Eindelijk

 

Ik  kreeg van vier mensen een stukje lente afgelopen zondag.

We gaven een nieuwjaarsborrel voor de buren. Vanuit hun eigen negen huizen liepen ze naar het onze. Om elkaar en ons een gelukkig nieuwjaar te wensen en om eindelijk eens te kijken naar het resultaat van onze twee jaar durende verbouwing. Ze brachten bijna allemaal wat mee. Lief constateerde bij het naar bed gaan Continue reading “Eindelijk”

Dance, even if you have nowhere to do it but in your own living room.

Ik danste. In mijn eigen woonkamer.

Na twee uur aan een stuk typen begon mijn maag te rommelen. Het ontbijt was ook al weer drie uur geleden. En toen had ik slechts een boterham gegeten. Ik stond op, deed de radio aan en goot water in de waterkoker. Ik strekte mijn gespannen lijf een beetje. Toen begon het liedje te spelen en mijn lijf te bewegen. Ik danste, in mijn eigen woonkamer. Het hele liedje lang. Ik werd steeds vrolijker en stond dus uiteindelijk met een grote grijns op mijn gezicht te bewegen.

Wat heerlijk, wat een luxe om thuis te werken en tussendoor even te kunnen dansen. Ik moest denken aan één van mijn favoriete nummers; ‘Wear sunscreen’. Ik kreeg de CD met de speech/het liedje ooit van een vriendin als kerstkaart, toen het net was uitgekomen. Wat een mooie tekst is dat toch. Ik wist meteen een nieuw goed voornemen voor 2014; vaker dansen. Waar dan ook.

 

Voor iedereen die de tekst van Wear Sunscreen nog niet kent, komt ie =>  Continue reading “Dance, even if you have nowhere to do it but in your own living room.”

Poetsen

 

Sinds de orthodontist aan het begin van de kerstvakantie (toen we even langs gingen voor een spoedafspraak omdat de blokbeugel van Oudste wel erg veel pijn deed bij haar tong) een beetje mopperde dat de beugel beter gepoetst moest worden, stop ik het glitterrozedingmetijzerdaad regelmatig in een bakje schoonmaakazijn, waarna ik er stevig op los poets met een schoonmaaktandenborstel. Ruim een maand heeft ze het ding nu. Aan de ene kant begint ze er aan te wennen, aan de andere kant merk ik dat ze het toch een vervelend ding vindt. Praten lukt nog altijd niet zo duidelijk als zonder beugel en het blijft een groot ding om in je mond te hebben. Toen ze er een keertje erg van baalde kwam ze bij me en vroeg me “Ben ik zoals ik nu ben, niet mooi dan?”.

Bam. Boem. Daar brak mijn moederhart. Of ze nu, met haar gebit met grote voortanden en een overbite niet mooi was, dat vroeg ze me. Continue reading “Poetsen”

Bank

Sinds 2 januari is er een nieuwe bank. Voor mij en al mijn vrienden, familie en vage kennissen. En natuurlijk ook voor jullie lezers! Hij is niet erg groen, maar wel heel sociaal en duurzaam. Hij lijkt me veilig en betrouwbaar en vooral (toch belangrijk bij al die omvallende banken in de wereld) erg stabiel.

Ik wil deze bank iedereen aanraden. Waarom ik reclame maak voor deze bank? Dat zal ik je uitleggen: Continue reading “Bank”

Knallen?

Al dagen knalt het om me heen. Soms een enkele keer keihard overdag, soms een paar keer ‘s avonds met zo nu en dan een gekleurde lucht in de verte.

Ga je vuurwerk afsteken morgen? Doe je voorzichtig en scoor je vandaag nog even een beschermende vuurwerkbril? (ze zijn er ook in kindermaten voor alle kindjes die het redden om wakker te blijven tot het nieuwe jaar knallend welkom wordt geheten en mee naar buiten gaan om te zien hoe de buurman er een week salaris doorheen jaagt in een kwartiertje).

Letterlijk knallend het nieuwe jaar in gaan. En dan allerlei plannen hebben om het hele jaar te figuurlijk te knallen. Ik werd opeens moe van het idee. Het is ook zo veeleisend ook. Steeds maar te moeten knallen van jezelf.

blogfoto kopje thee

Ik bedacht vanmorgen bij een kopje thee dat ik Continue reading “Knallen?”

Niet

Ik kocht dus geen nieuwe kleren voor het kerstdiner van mijn werk. En ook niet voor de kerst bij mij thuis (eerste kerstdag komt mijn familie eten, vijfde kerstdag de familie van Lief).

Ik ging niet naar de kapper.

Ik kocht geen dure kerststukjes, kerstkransen of kerstrozen.

Ik kocht niet eens een kerstboom (die van vorig jaar stond nog in een pot buiten en leeft nog steeds, die mocht dus, hups, weer naar binnen).

Ik verzon geen ‘sjieke’ of ingewikkelde kerstdiners.

Ik heb geen Kerstvakantie en ben alleen ‘de officiële dagen’ vrij.

Maar wedden dat het toch gewoon Kerst wordt?

Iedereen zal het hier dit jaar moeten doen met die boom van vorig jaar, een jurk die ik al jaren heb, mijn haren opgestoken (dat dan weer wel), wat kerstknutsels van de kinderen en gewoon lekker eten.  Misschien pak ik volgend jaar wel weer uit. Misschien ligt er dan ook wel sneeuw. Misschien ook allemaal niet.

Een ding wil ik dit jaar niet vergeten natuurlijk. Jullie allemaal heel fijne kerstdagen wensen. Wat je ook doet, waar je ook bent en met wie ook. Ik brand een kaarsje voor jullie allemaal vanavond! En misschien zing ik er nog wel een kerstliedje bij, voor het echte Kerstgevoel 😉

 

(ik ga nu boodschappen doen, zou het survivallen worden in de AH of niet?)

 

 

 

 

 

Margje zoekt lezers (en geeft weer maandagse cadeautjes weg!)

blogfoto MZL

Ik heb al een man en ik houd niet zo van geiten of lange stiltes. Dus boer zoekt vrouw is leuk als tv-programma, maar niet iets waar ik zelf aan mee zal doen. Erover schrijven is wel heerlijk.

Dat deed ik vannacht op Vrouwonline. En als u ziet hoe lang dat stuk tekst is geworden, dan begrijpt u vast wel dat ik vandaag verder geen woorden meer heb.

Maar natuurlijk is dit wel een maandags blogje. Een van de laatste drie waarmee u nog #leukepostopmaandag kunt winnen dit jaar. Reageer en u doet mee met de loting!

En voor de langere blogteksten moet u dus vandaar HIER zijn.  In het kader van #MZL (Margje Zoekt Lezers 😉 ).