Okselhaar (deel 2)

Blogfoto ERZeg, jullie weten veel toch? Misschien weten jullie dan ook wel hoe het kan dat de vrouwelijke deelnemers van Expeditie Robinson geen okselhaar krijgen tijdens hun primitieve verblijf op de eilanden? Ik keek net, tijdens de keuken opruimen en het avondeten voorbereiden (vlees snijden en in marinade zetten, mmmmm!) de aflevering van gisteravond terug. Daarin mochten twee vrouwen mee naar Winnaarseiland om lekker te badderen. Ze waren helemaal gelukkig omdat ze hun haren konden wassen en konden tandenpoetsen. Daarna verwonderde ik me over die twee dingen. Continue reading “Okselhaar (deel 2)”

SinterMargje (de preview)

 

blogfoto SintermargjeGeen idee of Sinterklaas vieren straks verboden wordt en we dus illegaal en underground moeten gaan, maar op veler verzoek doen we dit jaar weer gewoon een SinterMargje feestje!

Vanavond laat post ik een blog met uitleg, mailadres waar je je aan kunt melden en alle andere dingen die je maar wilt weten.

Voor nu wil ik alleen maar even zeggen: We gaan het doen! Voor iedereen die Sinterklaas is in het diepst van zijn/haar gedachten! šŸ™‚

Ik hoop zo dat jullie weer net zo enthousiast reageren als de afgelopen jaren en dat er weer heel veel mensen leuke post gaan krijgen!!

 

 

 

Uit den ouden doosch – Movember

blogfoto archiefdoos

Zo nu en dan plaats ik hier een tekstje dat ik al eerder publiceerde. Deze keer eentje ter waarschuwing; laat uw mannen niet meedoen aan movember!Ā Of wacht, is dat nou eigenlijk het zelfde als je oksels niet scheren waar ik het vorige week nog over had? Oh, ehm, tja….

“Eind november mogen alle movembermannen hun snor afscheren. Gelukkig maar, ik heb een paar mannen die deelnamen aan deze actie gezien en ik snap wel waarom ze normaal geen snor laten staan. Het zag er niet uit. Natuurlijk wel een relaxte actie; een maand lang niet scheren en daarmee gelijk een goed doel steunen. Of er nou daadwerkelijk veel wordt opgehaald door de nietscherende mannen is me enigszins onduidelijk. Ik geloof dat mensen toch eerder iets sponsoren als 20 keer de Mont Ventoux opfietsen dan 30 dagen je snorharen hun gang laten gaan, maar dat ligt misschien aan mij.

Mocht het nou wel heel veel geld opleveren, dan zie ik mogelijkheden. Continue reading “Uit den ouden doosch – Movember”

Vriendinnen op zaterdag

Blogfoto Zandfoort aan de EemDe afgelopen twee weekenden had ik steeds een heel leuke zaterdag.

Ruim een week geleden sprak ik af met M. Ik ken haar al sinds ik een jaar of zeven was en ging kamperen met mijn ouders in Epe. Tijdens deze zomervakantie raakten onze twee gezinnen bevriend en M. en ik werden penvriendinnen. We bleven elkaar trouw schrijven. Over school, huisdieren, broertje (ik) en zusje (zij) en later ook over verkering en jongens. Als pubers gingen we een keer samen tienertoeren. En hoewel het contact wat minder werd toen we ouder en volwassen werden, we bleven elkaar schrijven, ook al verdiende de post wat minder aan ons dan vroeger. Soms zagen we elkaar jaren niet, maar altijd bleven we op de hoogte van de meest belangrijke dingen in het leven (relaties, kinderen, verhuizen, werk en dat soort dingen). Twee en een half jaar geleden vond M. dat we echt weer eens bij moesten kletsen. We spraken af “in het midden” (zij woont in Noord-Holland) en boekten een hihg-tea in Amersfoort. Dat beviel goed. Een lange middag praatten we over van alles en nog wat. Een jaar later herhaalden we de high tea date, en weer was het reuze gezellig en leuk.

In de zomer mailde ze, misschien moesten we er maar een half jaarlijks ritueel van maken in plaats van alleen elk voorjaar? Ik grinnikte, en schreef terug dat dat een goed plan was. Ze stelde voor deze keer niet alleen ergens te gaan zitten, maar een stadswandeling te gaan maken. Lopen en kletsen kan natuurlijk ook prima tegelijkertijd, dus ik vond het een prima idee. Weer spraken we af in Amersfoort. We liepen vanaf het station naar het stadscentrum, kochten bij de VVV een stadswandeling Rond de Eem en gingen op pad.

“Ik moet eigenlijk eerst wel even plassen” bedacht ik na een minuut of vijf. Ik wees naar de overkant van het water (De Eem). Continue reading “Vriendinnen op zaterdag”

Wereldkampioen

Blogfoto bekers

Er komt een wereldkampioen hockeyster een clinic geven op de hockeyclub van Jongste. Hartstikke leuk zou je denken, maar hij heeft er geen zin in. Waarom niet kan hij niet zo goed uitleggen. Dus of hij nu zenuwachtig is vanwege de status van de gast of gewoon liever een normale les zou hebben gehad dan al dit clinicgedoe, dat krijgen we niet duidelijk. Zelf denken we vooral Leuk toch? Maar hij ziet dat anders.

Het intimideert natuurlijk ook wel een beetje. Zo’n wereldkampioen. Zeker als je van jezelf weet dat je iets wel leuk kunt, maar echt geen natuurtalent bent. Soms weet je het gewoon, dat je er ook met hard werken nooit zult komen. Bij die wereldtop.

Ik zal nooit een wereldkampioen worden. Of we moeten de wedstrijden en criteria aanpassen. Wereldkampioenschappen zijn er nu vooral in sporten, spellen en specialiteiten. Maar als we nu eens wat specialiteiten verzinnen waarvoor nog geen wereldkampioenschappen zijn? Dan maak ik misschien nog een kans. Ik gooi er even wat van mijn “kwaliteiten” in. Continue reading “Wereldkampioen”

Okselhaar

blogfoto hand in hand

Okay, het ligt aan het weer (ik hou niet zo van regen en hoewel ik doorgaans niet zo’n last van kou heb, vind ik het nu eigenlijk te koud en vind ik het niet leuk dat de verwarming toch echt aan moet). En aan mijn hormonen (sorry meelezende heren hier, het moet er even uit!), want ik ben onverwacht mega-ongesteld (ik lijk opeens een cyclus van drie weken te hebben, daar word je toch ook niet vrolijk van!?). Maar goed, de combinatie van deze beide factoren waarop ik zelf geen invloed heb, beĆÆnvloedt mijn humeur een beetje. Ik wil slapen. Of onder een dekentje op de bank urenlang naar een tv-serie kijken. Of twee keer per dag in een warm bad liggen, of op z’n minst onder een hete douche staan. Oftewel, ik wel eigenlijk even helemaal niets.

Ik ben in zo’n bui waarin ik zin heb om mijn okselhaar te laten groeien. En de haren op mijn benen ook. Want “what’s the use”? Niemand die meer in luchtige zomerjurkjes loopt. Geen mouwloze shirtjes meer, geen blote benen onder een opwapperend rokje. Het is tijd voor truien, lange broeken, dikke maillots. En sowieso, al dat gescheer is toch eigenlijk best irritant. Waarom hebben wij vrouwen ons dat zelf toch ooit aangedaan? Wie heeft het mode gemaakt? Wanneer is dat gedoe begonnen?

Continue reading “Okselhaar”

Zo’n weekend vliegt ook voorbij!

Blogfoto Regenboog paraplu

Misschien kan ik beter zeggen dat dit weekend voorbijdreef, want mijn hemel zeg, wat viel er gisteren veel regen uit die hemel.

Wel jammer, dat slechte weer, want ik was gisteren in Haarzuilens, een mooie wandelomgeving. Maar alle regen hield ons binnen, dus ik heb alleen maar de vergaderzaal gezien waar we de hele dag met allemaal mensen van Emmausgroepen bij elkaar kwamen voor een Emmausdag. (Dat is niet iets gelovigs ofzo, maar heeft te maken met Tweedehands spullen en Mensen. Meer weten over wat ik met Emmaus heb? In dit blogje vind je links naar alle verhalen: KLIKĀ ).

Gisteren was het ook weer Zwerfboekendag (elk kwartaal komt ie een keer voorbij). De kinderen en ik hebben tijdens onze reis twaalf boeken laten zwerven. We werden er helemaal vrolijk van. Hoewel twaalf? Ā Jongste kwam er achter dat hij Ć©Ć©n van de boeken die zijn zusje had ingebracht nog wilde lezen, dus toen gingen er maar elf zwerven en mocht het twaalfde boek weer mee naar huis.

Continue reading “Zo’n weekend vliegt ook voorbij!”

Fiets

blogfoto fiets

Zaterdag kocht ik een nieuwe fiets. Dat was nodig omdat A. mijn oude fiets (die toen nog gewoon mijn gewone fiets was, totdat ik dus die nieuwe had gekocht, toen werd het meteen mijn oude fiets) al een week op slot bij het station staat. Ik ben de fietssleutel kwijtgeraakt ergens tussen de Tinadag en thuis. Nou snap ik ook wel dat een slot doorzagen en een nieuwe slot erop zetten goedkoper is dan een volledig nieuwe fiets aanschaffen. Maar ik moest eigenlijk al maanden een nieuwe fiets. Want B. de fiets die nu op het stationsplein woont was eigenlijk al bijna dood. De spatborden waren er vanaf geroest, de achterband sleet aan, de kettingkast vertoonde kuren en het hele ding was zo gammel als een konijn. Elke keer als ik er mee op pad ging, dacht ik “eigenlijk moet ik een nieuwe fiets”. Toch ondernam ik dan geen actie en kachelde door op mijn krakkemikkige krot.Ā  Continue reading “Fiets”

Donker?

blogfoto gele bolchrysant

Maandagochtend fietste ik iets voor half zeven naar het station. Het was nog pikkiedonker en de heldere lucht toonde duizenden sterren.

Gisteravond fietste ik om zeven uur naar mijn theaterles. Het begon al te schemeren, merkte ik op toen ik door de straat reed.

Het wordt steeds vroeger donker en het wordt steeds later licht.

Ik probeer het maar positief te bekijken. Steek gezellig kaarsjes aan. Ben blij met mijn nieuwe (nou ja nieuw, tweedehands, maar voor mij nieuw) fiets die goede verlichting heeft. Doe alsof mijn avonden langer zijn (omdat het zo aanvoelt als het om acht uur al donker is!), dat is iets wat mij, als avondmens, wel vrolijk maakt. Ik kijk naar de sterren en wacht tot er eentje valt zodat ik een wens kan doen. Continue reading “Donker?”

Maandagmorgen

Blogfoto Kussen roze

Kijk, eigenlijk is het gewoon zondagavond heel erg laat nu. Te laat eigenlijk, want ik ben dus nog wakker en mijn wekker gaat om 05.30 uur. Dat wordt een heel kort nachtje helaas.

Maar goed. Mijn weekend was heerlijk relaxt (ik heb vooral veel gekookt, gebakken, gelezen en Netflix gekeken) en morgen wordt een drukke maar leuke dag, dus ik zal het wel redden om wakker te blijven. Morgen bedoel ik. Nu ga ik naar bed en wil ik slapen.

Maar niet voordat ik dit maandagse blogje online zet. Want officieel is het al maandag, dus tijd voor mijn maandagse blogje waarmee je #leukepostopmaandag kunt winnen. Het blogje daarover schrijf ik nu al, omdat ik morgen er de hele dag geen tijd voor heb.

Continue reading “Maandagmorgen”