Klef gedoe (Margje mijmert een eind weg in een leeg huis)

2013-08-22-11-26-11.blogfoto klef gedoe

Eigenlijk is het best gek. Die kinderen van mij zijn toch voor een groot deel afhankelijk van mijn aandacht, tijd en geld. Ik zet ze eten voor, ik vind dat ze van alles moeten doen (minimaal ‘op 1 sport zitten’, zo nu en dan eens een theatervoorstelling zien en niet alleen maar hagelslag op je brood bijvoorbeeld) (En lees bij ‘ik’ in de vorige zinnen gerust ‘wij’hoor, het is niet dat Lief geheel buiten spel staat bij dit alles). Door mij hebben ze nog nooit cola gedronken (okay, misschien een keer of twee drie in hun hele leven op een kindereestje waar ik niet bij was) en kunnen ze niet hele dagen computerspellen spelen, want die hebben ze nameljk niet. En okay, ik heb dan wel een HBO-jeugdwelzijnswerk diploma, maar wat weet ik er eigenlijk van?

Eigenlijk is het best gek dus, dat je ‘zomaar’ een ouder kunt worden, een kind kunt krijgen, dat jij dan een beetje kunt opvoeden of verpesten. (En lees bij ‘zomaar’ in de vorige zin niet dat dat altijd bij iedereen automatisch heel makkelijk gaat, ik weet dat het niet altijd ‘zomaar’ ploep gebeurt). Okay, ze komen een heel eind in hun eentje, samen met hier en daar een juf of meester, de vriendjes van de straat en een opa en oma, maar de hoofdmoot van alles lijkt toch bepaald te worden door mij (en Lief). Wij sturen ze op tijd naar bed (soms later) en helpen ze herinneren aan het meenemen van gymspullen enzo. Maar het gaat natuurlijk verder dan dat soot praktische zaken. Zij leren gedrag door te kijken naar hoe wij omgaan met de wereld en de mensen die daar in leven. Ze leren woorden door te luisteren naar ons taalgebruik. Maar dan nog zijn het geheel eigen wezentjes met een eigen manier van denken en doen.

Ik vind van alles. Ik denk van alles. Ik weet van alles. Maar ik weet ook heel veel niet. Of ik weet hoe moeilijk ik sommige dingen vind, of hoe fout ik weer andere dingen soms doe. Nog even, dan is Oudste een echte puber. Zal ik dan al die moeilijke en foute dingen te horen krijgen van haar? Voorlopig vind ik het al moeilijk genoeg om te zien dat ze soms moeite hebben met de kleine en grote dingen in het leven en/of ergens verdriet over hebben. Vooral als dat dingen zijn die ik ook moeilijk vind, of die ze toch echt zelf moeten oplossen. Uiteindelijk kan ik niet veel meer doen dan er voor ze zijn, naar ze luisteren en ze laten weten dat ik heel veel en altijd en overal en hoe dan ook van ze houd. Hopelijk weten ze dat. Ik zeg het ze wel, maar zullen ze het horen? Of afdoen als ‘dat kleffe gedoe van mijn moeder’ šŸ˜‰

2013-08-22-11-26-11.blogfoto klef gedoe

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *