Ik ben die persoon X

Ik las een stukje van Henk van Straten (aanrader, lees die man!) en kreeg het een beetje benauwd.

Misschien was ik haar al. Misschien ben ik haar aan het worden. Maar ik wil haar helemaal niet zijn. Of het nou door de hormonen komt, of doordat ik gewoon al jaren moe ben, of doordat ik eigenlijk altijd al die persoon was, maar het niet doorhad. Geen idee. Maar ik wil haar dus niet zijn. Nu niet. Nooit niet.

Okay, ik overdrijf. Ik ben haar niet altijd. Echt niet. Heus niet. Toch? Zeg dat ik haar niet altijd ben! En ik scheld ook nooit met kanker of andere enge ziektes. Maar ze zit in mij. En soms komt ze eruit. Bij een ochtendhumeur (logisch), of zomaar opeens op een ander moment (minder logisch). Misschien is het stress. Of de hitte. Of de ouderdom (nogmaals, waarom heet dat niet ouderwijs?!). Maar soms ben ik persoon X. Of in ieder geval een soort variant ervan.

Sorry als je mij precies op dat moment tegenkwam.

Het spijt me.

Ik heb haar zojuist bij het oud papier, de statiegeldflessen en het glas gezet. Kan ze ergens gerecycled worden.

2 thoughts on “Ik ben die persoon X”

  1. Denk dat iedereen wel es persoon X is. Allemaal zijn we wel es oenig bezig in het verkeer, suf in de supermarkt oid. We willen het niet zijn, maar ja, hormonen, slechte nachtrust en wat al niet, veroorzaken dat. En op andere momenten foeteren we op persoon X die ons in de weg loopt.

  2. Wat het ook is doet er eigenlijk niet toe. Hoe sociaal je bent of probeert te wezen, iedereen is wel eens persoon X. Anders zou je een heilige moeten zijn en dat ben ik beslist niet 😀 En in mijn naaste omgeving ken ik er ook geen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *