Naar bed met Marc

Vorige week vrijdagavond vertrok Lief. Met een volle rugzak en een big smile. Niet omdat hij genoeg van mij had hoor, voordat jullie denken dat ik al een week een scheiding verborgen houd, hij ging een week op vakantie. Skiën met vrienden, in Frankrijk. Een week geleden zwaaiden we hem uit, komende zondag komt hij pas weer thuis. Ik sliep dus de afgelopen zeven nachten alleen en de komende twee nachten ook nog. Dat gaat een beetje vervelen, zo in je eentje, als je er twee gewend bent.

Continue reading “Naar bed met Marc”

Iets nieuws (2)

Vanochtend schreef ik een blogje op Vrouwonline, met de titel ‘Iets nieuws’ (nieuwsgierig? Klik dan HIER).

Vanmiddag bracht de post iets nieuws. Een jurk. Ik kocht nog nooit eerder een jurkje online. Dus ik deed eigenlijk al iets nieuws dit weekend. Budgettechnisch misschien niet meteen de slimste optie qua nieuwe dingen die ik kan gaan doen dit jaar. Maar hé, hij (of is een jurk eigenlijk een zij?) kostte minder dan 50 euro. En ik geloof serieus dat ik de afgelopen zeven maanden geen kleding of schoenen voor mezelf gekocht heb. Dus zo’n dure dame ben ik nou ook weer niet.

Ik word in ieder geval helemaal vrolijk van mijn nieuwe “kleedje”. En hij/zij past ook goed bij mijn twitterverslaving en dat ene nieuwe waar ik naar verwijs in mijn blogje op Vrouwonline! 😉

Blogfoto jurk

Ik ben zo blij…

– dat ik niet met een groep mensen in een halfvergane loods hoef te leven terwijl er in alle hoeken en gaten camera’s staan zodat heel de wereld mee kan kijken en luisteren.

– dat ik geen boer hoef te zoeken die ik dan eerst nog eens moet leren hoe je een gesprek persoonlijk maakt of dat een vrouw heus niet de enige binnen een relatie is die kan koken en schoonmaken.

– dat mijn gezin en ik niet gegijzeld worden door een paar agressieve mensen omdat ze willen dat ik de president vermoord.

– dat mijn kookkunsten niet worden beoordeeld door chefkoks.

– dat mijn werk gewoon veilig thuis achter een laptop plaats kan vinden en dat ik niet achter internationale terroristen hoef aan te jagen.

– dat mijn doen en laten geen onderwerp is voor roddelrubrieken in showbizzzzzprogramma’s.

– dat ik niet kan worden weggestemd door een jury of het Nederlandse publiek als ik sta te zingen of dansen onder douche of in de woonkamer.

– dat mijn verbouwing niet gered hoeft te worden, mijn huis niet al jaren te koop staat, ik wel een cent te makken heb, weet wie en waar mijn ouders zijn en gewoon met mijn hele familie aan tafel kan zitten zonder dat ik daarvoor de EO nodig heb.

Wie zegt nou dat t.v. slecht voor je is? Ik word er juist enorm blij van! 😉

Nog twee nachtjes!

Maandag is het weer Zwerfboekendag.

Doe je mee?

Laat dan een boek
Of twee
Of drie
Of meer
Achter op een openbare plek
Of twee
Of drie
Of meer
Zodat iemand anders het boek kan vinden
En lezen.

Alleen meedoen als je het leuk vindt andere mensen vrolijk te maken.

Volg ons op twitter @Zwerfboekendag voor foto’s en tweets.
Binnenkort ook actief op Facebook.
Duik ik nu even mijn boekenkast in
Om te kijken welke boeken er maandag mogen gaan zwerven….

image

Eindelijk

 

Ik  kreeg van vier mensen een stukje lente afgelopen zondag.

We gaven een nieuwjaarsborrel voor de buren. Vanuit hun eigen negen huizen liepen ze naar het onze. Om elkaar en ons een gelukkig nieuwjaar te wensen en om eindelijk eens te kijken naar het resultaat van onze twee jaar durende verbouwing. Ze brachten bijna allemaal wat mee. Lief constateerde bij het naar bed gaan Continue reading “Eindelijk”

Dance, even if you have nowhere to do it but in your own living room.

Ik danste. In mijn eigen woonkamer.

Na twee uur aan een stuk typen begon mijn maag te rommelen. Het ontbijt was ook al weer drie uur geleden. En toen had ik slechts een boterham gegeten. Ik stond op, deed de radio aan en goot water in de waterkoker. Ik strekte mijn gespannen lijf een beetje. Toen begon het liedje te spelen en mijn lijf te bewegen. Ik danste, in mijn eigen woonkamer. Het hele liedje lang. Ik werd steeds vrolijker en stond dus uiteindelijk met een grote grijns op mijn gezicht te bewegen.

Wat heerlijk, wat een luxe om thuis te werken en tussendoor even te kunnen dansen. Ik moest denken aan één van mijn favoriete nummers; ‘Wear sunscreen’. Ik kreeg de CD met de speech/het liedje ooit van een vriendin als kerstkaart, toen het net was uitgekomen. Wat een mooie tekst is dat toch. Ik wist meteen een nieuw goed voornemen voor 2014; vaker dansen. Waar dan ook.

 

Voor iedereen die de tekst van Wear Sunscreen nog niet kent, komt ie =>  Continue reading “Dance, even if you have nowhere to do it but in your own living room.”

Poetsen

 

Sinds de orthodontist aan het begin van de kerstvakantie (toen we even langs gingen voor een spoedafspraak omdat de blokbeugel van Oudste wel erg veel pijn deed bij haar tong) een beetje mopperde dat de beugel beter gepoetst moest worden, stop ik het glitterrozedingmetijzerdaad regelmatig in een bakje schoonmaakazijn, waarna ik er stevig op los poets met een schoonmaaktandenborstel. Ruim een maand heeft ze het ding nu. Aan de ene kant begint ze er aan te wennen, aan de andere kant merk ik dat ze het toch een vervelend ding vindt. Praten lukt nog altijd niet zo duidelijk als zonder beugel en het blijft een groot ding om in je mond te hebben. Toen ze er een keertje erg van baalde kwam ze bij me en vroeg me “Ben ik zoals ik nu ben, niet mooi dan?”.

Bam. Boem. Daar brak mijn moederhart. Of ze nu, met haar gebit met grote voortanden en een overbite niet mooi was, dat vroeg ze me. Continue reading “Poetsen”