schreeuwde om een grote wereldkaart? Jongste zat al achter zijn laptop om een wereldkaart uit te zoeken voordat ik goed en wel kon zeggen dat ik de samenwerking wel zag zitten.

Daar hebben we geen spijt van gekregen. Want kijk eens hoe gaaf zo’n grote wereldkaart op canvas op die blauwe muur staat?

20190204_142855

Jongste koos voor een redelijk standaard uitvoering. Ik vind deze, met alle namen van de landen en veel steden erop ook erg leuk. Maar er zijn ook hele kunstzinnige versies en wereldkaarten voor kleine kinderen met geinige tekeningen erbij. Of kies een zwart wit uitvoering. Na bestellen hangt het binnen een paar dagen aan je muur! Eén nadeel van zo’n wereldkaart kan ik je wel vast vertellen. En nee, dat gaat niet over die mooie kaart zelf. Je krijgt er alleen zo’n zin in reizen van. Om zelf die hele wereld te gaan zien! Niet meteen een slecht idee trouwens, kun je daarna zelf een foto op canvas laten printen!!

Man van een blogger

Als man van een blogger heb je het niet altijd makkelijk hoor. Voor je het weet word je ongevraagd onderdeel van een blogpost, sta je dagen achter elkaar te koken omdat je vrouw weer op pad is voor een theaterblog, of heeft ze amper aandacht voor je als ze wel thuis is omdat ze zit te typen. En op vakantie of tijdens een weekendje weg moeten er altijd weer achterkantfoto’s van de kinderen gemaakt worden omdat die niet herkenbaar in beeld mogen staan. Nee, als man van een blogger is het leven niet altijd feest.

IMG-20180921-WA0007

Maar soms even wel. Als er opeens leuke post voor jóu bezorgd wordt bijvoorbeeld. En als jij eens een mazzeltje hebt vanwege je schrijvende vrouw. Omdat je mag testen hoe fijn een overhemd van hemdvoorhem.nl is. De reactie van de man in kwestie: “Heel fijn!”.

IMG-20180921-WA0004

Mooi overhemd hoor. Lekker stofje ook. En gelukkig had ik op de website de juiste pasvorm ingevuld. Je kunt er namelijk naast kledingmaten ook invullen wat voor soort hemd je wilt. Lekker wijd bijvoorbeeld, of gewoon of licht of strak getailleerd.

“Kijk” appte Lief later vanuit de trein “Hier heb je de foto’s van de unboxing”.
Say what? De Unboxing? Hoe komt hij daar nou weer bij? Het lijkt erop dat de man van de blogger stiekem iets te veel vlogs kijkt.

IMG-20180921-WA0003

Met z’n unboxing. 😁

IMG-20180921-WA0002Hemd voor hem dus. Als je een hemd voor hem zoekt. Maar ze verkopen ook ondergoed. Truien. Sokken en stropdassen. Parfum. Accessoires en cadeaus. Dus eigenlijk bijna alles voor hem. Maar zo heet die site dan weer niet.

Presentatie in Praag

Ik moest  mocht naar Praag. Voor mijn werk. Een presentatie geven op een internationaal tweedaags congres. Dat wilde ik wel. Ik was nog nooit in Praag geweest, maar hoorde dat het een prachtige stad was. En dat was  is het.

20180912_145248

Praag is echt absurd mooi.

20180912_154251Om er iets van te kunnen zien, vloog ik al op dinsdagmiddag naar Praag, het congres begon pas op donderdag. Dus dinsdagavond en de hele woensdag wandelde ik door de stad. Als een supertoerist struinde ik door de straten vol oude gebouwen met mooie gevels. Ik liep over de Karlsbrug, bezocht een basiliek, een kathedraal, drie synagoges, een begraafplaats, een ceremoniële hal, een paleis en een historisch straatje dat je alleen door kon als je er een kaartje voor had.

20180912_154604

Ik bekeek een expositie met tekeningen en schilderijen over Franz Kafka, deed een bustoer met een koptelefoon op zodat ik in het Nederlands hoorde waar ik allemaal langs reed, at goulash, proefde Tsjechische chocolade, bewonderde alle ornamenten op de vrolijk gekleurde huizen en alle beelden en fonteinen die er allemaal instagramwaardig uitzagen.

20180911_175324

Anderhalve dag wandelde ik door de geschiedenis, zette duizenden stappen in en om de Oude stad en beklom honderden traptreden. Steeds zag ik weer wat anders moois, of bewonderde ik een nieuw uitzicht. Tot ik woensdag aan het eind van de middag opeens voelde dat het gewoon te veel was. Ik was verzadigd. Praag was ‘overwhelming’. Ik ging naar mijn tijdelijke appartementje onderaan de trappen van het paleis, nam een douche, trok een mooie jurk aan die bij de stad paste, zocht een restaurantje op aan de waterkant met zicht op de verlichte Oude Stad, bestelde een grote salade en besloot dat ik gewoon ooit terug moest naar Praag. Om de rest te zien. Met een beetje mazzel is er dan ook een snelle en makkelijke treinverbinding naar Praag geregeld!


IMG_20180915_002814_693Voor het congres verhuisde ik op donderdagochtend naar een hotel in een buitenwijk. Twee volle dagen volgden. Op donderdagavond werden we getrakteerd op een dinnercruise. Vanaf de boot zag ik het tafeltje waar ik de avond ervoor had gekeken naar de boten die op de rivier heen en weer vaarden. Want dat deden al die boten met dinerende mensen er op. Heen en weer varen. Blijkbaar konden de boten maar over een paar honderd meter varen voordat ze weer moesten keren. Al grinnikend benoemden een mede-congresganger en ik het een déjà vu cruise. I feel like we’ve been here before… Vrijdagavond werden de twee congresdagen afgesloten met een klassiek concert in een kerkje. Het was, natuurlijk hoe kan het ook anders in Praag, prachtig.

20180914_202046

Voordat op zaterdagmiddag mijn vliegtuig vertrok, wandelde ik nog een laatste keer door het centrum. Ik kocht cadeautjes voor de kinderen en Lief en schreef een paar ansichtkaarten die ik op het vliegveld postte. Pas toen ik naar huis vloog bedacht ik wat ik op al die ansichtkaarten had moeten zetten: Vandaag uit Praag een kattebel, want er is zoveel te doen!

Dromen van Rhodos


IMG-20180821-WA0015

Nu we weer terug zijn in Nederland lijkt het soms bijna een droom. Dat het elke dag 30 graden was. Dat de zee zo blauw zo blauw was. En de lucht ook. Dat er kastelen waren. En ruïnes van duizenden jaren geleden.

Dat de ene plek zo vol toeristen kon zijn en de andere plek maar een paar meter verderop leeg, verlaten en stil was. Hoe mooi de zon in zee kon zakken.

Hoe enorm vakantie de vakantie was.

Maar het was geen droom. We waren er echt. Gelukkig hebben we de foto’s nog 😉

IMG-20180817-WA0037IMG_20180821_143519_182

IMG_20180821_224724_907IMG_20180818_112921_258IMG_20180819_225054_800IMG-20180817-WA0033Na een weekendje fietsen op De Veluwe en een weekje kamperen op De Kluut (in het Veluwemeer), vlogen we over De Veluwe naar Griekenland. Vorig jaar november vond ik online zo’n mooie aanbieding dat ik na overleg met Lief besloot met het hele gezin naar Rhodos te gaan. Lang leve vakantiegeld en goede aanbiedingen. Het weerzien met Rhodos was goed en ik vond het fijn om mijn man en kinderen de mooie plekjes te showen. Samen bezochten we ook plekken waar ik nog niet was geweest. En Lief herleefde zijn jeugd door een uurtje op een surfplank te staan. Ik kan nog steeds zeggen: #iloveGriekenland

Nu weer een jaartje vrije dagen en geld sparen voor nieuwe vakanties!

Nog meer vakantie in eigen land. De Veluwe deel 2: deze keer op een eilandje.

IMG_20180803_182212Nadat we maandag weer thuis kwamen na een weekendje fietsen over De Veluwe, moest ik nog een paar dagen werken. Maar vrijdagochtend mocht ik opnieuw mijn vakantiespullen inpakken: deze keer voor een weekje weg. We gingen naar De Kluut. Tot grote vreugde van onze kinderen hadden vriendin Gea en ik in het najaar besproken dat we wel weer eens een keertje met onze gezinnen naar dit eilandje in het Veluwemeer konden gaan. Ons voorstel werd letterlijk met gejuich ontvangen. Best bijzonder eigenlijk. Want op het eiland is eigenlijk niets. Geen WIFI in ieder geval. Wat er wel is? Een stuk of elf tenten (tipi’s, yurts en saharatenten), een sanitair gebouwtje, een Kooktent, een Gezamenlijke Tipi (soort kantine dus), twee gezamenlijke koelkasten en veertien gezamenlijke stopcontacten. Voeg daar tropische temperaturen, het Veluwemeer, dertien opblaasbare drijfbeesten en andere drijfzaken (denk aan opblaaseenhoorns, opblaasmeloenen en opblaaspauwen) en twee oude surfplanken aan toe en je hebt een supervakantie.

Screenshot_20180811-220248

IMG-20180811-WA0043

20180808_203848

De pubers hebben iets van drieduizend potjes Weerwolven van Wakkerdam gespeeld met alle andere kinderen en een handjevol volwassenen van het eiland, vierduizend marshmallows geroosterd en zijn vijfduizend keer het water in geplonst.

20180808_192632

We hebben allemaal genoten. Soms heb je niet meer nodig dan een stel goede vrienden, een paar kratten vol boodschappen, wat boeken, een badpak en een soort van onbewoond eilandje.

IMG-20180808-WA0025

(Strike a pose zeiden ze. Dan krijg je dus dit hierboven 🤣🤣🤣😂😊😁😉).