Wandelen door vroeger

Als ik met mijn twee pubers door Den Haag loop, dan denk ik terug aan toen we hier nog woonden. Allebei zijn ze hier geboren, ik heb hier duizenden voetstappen liggen, fietste honderden kilometers met een bakfiets gevuld met twee kleine kinderen, in het heden herinner ik me het verleden.

Ik zucht er van soms. Tevreden met hoe het nu gaat, wie ze zijn geworden en zullen zijn, zou ik soms toch graag met wat ik nu weet en voel even teruggaan naar toen. Naar toen ze baby, peuter en kleuter waren. In de draagzak, aan mijn hand, achterop de gewone fiets of slapend in mijn armen.

Het kan niet. Elk moment van nu vliegt weg waar je bij zit. Dus pak ik ze gewoon soms zomaar even vast, geef ze een zoen, aai over hun haar. Omdat ik weet dat over dertien jaar deze dag net zo verleden tijd zal zijn als 2005 nu is. Dus maak ik nu mooie herinneringen om ooit stilletjes over te zuchten.

20180501_150254

1 thought on “Wandelen door vroeger”

  1. Ik ken Emmaus alleen van de kringloopwinkel.
    Wellicht een domme vraag maar hebben jullie daar in een woongroep gewoond die daaraan gelieerd is? Je hebt het er vaker over gehad maar hoe zit dat? Zijn dat mensen met dezelfde levensinstelling of hoe kom je daar terecht? Ben ik eigenlijk wel nieuwsgierig naar.
    En woon je daar tijdelijk of zolang je diensten verricht voor Emmaus? Misschien een keer een blogje over wat het is, lijkt me een bevlogen geheel. Veel plezier deze week.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *