De langste logeerweek ever: Boer zoekt vrouw rekt tijd

Die logeerweek is eigenlijk maar drie dagen, maar we kijken er nu al drie weken naar. Wij kregen er afgelopen week een uurtje bij door de wintertijd. De KRO-NCRV weet de logeerweek bij de boeren eindeloos te laten duren.
Best knap, alles zo lang rekken. Zo doen we er weken over voordat we eindelijk weten met welke vrouw slash man de boer slash boerin een weekendje weg gaat. Want dat is al jaren de volgorde hè; voorstellen, brieven schrijven, schrijvers kiezen, speeddaten, logeren en dan uiteindelijk met 1 iemand op citytrip. Je moet er wel wat voor over hebben om gratis een weekendje weg te kunnen de echte liefde te vinden. Het recept is oud en vertrouwd. En werkt elk seizoen wel weer voor één of meerdere boer(inn)en. Dan bloeit de liefde tijdens dat weekendje weg op tot ongekende hoogtes en komen er uiteindelijk Boerzoektvrouw baby’s van.

Maar goed, voorlopig logeren we gewoon nog overal op de boerderij slash bedrijf en wordt er nog helemaal niet gecitytripped, behalve dan door de logees die naar huis mogen; die krijgen een enkele reis terug naar hun eigen city cadeau. Doei en dag en succes verder.

De korte samenvatting voor de snelle lezers:
Er zijn badpakkenrondes bij Marnix en Wim.
Er zijn BBQ’s met vrienden en familie bij Michelle, Steffi en Wim.
Er wordt nogal wat gecommandeerd door Michelle die zegt de liefde te zoeken, maar ze als werknemers behandelt.
De dekhengst van Steffi mag er weer op, de logees kijken weer toe.
En Jaap hangt glunderend in de hoek van zijn hoekbank voor de t.v. met in elke arm een vrouw.
Marnix moet eindelijk ook een vrouw naar huis sturen.

Hieronder de lange samenvatting voor iedereen die nog een extra uurtje wintertijd over heeft:
Continue reading “De langste logeerweek ever: Boer zoekt vrouw rekt tijd”

Grote stappen

Mijn enkel deed nog steeds zeer, dus hele einden wandelen of door de stad slenteren zat er niet in. Daarom namen Lief en ik onze fietsen mee in de trein naar Den Haag toen we afgelopen zaterdag samen een nachtje van huis gingen. Na een ochtendje lekker rustig aan doen thuis, stapten we rond een uur of één ‘s middags in de trein en kwamen we rond drie uur op Den Haag Centraal aan. Wat was het nog heerlijk herfstweer! Nadat we ingecheckt hadden bij het mooie hotel fietsten we naar het centrum van de stad. Maar daar aangekomen bedachten we dat we eigenlijk helemaal niet wilden winkelen. Geen zin en geen behoefte aan nieuwe spullen. Dus na een drankje op een dakterras in het zonnetje fietsten we naar Scheveningen. Daar kozen we opnieuw een terrasje in de zon, maar nu met uitzicht op het strand en de zee. Heerlijk.
IMG_20181024_222924_529

Voor het zoninzeezakmoment trotseerde ik het strand en waggelde ik toch maar richting de branding voor het beste uizicht. De zon zakte mooi.
20181020_183556

Daarna namen we een hoofdgerecht bij dezelfde strandtent van het terrasje en zagen we een vage maar wel leuke film in de grote bioscoop vlakbij het strand. De zaterdag eindigde in de hotelbar, waar we grote drankjes voor ons welkomstdrankjebonnetje kregen van een vrolijke barman.
20181020_233755

Ik feliciteerde Lief met zijn jubileum op het werk. Want omdat hij daar zo lang werkte had hij een cadeaubon gekregen, en daarvan konden we het hotel èn het diner betalen. Dat was nog eens leuk op stap gaan!

Vanuit de bar stuurde ik een appje naar huis. Of daar alles ook goed ging. Dat ging het. Voor het eerst waren de kinderen een nachtje alleen thuis. Ik vond dat stukken spannender dan de kinderen zelf geloof ik. Toch stapte ik later die nacht met een gerust gevoel het luxe bed in.
20181021_001446
Wat werden ze groot, die kinderen van ons (over twee jaar zou Oudste theoretisch (en praktisch ook eigenlijk) gewoon al op kamers kunnen wonen!), en wat was het bijzonder om zomaar weg te kunnen gaan, zonder opvang of oppas te regelen. En wat knap van mij dat ik dat toch maar deed, ondanks mijn angsten en alle Wat-als?’s... Hoewel ik dat weekend niet veel wandelde, zette ik dus toch grote stappen. Ik liet los in vertrouwen.

De volgende dag genoten we na een lekker ontbijtje nog een keertje van de zon op onze gezichten, met een fietstochtje door de stad en het Haagse Bos. En daarna toch maar snel de trein terug naar huis. Want één nachtje de kinderen alleen thuis laten, dat vond ik eerst wel weer stoer genoeg.

Boer zoekt vrouw 2018; zo’n logeerweek is ook niet alles

Vorige week schreef ik er al over. Een camearateam bij je ontbijt, je moet het maar aankunnen. Ik vraag me af of de boeren die meedoen aan Boer zoekt vrouw echt weten waar ze aan beginnen. Natuurlijk, zij hebben vast ook heus wel (al) die vorige seizoenen gezien. Maar dan nog, zouden ze beseft hebben hoe heftig het echt is? Hoe dan ook, er zijn weer keuzemomenten. En om die keuzemomenten door te komen willen alle logees sowieso even een eenopeenmomentje met hun boer of boerin. Want je moet jezelf wel laten zien natuurlijk. 

Marilyn wil dus wel even een alleenmomentje met Jaap. Ze wil graag weten wat Jaap van haar vindt. Want daar heeft ze nog geen beeld bij. Hij vindt haar rustig en meegaand. Is er een klik, wil Marilyn weten. Maar Jaap geeft aan dat het bij hem doorgaans langer duurt voor er een klik is. Door zijn antwoorden wordt Marilyn wat gereserveerder. Als het bij hem niet vonkt, dan bij haar ook niet. Hé, zeg, hallo, dit is niet wat ze ons op de eerste logeerdag beloofde hè. Zij zou het toch letterlijk laten vonken tussen haar en Jaap? Jaap blijkt buren te zijn van zijn ouders. Bij de koffie en appelgebak nemen de vrouwen en zijn ouders de familiegeschiedenis eens door. Jaap probeert ondertussen te bedenken hoe het over een jaar bij hem op de boerderij zal zijn. Wat doet Petra in de keuken, wat doet Mariian in de keuken en wat doet Marilyn in de… slaapkamer?! Hé, horen we daar opeens een dirty mind spreken Jaap?

20181021_222700

Alledrie de vrouwen zien de bloementeler wel zitten! Petra vertelt aan Yvon dat Jaap soms heel ondeugend kijkt, en soms heel lief, maar dat hij soms ook wel heel zakelijk kan zijn. Ze snapt niet dat Jaap nog nooit een vrouw heeft gehad. Marian ziet Jaap ook wel zitten, hij is een lieve man, leuk en zorgzaam. Dat mist ze in haar leven. Ook Marilyn vindt Jaap zorgzaam. En gastvrij. Zo nu en dan hebben ze elkaar langer in de ogen gekeken. Dat voelde goed.  Bij Jaap zelf hakt alles er enorm in. Hij had niet verwacht dat het zo intens zou zijn. Wie past er nou het beste in zijn toekomstplaatje? Zijn de vrouwen wel echt zoals ze zijn zoals hij ze nu leert kennen? Hij is ook onzeker. Wat nou als het niet lukt? Dan is hij over een jaar nog alleen. Bij twee van de drie vrouwen voelt hij in ieder geval wel iets. Nog geen vlinders, maar wel een voorzichtig toekomstgevoel. De andere vrouw moet naar huis. Dat blijkt Marilyn te zijn. Helaas, geen klik dus. Dit hakt er bij Marilyn dan weer heftig in. In tranen verlaat ze de tuin waar ze zich zelf al als zijn vrouw zag zitten. In de tuin vraagt Petra of ze hem een knuffel mag geven nou. Even wachten tot Marilyn weg is, zegt zorgzame Jan, anders vind ik dat zo lullig. Marilyn verlaat zonder de roos die ze op haar kussen vond de boerderij. Een laatste dramatisch gebaar? Nog drie zoenen en dan is het voorbij. Jaap loopt nog even mee naar de auto en zegt nogmaals sorry. En dan gaat hij snel de tuin weer in, naar die andere twee vrouwen, om die knuffel te halen. Jaap gaat zijn ouders vertellen over zijn keuze, en de resterende twee vrouwen gaan koken. Jaap kijkt alvast de toekomst tegemoet en maakt een boodschappenlijstje voor morgen.  Daarna gaan ze samen eten. Het lijkt gezellig, maar op zijn grap “Ik ben altijd een grote opschepper dus ik schep maar op” moet niemand lachen. Zien we het nou goed, verandert de gezellige sfeer ietsjes?  Het is nu ieder voor zich. The game is on, Jaap is the price. Jaap geniet van deze onderhuidse competitie, glunderend vertelt hij dat het toch prachtig is dat er twee vrouwen om je vechten? Maar de liefde is geen spelletje Jaap, en kent soms ook allemaal verliezers!
Continue reading “Boer zoekt vrouw 2018; zo’n logeerweek is ook niet alles”

Boer zoekt vrouw, we logeren lekker door

Hmmm, ik miste wat spanning deze aflevering. Of zou ik gewoon niet goed opgelet hebben en van alles hebben gemist?
Hoe dan ook, het was de tweede aflevering over de logeerweek, en die laat zich kort samenvatten als:

gezellig samen bij het kampvuurtje versus een wedstrijdje om een plek op de trekker, tandenpoetsen, nou doeidoei, slecht geslapen versus uitslapen, ontbijten met hagelslag, flirten versus niet flirten en waar blijven de vlinders?

Michelle lijkt goed te begrijpen dat je pas kunt kiezen tussen drie mannen als je ze in ieder geval een beetje kent en ze ook de kans geeft jou te leren kennen. Bij het door de mannen gemaakt kampvuurtje gaan de gesprekken dan ook iets verder dan over hoe mooi het weer is en wat er op de boerderij allemaal te doen is. Ze vertelt over haar relatieperikelen (door Yvon “roerige liefdesleven” genoemd) en dat ze zich door die ene relatie van acht jaar een beetje de grond ingestampt voelde en daarom haar gevoel had uitgeschakeld. Ze stelt zich kwetsbaar op, maar ook sterk, door te laten weten dat ze nu weer wat opgekrabbeld is en weer ruimte voelt voor een nieuwe liefde. De ene man vindt dit soort verhalen makkelijker dan de andere, zo lijkt het. Voor Maarten is het in ieder geval heel herkenbaar. Hij vindt het wel gek om hier te zijn met die twee andere mannen erbij. Het lijkt erop dat ie liever alleen met Michelle bij dat vuurtje had gezeten. Het gesprek heeft hem in ieder geval vermoeid; de volgende ochtend slaapt ie uit terwijl de rest met een duf hoofd aan de ontbijttafel zit. Arme Michelle, ik zou bij mijn ontbijt ook geen cameraploeg willen hebben…Hoe dan ook, Maarten wordt uiteindelijk ook wakker. De drie mannen mogen een enorm hondenhok in elkaar zetten. Daarna kijkt ze romantisch met een man naar haar varkens die een kuifje hebben en mag Ruud helpen met champignons knuppelen (ik verzin dit allemaal niet!). Of Michelle voor Zeno, Ruud of Maarten zal gaan? Geen idee, ze checkt in ieder geval wel even of Ruud haar wel gezellig vindt en of hij al heeft bedacht hoe zijn landbouwmechanisatiebedrijf en haar champignonkwekerij samen kunnen gaan. Hoe dat moet weet hij ook nog niet precies. Ze willen in ieder geval wel allebei kinderen. Ik ben benieuwd of die gaan leren champignons kweken of dat zij haar champignons doodknuppelt en naar Ruud verhuist. Dat hij in zijn relatie een “teamlid” zoekt, vind ik niet echt romantisch klinken, maar goed, misschien bedoelt hij het wel heel hartstochtelijk. Waarschijnlijk zal Michelle ook de tweede logeernacht weer lang wakker liggen en nadenken over van alles. Ik vrees een beetje dat ze aan het eind bedenkt dat ze liever nooit aan dit BZV-avontuur was begonnen.

Marnix is enorm bezig met zijn vrouwen. Vooral met zijn beeld over de drie logerende vrouwen. Want hij heeft zijn mening al klaar. En wil verder vooral met rust gelaten worden lijkt het wel. Zijn tekst deze dag: “Even mijn momentje”. Ook later wordt het niet gezellig. “Blijven staan!” laat hij ze weten als hij de paarden op stal gaat zetten. Marnix doet het liever allemaal zelf en alleen terwijl zijn vrouwen twijfelend toekijken. De volgende ochtend bekent hij aan de kijkers het allemaal maar een kwelling te vinden. Want de vrouwen zijn zo verschillend qua karakter. Hij kijkt er een potje moeilijk bij. Welke past nou het beste bij hem? Met wie zou hij het fijnst samen oud kunnen worden? Of, zoals hij benoemt: “Welke vrouw pakt die drempel weg?”. Ondertussen proberen de vrouwen het ontbijt klaar te zetten. Er wordt een half uur gezocht naar thee (in die volle keuken is dat ook geen makkie natuurlijk). En ook de vrouwen kunnen niet kiezen. Willen ze nou havermout of eieren? Het worden eieren. Met een zucht sjokt Marnix naar de keuken. Janneke kan niet zo goed tegen de gespannen sfeer die er hangt op de boerderij. Het romantische gevoel van de avond ervoor (Lees HIER), lijkt in ieder geval in geen velden of wegen meer te vinden. De vrouwen proberen toch iets samen met hun boer te doen. Of ze moeten helpen met de eieren koken vragen ze. Maar Marnix laat weten dat hij heus wel een paar eieren in een pan met water kan gooien. Zelluf doen dus. Gelukkig zijn de eieren makkelijker te vinden dan de thee. Er staan namelijk minstens vijftig eieren op het aanrecht (ik verzin dit niet!). Ik dacht dat Marnix paardenfokker was in plaats van kippenboer? Maar dan blijkt dat Marnix eigenlijk gewoon een psycholoog is. Want hij laat Willemijn bij een gesprek aan de rand van zijn land weten dat zij volgens hem nog veel te veel met zichzelf zit te struggelen. Als het gesprek daarna voor hem door haar antwoorden en eigen visie op hem en de situatie iets te moeilijk wordt, kapt hij de boel af met “Koffie!” en loopt weg. Tegenspraak? Dat is duidelijk niet zijn kopje thee!

Continue reading “Boer zoekt vrouw, we logeren lekker door”

Op straat

Opeens lag ik op straat. Letterlijk.

Of ik tijdens de lunch de hond uit wilde laten, had vriendin E. gevraagd. Tuurlijk. Geen probleem. Terwijl ik door de buurt stapte bedacht ik hoe goed en gezond ik bezig was op deze zonnige dinsdag. Lekker een paar duizend stappen extra zetten en ook nog eens een portie vitamine D scoren. Allemaal gratis en voor niets, met ook nog eens een blije hond (Wolf liep vrolijk naast mij) en blije vriendin (die rustig op haar werk kon blijven). Een win-win situatie dus.

Tien minuten later was mijn vrolijke bui voorbui en huilde ik tranen van pijn. Aan het begin van mijn eigen straat ging het fout, opeens verzwikte ik mijn enkel en voor ik het wist viel ik op straat. Daar lag ik dan. Met een ontzettend pijnlijke enkel en een zere hand en arm (waarschijnlijk omdat ik had geprobeerd mijn val te breken). Mijn enkel was flink verstuikt. Ik durfde er niet op te gaan staan. In de verte zag ik mijn eigen tuin. Een paar huizen verderop het huis waar Wolf woonde. Opeens voelden die honderd meter als een kilometer.

Ik schoof voorzichtig vanaf de straat de stoep op. Voordat er een auto de hoek om zou komen en mij en Wolf zou overrijden. Want een liggende vrouw op straat, daar ben je niet op voorbereid. Wolf bleef rustig bij me en probeerde zelfs mijn gezicht te likken. Dat bedoelde ie waarschijnlijk goed, maar ik duwde hem weg en keek om me heen. Er was niemand, de buurt lag uitgestorven stil te zijn in het zonnetje. Gelukkig had ik mijn mobiel bij me, na twee keer proberen had ik contact met vriend H. die om de hoek verderop woonde en (oh mazzel!) thuis was. Hij kwam op de fiets naar me toe. Al snel zag ik hem aankomen. Fijn, hoefde ik tenminste niet heel hard Help help! te gaan roepen om onbekende buurtbewoners te alarmeren. Met de fiets van H. als steun strompelde ik naar huis, en hij bracht Wolf weg.

Met mijn voet omhoog (gekoeld door natte doeken met ijs), thuis op de bank, bedacht ik dat wandelen niet altijd even gezond is. Mijn pink en enkel kleurden langzaam donkerblauw terwijl ik door het raam naar de lichtblauwe lucht staarde. De hond uitlaten had een vervelend staartje gekregen.

Boer zoekt Vrouw 2018 – De logeerweek is begonnen – een samenvattend blog!

Ja hoor, zondagavond! Tijd voor uw BZV samenvatting! Voor iedereen die geen Boer Zoekt Vrouw keek (of juist wel) is hier de wekelijkse samenvatting van de aflevering van  vandaag. Bent u toch weer helemaal bij. De logeerweek is begonnen. En zoals altijd is de samenvatting weer lekker lang. Ik ben dan zelf wel kort, maar niet zo kort van stof.

Met deze week: roze overalls, rode rozen op kussens, aardappeleters, vegetarische wijnen en paardenbekers.

MARNIX
Voordat Willemijn, Bertine en Janneke komen logeren, komt Yvon vragen of Marnix al zenuwachtig is. Marnix heeft een heel gevarieerde keuken,  want naast een waterkoker en een fles wijn staat er bijvoorbeeld ook een boormachine op het aanrecht met daarnaast een fietsslot. Hij twijfelt of de boel wel netjes en schoon genoeg is. Yvon twijfelt ook. Nog snel even de swiffer en dweil erover dan maar. Of hij de vrouwen gaat zoenen of omhelzen als ze aankomen, wil Yvon weten. Daar heeft hij verder nog niet over nagedacht. Hij ziet wel wat er gaat gebeuren, of, zoals hij het noemt: dat zal wel opkomen als poepen.

Willemijn neemt maar gelijk de hond op schoot. De liefde van de boer gaat natuurlijk via zijn dieren, zie je haar denken. Ze werkt bij de Nederlandse voedsel en waren autoriteit, maar nu even niet vanwege een burn-out. Het is tijd om na te denken wat ze wil. Ze denkt dat ze graag boerin wil worden, met veel eigen beestjes, en oh ja, ook een man.

Bertine is secretaresse en geeft Yoga. Bertine vindt het huis van Marnix net een knus vakantiehuisje. Ze vindt dat je kan zien dat hij zijn best heeft gedaan het gezellig te maken. Alles gaat hier ook heel rustig en langzaam, zegt ze. Daarna vervalt ze in een soort meditatietekst. Lekker buiten zijn, hoe het ruikt en de wind, mijmert ze. Ze geniet.

Janneke is assistent manager bij een lingeriemerk. En houdt niet van roze. Beetje jammer dan dat Marnix roze overalls heeft gekocht voor zijn logees…

De vrouwen krijgen wel een eigen overall, maar niet allemaal een eigen slaapkamer. Ze slapen niet in het huis, maar in een soort logeerkeet. Er is een slaapbedbank voor twee in de ene  kamer en een tweepersoons bed in een andere. En de douche en toilet is ginder, besluit Marnix de rondleiding.

Daarna gaan ze allemaal land in, daar staat een reusachtige, enigszins enge, stier. Die weegt 1100 kilo, legt Marnix uit. Hij weegt normaal meer, maar is enorm afgevallen door al het dekken, vertelt hij verder (ik denk dat mijn Lief opeens mogelijkheden ziet voor een nieuw dieet voor mij!).

Gelukkig zijn er ook paarden. Die zijn minder eng. Hoewel, Bertine vindt die paarden ook wel eng. Hopelijk zoekt ie geen paardenmeisje.

Marnix doet een wedstrijdje stallen uitmesten met de vrouwen. Daarna mijmert ie wat na over de verschillende vrouwen. Willemijn lijkt op een roze wolk te zitten, denkt Marnix. Janneke heeft dat iets gedoseerder, vindt hij.  Maar van Bertine heeft hij het meest genoten. Die was volgens hem zo geconcentreerd bezig met het verse hooi in de uitgemeste stallen leggen. “Je hoort d’r helemaal niet,” glundert Marnix, “ze was gewoon met d’r ding bezig, vind ik schitterend.”

Na de stallen uitmesten is het tijd voor een biertje en bespreken wie er gaat koken. Wie gaat de aardappelen schillen bijvoorbeeld? Dat doet Marnix niet. Dus dat doen de dames dan wel. En boontjes doppen kunnen ze ook, maar dat hoeft niet, die komen uit een potje. De dames vinden de keuken wat vol, Marnix vindt het wel gezellig.

Gelukkig gaan ze na het avondeten naar buiten, naar een strandje van het IJsselmeer. Daar moeten de vrouwen op een bankje gaan zitten, zo luidt de opdracht. Gespannen wachten ze op Marnix. Wat zou er gaan gebeuren? Dan zien ze het: daar komt hij als hun prins op een paard aan. Hij wil met zijn vrouwen door het water galopperen. Willemijn zou de andere twee meiden het liefst meteen laten verdwijnen. Alleen met Marnix de ondergaande zon tegemoet rijden, dat is haar droomavond!

Helaas gaat hij na hun samenzijn ook met de andere vrouwen zo’n romantisch ritje maken. Lekker dicht tegen Marnix aan, glundert Janneke. En ook Bertine vond het super: ze houdt wel van dingen die eigenlijk niet kunnen, mogen, of maf zijn. Zoals een ritje door het water tijdens een ondergaande zon bijvoorbeeld.  Ik kijk vol verwondering hoe Marnix alle drie de vrouwen om zijn vingers lijkt te winden.

 

JAAP
Jaap zag gisteren Abraham en kijkt nu uit naar zijn vrouwen, hij legt alvast een roos op de kussens van de logerende dames.

Marilyn komt als eerste aan. Ze is verpleegkundige, en neemt een theepakket mee. Ze is een rustig persoon, zo vertelt ze zelf, ze wil niet op de voorgrond, en is dol op mozaieken. Terloops wordt duidelijk dat ze ook een pyromaan is, want ze hoopt dat het letterlijk gaat vonken tussen haar en Jaap. Letterlijk? Staat de brandblusser klaar?

Petra komt ook logeren, zij is arrestantenbewaarder. Misschien is ze ook BHV’er en kan ze brandjes blussen? Petra nam een paar flessen vegetarische wijn mee, want Marilyn drinkt geen alcohol, aldus Petra. Say what? En wij al die tijd maar denken dat wijn met alcohol ook vegetarisch was. Naast de wijn zonder vlees erin nam ze ook nog koekjes mee als cadeau. En een fles massageolie. Petra wil niet als eerste naar huis deze logeerweek,  dat is duidelijk!

Continue reading “Boer zoekt Vrouw 2018 – De logeerweek is begonnen – een samenvattend blog!”

Geen Aznavour

Kijk,

ik weet het heus wel,

Diggie Dex is natuurlijk geen Aznavour,

maar toch heb ik al de hele tijd dit liedje in mijn hoofd.

Ik word er vrolijk van.

De zon opdansen. Dat leest (en hoort) alsof wij het kunnen doen, het licht laten schijnen. Zelf die zon op kunnen laten komen. Dat klinkt goed!

En voor alle Aznavour fans, of iedereen die wel eens wil weten waarom Aznavour zo groots was, u kunt hier klikken =>

https://www.nu.nl/249026/video/charles-aznavour-gaf-lessen-in-liefde-zijn-grootste-hits.html?jwsource=cl

Upate: Of lees Tanya’s blog over Aznavour en het einde van haar kindertijd.