Vriendinnen op zaterdag

Blogfoto Zandfoort aan de EemDe afgelopen twee weekenden had ik steeds een heel leuke zaterdag.

Ruim een week geleden sprak ik af met M. Ik ken haar al sinds ik een jaar of zeven was en ging kamperen met mijn ouders in Epe. Tijdens deze zomervakantie raakten onze twee gezinnen bevriend en M. en ik werden penvriendinnen. We bleven elkaar trouw schrijven. Over school, huisdieren, broertje (ik) en zusje (zij) en later ook over verkering en jongens. Als pubers gingen we een keer samen tienertoeren. En hoewel het contact wat minder werd toen we ouder en volwassen werden, we bleven elkaar schrijven, ook al verdiende de post wat minder aan ons dan vroeger. Soms zagen we elkaar jaren niet, maar altijd bleven we op de hoogte van de meest belangrijke dingen in het leven (relaties, kinderen, verhuizen, werk en dat soort dingen). Twee en een half jaar geleden vond M. dat we echt weer eens bij moesten kletsen. We spraken af “in het midden” (zij woont in Noord-Holland) en boekten een hihg-tea in Amersfoort. Dat beviel goed. Een lange middag praatten we over van alles en nog wat. Een jaar later herhaalden we de high tea date, en weer was het reuze gezellig en leuk.

In de zomer mailde ze, misschien moesten we er maar een half jaarlijks ritueel van maken in plaats van alleen elk voorjaar? Ik grinnikte, en schreef terug dat dat een goed plan was. Ze stelde voor deze keer niet alleen ergens te gaan zitten, maar een stadswandeling te gaan maken. Lopen en kletsen kan natuurlijk ook prima tegelijkertijd, dus ik vond het een prima idee. Weer spraken we af in Amersfoort. We liepen vanaf het station naar het stadscentrum, kochten bij de VVV een stadswandeling Rond de Eem en gingen op pad.

“Ik moet eigenlijk eerst wel even plassen” bedacht ik na een minuut of vijf. Ik wees naar de overkant van het water (De Eem). Continue reading “Vriendinnen op zaterdag”