Cool

We hielden een weekendje vakantie in het vakantiehuisjedingsoortvanstacaravanmaardanbestgroot van mijn schoonouders. Vrijdagavond fietsten we heen, zondagavond fietsten we weer terug. Inclusief de fietstochtjes naar nabijgelegen dorpjes en zwemmeertje fietsten we dus in dit weekend zo’n 70 kilometer. Voor de kinderen best een eind en goed gedaan. Gisteren beloofden we ze een milkshake bij de McDonalds als we bijna thuis zouden zijn. Toen we daar echter aan het eind van ons avondje fietsen aankwamen, bleek de Mac net dicht. Die sloot om 22 uur precies en het was ondertussen kwart over. Gelukkig was de McDrive nog wel open en mochten we daar met onze fietsen doorheen. Cool. Heel cool. Net als die welverdiende milkshakes.

2013-07-22-10-56-25.McDrive

Feminisme bla bla bla

Na een (leuke) lange dag inclusief fijn gesprek met twee mooie mensen en twee treinreizen van twee uur elk, kwam ik gisteren tegen etenstijd ‘s avonds weer thuis. Het was snikheet. Correctie, ik had het snikheet. Dus trok ik mijn zomerjurk en het hemdje dat ik daaronder aanhad uit en stond in mijn onderbroek midden in de woonkamer te genieten van het zuchtje wind dat door de raampjes in de woonkamer voor richting de open terrasdeuren achter woei (waaide?).

Mijn zoontje kwam binnenstappen. Hij rook nog steeds naar zomer en buitenspelen en had rode wangen van het rennen (hij rent meer dan dat hij gewoon loopt, het is nog moeilijk voor te stellen dat hij misschien ooit een slome puber zal zijn die niet vooruit te branden is). Hij gaf me een knuffel en liep door naar boven.

Ik liep door het huis, bekeek de post, pakte een iPad om mijn mail te checken, maar voelde me niet geheel op mijn gemak. Ik voelde me naakt. Er zou elk moment een buurkind binnen kunnen stappen (ze zijn kind aan huis hier tenslotte), of er zou een buurman gewoon op de stoep voorbij kunnen komen lopen die, als hij naar binnen keek mijn borsten zou aanschouwen.

Jongste kwam weer naar beneden, kwam even bij me op de bank hangen en leek geen moeite te hebben met zijn blote moeder. Ach ja, die ziet hij natuurlijk wel vaker voorbij hobbelen in huis als ik onder de douche vandaan kom of ‘s ochtends vroeg naar de wc moet.

Er liep ‘n voorbijganger voorbij (het woord voorbijganger geeft al aan dat dat is wat ie doet natuurlijk). “Ik ga even iets aantrekken” zei ik tegen mijn zoon en stond op. “Toch gek hè,” vervolgde ik “dat jij gewoon in je blote bast kan buiten lopen en dat het raar is als een vrouw dat doet. Dat die niet met een bloot bovenlijf kan rondlopen”. Dat vond mijn zoon ook gek. Maar goed, die is net negen en interesseert zich vooral in Kapla, waterballonnen en buitenspelen. Naakte mensen zijn voor hem nog niets meer dan, nou ja, naakte mensen. Best jammer eigenlijk dat ‘grote mensen’ er vaak minder relaxt mee omgaan.

Niet veel later postte een vriendin deze video op Facebook. Een zangeres reageert op een artikel dat de krant The Daily Mail schreef naar aanleiding van haar optreden op een festival. Het artikel gaat niet over haar als artiest, haar performance of songs, maar over het feit dat tijdens het optreden een tijd lang een van haar borsten te zien is omdat haar bh omhoog is geschoven en haar bloes half open staat. Ze reageert met een lied tijdens een bijzonder optreden: KLIK

(als je doorscrollt in haar blog zie je de video die je kunt aanklikken en daaronder staat de tekst; maar kijk zeker de video en lees niet alleen de songtekst). 

2013-07-18-09-43-01.naar het strand

Dus, of ik moet vitrage en een slot op de tuindeur, of een blote bast moet ook gewoon worden voor vrouwen, of … geen idee. Maar stom is het wel. Eigenlijk. Dus.

Mooi

Bellen blazen in de tuin.

De kinderen die ruiken naar zomer en buitenspelen.

De bloemen overal (ook die van het onkruid).

De “Heksensoep” die Oudste en haar vriendinnetje maakten:

2013-07-16-10-53-22.Heksensoep

Dat ik last heb van opruimwoede en de afgelopen dagen de badkamerkast, de tv-kast, de kelder en de gangkast heb opgeruimd en dat de wasmand leeg is (het is bijna eng!).

Dat mijn broertje zo vrolijk wordt van zijn nieuwe vriendin.

Het vooruitzicht dat ik bijna vakantie heb.

De stapel boeken die klaar ligt voor mijn vakantie:

2013-07-16-10-46-41.Boeken

Dat mijn weegschaal het niet meer doet.

Dat de zon schijnt.

Dat er weer een indonesische toko in ons stadje is.

Dat ik er ben.

Dat jij hier leest.

Negen

Hij slaapt nu. Ik hoop dat hij droomt van vandaag. Van de mooie cadeaus die hij kreeg, de feestelijke taart, het buiten spelen met de grote bellenblaas, de verjaardagsvisite, de kaarten bij de post, de slingers en ballonnen, dat we verjaardagsliedjes voor hem zongen. Later zal hij misschien niet meer weten hoe zijn negende verjaardag was. Maar ik vergeet nooit meer de blik in zijn ogen, het blijde gezicht, toen hij vanochtend vroeg zijn cadeau uitpakte en besefte dat hij echt kreeg wat hij het liefste wil hebben. Misschien herinnert hij zich later nog wel dat hij die helikopter kreeg. Misschien ook niet. Ik kan mij eerlijk gezegd ook weinig verjaardagen van vroeger echt goed herinneren. Ach, dat maakt ook niet uit. Zijn enthousiasme van vandaag was heerlijk, wij zullen dat niet vergeten en gelukkig hebben we de foto’s nog.

Die helikopter gaat waarschijnlijk nog kapot voordat hij tien is. Dat wordt ooit een les in leren omgaan met teleurstelling. Zolang het bij dat soort verdrietjes blijft, valt het allemaal nog wel mee.

Hij ligt te slapen nu. Hopelijk weet hij altijd dat wij zoveel van hem houden dat we niets liever zouden willen dat elke dag van zijn leven een feest is. Hem als zoon te hebben is in ieder geval een cadeau op zich.

2013-07-11-23-07-53.taart

Update

Zo. Geef maar toe. U heeft vragen. Over dingen waar ik ooit over schreef. Vragen waarvan in niet weet dat ze er zijn. Geef eens een gil. Wat wilt u weten?

Via via bereikte mij de vraag hoe het met mijn bloeddruk gaat. Ik heb werkelijk waar geen idee. Dat is eigenlijk best te erg voor woorden. Ik maak me er blijkbaar niet te druk om. Ik slik braaf mijn medicijnen, probeer iets meer te doen dan bankhangen en achter mijn laptop zitten, eet minder zout en minder vet (viel een paar kilo af daardoor), maar weet dus niet of het allemaal echt helpt. Best gek ook; mijn huisarts regelt zonder vragen of problemen de herhaalrecepten, maar geeft zelf niet aan dat we misschien eens moeten controleren hoe het er nu mee gaat. Volgende week maak ik dus zelf maar eens een afspraak, om te laten meten hoe het staat met die druk. Ik moet tenslotte leren goed voor mijzelf te zorgen. Dus moet ik toch minstens weten hoe ik er voor sta? Mijn negeermodus is daarin niet de slimste modus, dus zelf maar eens actie ondernemen. Zeker als wildvreemden (aka bloglezers) er naar gaan vragen bij blogbuufs. Okay, duidelijk, ik voel de druk.. 😉

Keep you updated!

2013-07-10-13-52-29.bloeddruk

Geluk bij een ongeluk

Halverwege de middag was het duidelijk. Onze koelvriescombinatie was overleden. De gesmolten ijsjes en het ontdooide brood waren een duidelijke aanwijzing. Er was geen deur open blijven staan, de stekker zat er nog in, er was geen stroomstoring. Het enige wat het nog deed was het koelkastlampje. En hoewel dat een nuttig onderdeel van een koelkast is, en ik dus niet helemaal kan zeggen dat het ding was overleden, met alleen een lampje red je het qua koelen niet.

Gelukkig stond de nieuwe (coole) koelvriescombinatie al klaar. Niet in de keuken, maar in de voorkamer. Zodra de vloer van de keuken gereed zou zijn, zou de oude koelkast vervangen worden. Die dag kwam dus iets eerder dan gepland. De melk, boter, kaas en eieren (en al het andere wat je zoal in een  koelkast bewaard) kon dus snel worden overgeheveld naar het nieuwe apparaat dat we maar aangezet hadden in de voorkamer. Het ontdooide brood was een ander verhaal. Nogmaals invriezen was geen optie. De buurkinderen uitnodigen voor het avondeten en ze tostis en wentelteefjes serveren wel. Ze schoven enthousiast en hongerig aan. Zo verwerkte ik vanavond 12 boterhammen tot wentelteef, 18 boterhammen tot tosti en maakte ik van nog eens 3 plakjes brood zalmsandwhiches. Kijk, dat waren al 33 boterhammen minder in de broodtrommel.

Wel jammer dat er geen geschikt BBQ-vlees meer in de vriezer lag. Hadden we moeten BBQ’en 😉

2013-07-09-21-29-32.Koelkast

Dreumes dingen

Speentje.

Potje eten.

Luier.

Flespap.

Slaapzakje.

Knuffeldoekje.

Kruipen.

Brabbelen.

Huiltjes.

Lachjes.

Teletubbies.

Knuffeltjes.

 

Het is even wennen, zo’n 1-jarige om je heen, maar al snel weet je weer hoe alles ‘werkt’ met zo’n dreumes. We vinden het allemaal reuze gezellig dat we een dagje op ons buurvriendinnetje mogen passen. Wat zijn mijn eigen kinderen dan al groot (Jongste wordt donderdag zelfs al negen!). We zullen haar missen als vanavond laat haar ouders de zorg weer over komen nemen. Hoewel ik het zelf niet erg vind dat zij dan ook de nachtvoeding doen 😉

 

2013-07-08-13-54-51.foto floor

Wi(j)n een dwarsligger

Omdat het maandag is. Omdat nog niet iedereen vakantie heeft en wel wat vrolijks kan gebruiken. Omdat het leuk is om mensen blij te maken. Omdat Dwarsliggers leuke boekjes zijn.

Laat een reactie achter op dit blog. Woensdagavond loot ik een winnaar. Die krijgt dan deze leuke Dwarsligger thuisgestuurd. Zomaar.  Omdat het kan.

2013-07-01-08-51-56.Dwarsligger Wijn

p.s; best jammer dat ik geen wijn lust eigenlijk. Had wel wat vergetelheid in de alcohol willen zoeken dit weekend. Vrijdag Koepoes in moeten laten slapen. Kinderen zijn nog meegeweest naar de dierenarts om haar een laatste keer te aaien. Daarna wilden ze in de wachtkamer wachten.  Ik hield Koepoes vast, terwijl de dierenarts haar via het infuus iets gaf. Binnen paar seconden was ze weg… Zaterdag haar begraven in de tuin. Een mooi ritueel waarbij de kinderen heel goed en fijn hielpen. Wat kun je verdrietig zijn om zo’n beestje zeg! 🙁