Geen rijdende rechter nodig

Vorig jaar oktober kregen we een brief. De brief was van de woningbouwvereniging die de huizen in de straat achter ons beheert. De oude huisjes die er stonden zouden eindelijk worden gesloopt en begin 2013 begon de bouw van de nieuwe seniorenwoningen die er voor in de plaats kwamen. De brief was echter niet alleen informatief van aard. Er stond ook een opdracht in. Dat verklaarde meteen waarom het een aangetekende brief was. Volgens de woningbouvereniging klopte de grens van onze achtertuin niet. Bij het opmeten van de perceelgrenzen was gebleken dat wij ongeveer anderhalve meter tuin in gebruik hadden die eigenlijk bij het perceel van de woningbouwvereniging hoorde. Of wij onze schutting maar even wilden verwijderen en de grond leeg en opgeruimd wilden opleveren voor 1 januari 2013.  Continue reading “Geen rijdende rechter nodig”

Monday, monday…

.. can’t trust that day…

 

Nou okay, dat valt wel mee hoor. Want de lucht is blauw, de zon schijnt en ik mag weer een blogje schrijven waarmee leuke post te winnen is. Dus ach, zo erg is een maandag nou eigenlijk ook weer niet. Maar toch zijn vrijdagen, zaterdagen en zondagen leuker. Sorry maandag, mijn meest favoriete dag zul je nooit worden. Continue reading “Monday, monday…”

Herfstige maandag

Het is een beetje grijzer buiten. En het ruikt anders. Frisser, koeler, herfstiger. Best knap dat de natuur ook op de kalender heeft gelezen dat de herfst is begonnen. De eerste kastanjes liggen al weer onder de bomen en ‘s ochtends is het een beetje mistig voordat de zon er langzaam door weet te piepen. Continue reading “Herfstige maandag”

1,5 kilo

Vorige week was het er nog.

Anderhalve kilo meer Margje.

Ergens in die week is het, onsje voor onsje, verdwenen.

Ik verbaas me altijd over zoiets.

Kilo’s die erbij komen, die zie je prima zitten. Bij mij verzamelen ze zich op de drie B’s (Buik, Billen, Benen). Al zal die vierde B (“Boobies!!”) ook heus meedoen met de vetverzamelwoede van mijn lijf. Ik heb van al die B’s veel. Te veel (hoewel de meningen over die laatste B dan weer wisselend zijn en er ook stemmen opgaan dat die juist prima zijn zo).

Maar kilo’s die je afvalt. Die verdwijnen in het niets.

Ergens zweeft er 1.5 kilo energie Margje rond. Ik ben voor 1,5 kilo verspreid over het universum. Waar die anderhalve kilo dan ook is gebleven, op of aan mij zit het in ieder geval niet meer. Ik gaf 1,5 kilo terug aan de wereld.

Kijk maar goed uit bij het oversteken en autorijden. Voor je het weet zweeft mijn energie voorbij. U bent gewaarschuwd.

2013-09-12-13-32-15.Blogfoto Gewichten

Dag voorzitter

Het allerleukste van mijn werk (naast de borrels met mijn leuke collegae en de bedrijfsuitjes) vind ik het geven van presentaties. Presenteren is zeg maar echt mijn ding. “Ben je dan niet zenuwachtig?” wordt mij regelmatig gevraagd als ik vertel over dit deel van mijn werk. Nee dus. Of nou ja, een beetje. Gezonde spanning noem ik dat. Maar ik zorg altijd dat ik er goed voorbereid sta, dat ik weet waarover ik het heb en ik ben ook altijd weer oprecht geïnteresseerd in mijn publiek. Want ik geef dan wel een presentatie, het gaat er vaak om dat mijn toehoorders iets gaan doen met de dingen die ik ze vertel. En zo’n presentatie is meestal ook interactief. Ik stel dan vragen aan de aanwezigen en probeer discussies uit te lokken. Inspirerend, elke keer weer!

In mijn vorige banen was ik wel eens dagvoorzitter voor grote bijeenkomsten, of leidde ik kleine groepen rond. Eigenlijk allemaal theater, bedacht ik me, toen ik voor mijn huidige baan weer eens voor een volle zaal stond (wees gerust, het zijn niet altijd volle zalen, regelmatig gaat het maar om een groepje van vijf of zes personen en zit ik gewoon met hen rond de tafel terwijl ik mijn presentatie geef).

“Margje on tour” noem ik het wel eens, als ik weken heb waarin ik veel op pad ben. Het is een fijne afwisseling met het vele thuiswerken wat ik normaal doe. Achter een laptop rapporten typen en onderzoeken coördineren is doorgaans niet echt een bezigheid met veel menselijk contact.

Jammer genoeg gaat mijn dagje rondleiden tijdens Monumentendag in Den Haag dit jaar niet door. Er is iets fout gegaan, en nu staat ons monument niet op de lijst van plaatsen waar iets te doen is tijdens Monumentendag. Omdat we daardoor waarschijnlijk maar weinig bezoek zullen krijgen, is de deelname helemaal afgeblazen.

Nou ja, misschien maar goed ook. Want ik ben nog steeds snipverkouden en barst om de paar zinnen uit in een hoestbui. Niet echt handig als je vijf keer op een dag steeds ruim een uur moet praten tijdens een rondleiding.

Dan lukt bloggen veel beter. Ik kan tegen jullie aankletsen zonder mijn mond open te doen. Online kan ik nog van alles. Hebben jullie nog ergens een online bijeenkomst dit weekend? Laat het me weten, dan oefen ik gewoon tussen mijn hoestbuien door eens hoe het is om een online dagvoorzitter te zijn! 🙂

2013-09-11-11-22-09.Blogfoto Microfoon