Dat vinden wij best apart.

Soms vergeet ik gewoon dat jullie me niet allemaal volgen op Twitter.
Dan blijft het hier op mijn blog wat langer stil, omdat ik mijn verhalen daar vertel.
Sneller, makkelijker, met direct contact.
Voor een blog moet ik echt gaan zitten. Een tweet is zo verzonden.

Afgelopen week verbaasde ik mij op twitter over moedermelksieraden. Ik weet niet eens meer hoe ik ontdekte dat die bestonden. Sieraden met daarin een paar druppels moedermelk. De maakster ervan had samen met haar man een procedé ontwikkeld om, zoals ze het zelf op haar website zegt “de laatste druppels moedermelk” in een sieraad te verwerken.

Ik had er nog nooit van gehoord er werd er een beetje melig van. Niet netjes misschien, maar ik ben ook maar een mens. Misschien moet je maar niet meer verder lezen als je net achter je ontbijt zit, of gewoon een netjes beeld van mij wilt houden.

margje-zelf

Met mijn vriendinnen op whatsapp bedachten we namelijk nog veel meer sieraden. Een laatste-poepluier-sieraad opperde er eentje. Brrrrrr.
Zelf bedacht ik tranen-sieraden. Tranen van geluk of tranen van verdriet in een hanger, misschien moet ik daar meteen patent op aanvragen? Of zou mijn idee van eerste of laatste maandstonden hangers een beter zijn?
Een bedelarmband vol hangers van zaadlozingen van al je verschillende bedpartners vond ik ook wel een origineel, hilarisch en tevens erg ohmygodwaterrug idee. Hoewel ik dan zelf niet een rijkbedeelde bedelarmband zou krijgen. Ik zei het al, we waren wat melig en sloegen een beetje door.

Je hebt natuurlijk al veel meer vormen van sieraden met organisch/menselijk materiaal erin. Ik weet van melktandjeshangers, en van de mogelijkheid om sieraden (of tattoos, een soort lichaamssieraad) met de as van een overleden dierbare te laten maken. Dat eerste vind ik nog steeds gek (maar veel volkeren maken sieraden van tanden, dus genoeg mensen die het niet raar zullen vinden denk ik), dat laatste vind ik eigenlijk wel wat moois hebben (terwijl veel anderen juist dat weer een naar of luguber idee vinden). Blijkbaar zit het in de mens om dingen te bewaren, tastbare herinneringen te maken. Of dat nou van moedermelk of as is. Uiteindelijk heeft het allemaal te maken met liefde. En met het verleden vast te willen houden. Letterlijk het verleden, of iemand, bij je te dragen in een sieraad. Misschien moet ik daar ook geen geintje over maken. Maar toch kijk ik sinds ik het bericht lees heel anders naar kettingen van mensen die ik tegenkom. Zeker als er bijzondere hangers aan hangen. Wat zou er in hemelsnaam in verwerkt zijn?! 😉

5 thoughts on “Dat vinden wij best apart.”

  1. Ik vind dit allemaal een beetje griezelige ideeën, maar die bedelarmband vind ik hilarisch! Geweldig idee! En ik zou meer bedeltjes hebben dan jij Margje! 🙂 Dan lijkt het nog wat, hihi

  2. Toen mij broer op achtjarige leeftijd bij een auto-ongeluk om het leven kwam, liet mijn moeder van zijn laatst gewisselde melktandje een hanger maken. Ik vond dat een mooi idee. Al zou ik zelf, God verhoede dat het ooit gebeurt, denk ik voor een tatoeage gaan.

  3. Best bijzonder ja… sommige hebben wel iets moois, anderen slaan enigszins door voor mijn gevoel.
    die bedelarmband van jou, ik heb me bescheurd 😂
    Groetjes
    Jantine

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *