Tijgermoeder? Nee leeuwenmoeder

Geen idee natuurlijk hoe mijn kinderen later, als ze volwassen zijn, terug zullen kijken op hun jeugd. Wat zal hen bijblijven? Die keer dat ze ‘s nachts buiten mochten slapen? De vakanties naar de mooiste plekjes in Nederland? Dat we geen auto hadden en alles met de trein, bus of op de fiets moesten doen? Of misschien dat je niet allen maar zoet beleg op je brood moest doen, maar ook iets “gezonds” als kaas, vleeswaren, pindakaas of suikervrije jam? Zouden ze je vertellen over ouders die in het weekend het liefst uitslapen, of over de lange fietstochten over de hei? Zullen ze vooral positieve dingen vertellen, of zullen ze zich herinneren dat ze toch echt wel hun groente moesten opeten of minimaal op één sport moesten ‘zitten’? Weten ze later nog hoe het was om te verhuizen van de grote stad uit het Westen naar dat kleine provinciestadje in de provincie? Zullen ze het later “echt wel heel anders doen dan mijn ouders deden” of zullen ze zich ooit verbaasd afvragen hoe het toch kan dat ze zo veel op hun ouders zijn gaan lijken?

Je kunt veel over mijn ouderschap zeggen (geduld is niet echt mijn middle name bijvoorbeeld, noch ben ik familie van Mien Dobbelsteen), maar een tiger mom ben ik niet echt. Denk ik tenminste (ook dat weet je maar nooit, wie weet interpreteren mijn kinderen mijn interesse of aanmoedigingen wel heel anders! Ik herinner me namelijk opeens de opmerking van Oudste toen ik blij verrast was over de tien (!!) die ze in juni kreeg voor haar spreekbeurt: “Ja, jij en pappa zijn veel kritischer dan de juf”…). Maar goed, ik denk dat ik zo erg nog niet ben, qua tijgermoedergedrag.

Ik ben deze week wel een leeuwenmoeder. 100% volledig en totaal en helemaal zelfs. Niet dat ik opeens agressief ben naar iedereen die te dicht bij mijn kinderen komt of dat ik ze leer aanvallen en doden. Zo erg is het gelukkig niet. Ik ben een leeuwenmoeder omdat mijn kinderen deze week leeuwen zijn. Simba en Nala om precies te zijn. De kleine leeuwtjes uit Disney’s The Lion King. Ze doen deze week mee aan een theaterkamp namelijk. Maandagochtend begonnen ze met een groep enthousiaste kinderen en erg leuke leiding, vrijdagmiddag geven ze een voorstelling. Maandag deden ze auditie, gisteravond vertelden ze blij dat ze op dinsdagochtend te horen hadden gekregen dat ze de rollen die ze graag wilden krijgen ook daadwerkelijk mochten gaan spelen. Ik ben de moeder van twee blije leeuwtjes dus, deze week. In het echt broer en zus, in het verhaal vriend en vriendinnetje. Ze werken hard deze week, repeteren, teksten oefenen. Allemaal uit eigen vrije wil. Deze leeuwenmoeder is reuze trots op haar twee kleintjes!

1 thought on “Tijgermoeder? Nee leeuwenmoeder”

  1. War leuk! Zo aan de vooravond van Theaterzomerkamp 2015 lees ik bij toeval dit leuke blok van 2 jaar geleden!

    Gr. Hilda

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *