Anneke De Wit (Op Woensdag)

Anneke de Wit
51 jaar

Getrouwd, met Gerlof
Twee kinderen: Ilona van 24 en Jort van 22

Ze houdt van Italiaans eten. Is dol op tuinieren, verse muntthee (al voordat het hip was), moet altijd huilen bij begrafenissen èn huwelijken, vindt het tijd voor een vrouwelijke president van Nederland en wandelt graag.

Anneke is kraamverzorgster, maar waarschijnlijk binnenkort werkloos doordat de kraamzorgorganisatie gaat fuseren met een grote partner en er bij de reorganisatie mensen uit moeten.
En omdat er steeds minder kinderen worden geboren. Dat ook.

Toen ze anderhalf jaar geleden vijftig werd, was dat een belangrijk moment voor Anneke. Ze besefte dat ze waarschijnlijk ruim over de helft was, en altijd alleen maar voor anderen heeft gezorgd. Voor haar man (die accountant is bij een groot verzekeringsconcern), voor haar kinderen (die ondertussen allebei het huis uit zijn – wat ook meegeholpen zal hebben bij haar gevoel dat er iets anders moest gaan gebeuren in haar leven), voor haar ouders (haar vader heeft het erg moeilijk gehad tijdens het ziekbed van haar moeder en na het overlijden van haar moeder, nu vier jaar geleden). En natuurlijk heeft ze in de afgelopen dertig jaar ook gezorgd voor honderden gezinnen en kersverse baby’s. Op haar vijftigste verjaardag keek Anneke eens rond op het tuinfeest dat haar man en kinderen voor haar georganiseerd hadden (echt heel lief!) en opeens wist ze het: Ze zou voor zichzelf gaan zorgen.

Ze is een cursus astrologie gaan doen en is zich gaan verdiepen in de Tarot en in Reiki. Omdat ze al tijden het gevoel had dat er meer moest zijn dan het gewone en alledaagse. Als ze in de ogen van een pasgeboren kind keek, had ze het gevoel het hele universum te kunnen zien. Soms schrok ze dan van haar eigen gedachten. En ze wist ook niet met wie ze over deze ideeën en gedachtes moest praten. Haar vriendinnen (nog van de opleiding of opgedaan op het schoolplein toen Ilona en Jort nog naar school gingen) zouden haar zien aankomen. Voor de meesten van hen geldt: doe maar gewoon, dat is vaak al gek genoeg.

 

 

Maar Anneke wilde meer, voelde meer, en ging op zoek. Nu ziet ze haar vriendinnen van vroeger wat minder, omdat ze allemaal nieuwe kennissen heeft opgedaan op de cursussen die ze is gaan volgen. Al deze mensen zijn net als zij nieuwsgierig naar de energieën die de mensen door het leven leiden en de bijzondere krachten die er in elk mens schuilen. Het voelt alsof ze door een nieuwe bril door de wereld kijkt. Ze heeft sowieso nieuwe brillen moeten kopen, want Anneke kan er niet meer omheen; ze moest echt aan de leesbril. Ze heeft er, toen ze aan dat idee gewend was, meteen maar vijf gekocht, in alle kleuren van de regenboog. En door die nieuwe leesbrillen las ze over allerlei zaken waar ze voorheen niets van af wist, maar die haar heel anders naar de wereld laten kijken.

Tot onvrede van haar Gerlof trouwens, want die begrijpt niet zo goed wat er met zijn Anneke gebeurt. Eerst deed hij het nog gekscherend af met “Mijn Anneke heeft een heel originele midlifecrisis; ze gaat de spirituele kant op op haar vijftigste!”, maar ondertussen vindt hij het helemaal niet meer grappig.

Anneke zelf kan even helemaal niets met zijn onvrede en zijn onbegrip. Ze heeft het gevoel alsof ze jaren van leven in heeft te halen. Ze is uit haar grijze cocon van alledaagse veiligheid gestapt en kiest er voor om de rijkdom en veelzijdigheid van de mens en zijn geest in al haar facetten te ontdekken. In plaats van naar de Libelle zomerweek te gaan met haar buurvrouwen, gaat ze nu alleen naar de landelijke Body&Soul inspiratie bijeenkomst. Ze heeft er zin in. Als ze opkijkt van het boek dat ze in de trein aan het lezen is, kijkt ze recht in het gezicht van de vrouw die tegenover haar zit en haar nieuwsgierig aankijkt. Ze glimlacht, de vrouw lacht terug.

Anneke heeft geen idee dat ze zojuist een personage is geworden voor een theaterstuk van Op Woensdag.

Op Woensdag - De Deelnemers - Illustratie - DEF

 

    Een maand geleden moesten we als huiswerk voor de theaterlessen van onze theatergroep Op Woensdag iemand een half uur observeren en een verhaal verzinnen rondom de persoon die we hadden uitgekozen. Ik heb in de trein mijn personage gevonden, ik zat een uurtje tegenover deze ‘Anneke’ in de trein tussen Almere en Zwolle.
          Of het personage echt terug gaat komen in

het theaterstuk dat we 20 januari 2018 gaan spelen in Rabotheater De Meenthe

        dat weet ik niet. Ondertussen heb ik er namelijk al meer verzonnen. Maar wie weet, herkennen de toeschouwers straks een stukje Anneke in mijn spel!

2 thoughts on “Anneke De Wit (Op Woensdag)”

  1. Mooi geschreven, Margje. Ik kan me zo goed iets bij het personage voorstellen!

    (En wat een mooie opdracht, ook)

    Liefs, janine

    1. Dank je wel Janine! En ja, we krijgen steeds best bijzondere opdrachten van onze regiseusse. Erg leuk!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *